Τελευταία νέα
Μεξικό: Δολοφονία δημοσιογράφου στο Ακαπούλκο – Η 10η για το 2026 Ο Ζελένσκι ανακοίνωσε μια «δυνητικά ιστορική» συνάντηση με τη «Συμμαχία των Προθύμων» Εθνική Ελλάδας: Αμφίβολη η παρουσία των Τζόλη και Ιωαννίδη στον «τελικό» με τη Σερβία Η Ζαχάροβα απαντά στην Εσθονία για το κλείσιμο των συνόρων: «Ανεξέλεγκτη ρωσοφοβία» Βερολίνο: Βίαιη επέμβαση της αστυνομίας μέσα στο μετρό – Γρονθοκοπούσαν διαδηλωτές [βίντεο] Τσουκαλάς για ανάρτηση Μητσοτάκη: «Φανταστικά success stories» και αιχμές για την οικονομία Ζεφύρι: «Προσπάθησα να τον σώσω αλλά μου τελείωσε το οξυγόνο» – Συγκλονίζει ο επιζών πυροσβέστης Επιστρέφει στο ΠΑΣΟΚ η Νίνα Κασιμάτη – Τη Δευτέρα η συνάντηση με τον Νίκο Ανδρουλάκη ΕΛΑΣ: Οι καταγγελίες για τον υφυπουργό Λιάκο είναι πολύ σοβαρές FT: Σενάρια επιστροφής του Χουάνγκ στο τιμόνι της Nvidia – Οι ισχυροί σύμμαχοι που τον θέλουν πίσω Ρ. Δούρου από τον Αμπελώνα Τυρνάβου: Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στο πλευρό των νέων στον πρωτογενή τομέα Την Δευτέρα και επισήμως η Νίνα Κασιμάτη στο ΠΑΣΟΚ: Συνάντηση με Ανδρουλάκη
Iatrikostypos.com

Διαβήτης, ινκρετίνες και ανοσοποιητικό: Τι αποκαλύπτουν δύο νέες μελέτες για τη θωράκιση απέναντι στις λοιμώξεις

Μια νέα, απρόσμενη πτυχή στη δράση των σύγχρονων αντιδιαβητικών θεραπειών έρχεται στο φως μέσα από πρόσφατες δημοσιεύσεις σε έγκριτα επιστημονικά περιοδικά. Δύο εκτενείς αναλύσεις συνδέουν τη χρήση των αγωνιστών GLP-1 και της τιρζεπατίδης όχι μόνο με τον γλυκαιμικό έλεγχο και την απώλεια βάρους, αλλά και με σημαντική μείωση του κινδύνου σοβαρών λοιμώξεων — συμπεριλαμβανομένης της φυματίωσης.
Τα ευρήματα αυτά σχολίασε πρόσφατα ο ακαδημαϊκός Γεώργιος Χρούσος, υπογραμμίζοντας τους πιθανούς μηχανισμούς με τους οποίους τα φάρμακα αυτά ενδέχεται να ενισχύουν την αμυντική ικανότητα του οργανισμού.
Τιρζεπατίδη vs Σιταγλιπτίνη: 36% λιγότερες νοσηλείες για λοιμώξεις
Η πρώτη μελέτη, δημοσιευμένη στο BMJ από ερευνητική ομάδα του Brigham and Women’s Hospital της Βοστώνης υπό τον Nils Krüger, εξέτασε δεδομένα 52.971 ενηλίκων άνω των 40 ετών με διαβήτη τύπου 2, αυξημένο δείκτη μάζας σώματος και εγκατεστημένη αθηροσκληρωτική καρδιαγγειακή νόσο (περίοδος 2022–2025).
Συγκρίνοντας την τιρζεπατίδη (διπλό αγωνιστή GLP-1/GIP) με τη σιταγλιπτίνη (αναστολέα DPP-4), οι ερευνητές διαπίστωσαν:

Μείωση καρδιαγγειακών συμβαμάτων: Στο ένα έτος, το 2,9% όσων λάμβαναν τιρζεπατίδη παρουσίασε έμφραγμα, εγκεφαλικό ή θάνατο, έναντι 4,4% στη ομάδα της σιταγλιπτίνης (σχετική μείωση 32%, κυρίως λόγω περιορισμού των εμφραγμάτων).

Περιορισμό των λοιμώξεων: Η ομάδα της τιρζεπατίδης κατέγραψε 36% λιγότερες νοσηλείες και 60% λιγότερους θανάτους οφειλόμενους σε λοιμώξεις (με μείωση των ουρολοιμώξεων κατά 17%).

Σε απόλυτες τιμές, οι υπολογισμοί δείχνουν μία λιγότερη νοσηλεία για κάθε 48 ασθενείς και έναν λιγότερο θάνατο από λοίμωξη για κάθε 200 θεραπευόμενους σε ετήσια βάση.
Διεθνής ανάλυση σε 7,3 εκατ. ασθενείς: Σημαντική μείωση του κινδύνου φυματίωσης
Η δεύτερη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο Nature Communications από ερευνητές του Chi Mei Medical Center της Ταϊβάν, άντλησε στοιχεία από τη διεθνή βάση δεδομένων TriNetX, καλύπτοντας 7,3 εκατομμύρια διαβητικούς ασθενείς (2017–2025) με παρακολούθηση έως και πέντε έτη.
Συγκρίνοντας τους αγωνιστές GLP-1 με άλλες κατηγορίες αντιδιαβητικών φαρμάκων, η συχνότητα εμφάνισης φυματίωσης (κρούσματα ανά 1.000 ανθρωποέτη) διαμορφώθηκε ως εξής:

Έναντι σουλφονυλουριών: 0,68 έναντι 1,67 (μείωση κινδύνου κατά 47%).

Έναντι μετφορμίνης: 0,65 έναντι 1,31 (μείωση κινδύνου κατά 40%).

Έναντι αναστολέων DPP-4: 0,73 έναντι 1,71 (μείωση κινδύνου κατά 51%).

Έναντι αναστολέων SGLT2: 0,89 έναντι 1,02 (μείωση κινδύνου κατά 18%).

Η προστατευτική αυτή συσχέτιση αφορούσε κυρίως την πνευμονική φυματίωση και ήταν εντονότερη σε ηλικίες 18–64 ετών και σε άτομα με δείκτη μάζας σώματος έως 30.
Πού οφείλεται η προστατευτική δράση;
Είναι γνωστό ότι ο διαβήτης διπλασιάζει ή τριπλασιάζει τον κίνδυνο ενεργοποίησης της λανθάνουσας φυματίωσης. Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι τα φάρμακα αυτά δεν διαθέτουν μικροβιοκτόνο δράση, αλλά επιδρούν έμμεσα και άμεσα στο ανοσοποιητικό:

Έμμεση βελτίωση της άμυνας: Η ρύθμιση της γλυκόζης και η απώλεια βάρους αποκαθιστούν τη λειτουργία των ουδετερόφιλων και των μακροφάγων, τα οποία εξασθενούν σε συνθήκες υπεργλυκαιμίας.

Άμεση ανοσορρυθμιστική δράση: Ανοσοκύτταρα (μακροφάγα, λεμφοκύτταρα) φέρουν υποδοχείς GLP-1. Πειραματικά δεδομένα δείχνουν ότι η ενεργοποίησή τους βελτιώνει τη δραστηριότητα των λευκών αιμοσφαιρίων ανεξάρτητα από την ινσουλίνη.

Καταστολή της χρόνιας φλεγμονής: Ο ακαδημαϊκός Γεώργιος Χρούσος συνδέει τα ευρήματα με τη μείωση του «συνδρόμου χρόνιου στρες και φλεγμονής». Η αποφόρτιση του οργανισμού από τη φλεγμονώδη επιβάρυνση του διαβήτη επιτρέπει στο ανοσοποιητικό να ανταποκρίνεται αποτελεσματικότερα απέναντι στους παθογόνους μικροοργανισμούς.

Μεθοδολογικοί περιορισμοί και η εικόνα στην Ελλάδα
Παρά τα εντυπωσιακά στοιχεία, η επιστημονική κοινότητα υπογραμμίζει ότι πρόκειται για μελέτες παρατήρησης που αναδεικνύουν συσχετίσεις και όχι σχέση αιτίου και αιτιατού:

Στη μελέτη του BMJ, η πιθανότητα οι γιατροί να συνταγογραφούσαν σιταγλιπτίνη σε πιο επιβαρυμένους ασθενείς (συγχυτικός παράγοντας) παραμένει ανοιχτή, ενώ η ανάλυση των θανάτων από λοιμώξεις έγινε εκ των υστέρων.

Στη μελέτη του Nature Communications, απουσίαζαν δεδομένα για τη συμμόρφωση των ασθενών, το εισόδημα ή την πιθανή έκθεση σε κρούσματα φυματίωσης.

Τι σημαίνουν αυτά για την κλινική πράξη; Οι θεραπευτικές οδηγίες δεν αλλάζουν. Οι αγωνιστές GLP-1 δεν προορίζονται για την πρόληψη ή τη θεραπεία λοιμώξεων και δεν υποκαθιστούν τους εμβολιασμούς ή την αντιφυματική αγωγή.
Ειδικά για την Ελλάδα, όπου η επίπτωση της φυματίωσης παραμένει ιδιαίτερα χαμηλή (3,8 κρούσματα ανά 100.000 κατοίκους το 2024, έναντι 8,4 στον ευρωπαϊκό μέσο όρο), το απόλυτο όφελος σε επίπεδο δημόσιας υγείας αναμένεται περιορισμένο. Η επιβεβαίωση των ευρημάτων απαιτεί πλέον στοχευμένες τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές.
The post Διαβήτης, ινκρετίνες και ανοσοποιητικό: Τι αποκαλύπτουν δύο νέες μελέτες για τη θωράκιση απέναντι στις λοιμώξεις appeared first on Iatrikostypos.com.

Διαβάστε περισσότερα

Διαβάστε επίσης...