Η ασυδοσία χωρίς τελειωμό στη χώρα μας, η αμοιβαιότητα της ανταγωνιστικής σχέσης κλέφτη – θύματος μεταξύ πολιτείας – πολιτών δεν είναι ο λόγος που ενδιαφέρομαι -και- για την Αρκτική. Δεν επικοινωνώ, δεν ερευνώ τις πηγές επειδή θέλω να δραπετεύσω εκεί, ή όπου αλλού, ώστε να απαλλαγώ από την εγχώρια, πολύμορφη χυδαιότητα. Δεν θέλω, ακόμα κι αν φαντάζει λυτρωτικό, να φύγω από το ιστορικό προτεκτοράτο μας. Τόσο επειδή αρκεί η καλπάζουσα άλωση του φυσικού περιβάλλοντος και στην παγερή γη ώστε να στρέφω το βλέμμα μου και εκεί, όσο και επειδή δεν είναι λύση να δραπετεύσουμε, είτε γεωγραφικά είτε νοητικά, από την κοινωνία των «αχυράνθρωπων» (κομψός ο χαρακτηρισμός για προσωποποιήσεις ανομίας). Από την κοινωνία(;) της αφαίρεσης ωαρίων, του εμβρυολόγου-εμπόρου παρένθετης μητρότητας και άλλων εικονικών ιατρικών πράξεων, δύο από τις πρόσφατες ειδήσεις επιλέγω αντί αναρίθμητων άλλων συγγενών θεμάτων.
Πεισμωμένοι μαχητές -έστω και υπό δύσκολες προσωπικές συνθήκες- ας γινόμαστε, δεν είναι λύση η φυγή. Η υποχώρηση των πάγων μοιράστηκα χθες με ξένο συνάδελφο τη γνώση πως αλλάζει τον χάρτη της Αρκτικής. Νέες θαλάσσιες διαδρομές αποκτούν οικονομική χρησιμότητα απούσα για αιώνες. Μα ποια θα είναι, πείτε μας αδηφάγα όντα, η οικονομική χρησιμότητα κατακερματισμένου τόπου;
Δάκρυσα. Επειδή η Ανω Βόλτα, χώρα της Δυτικής Αφρικής, μετονομάστηκε το 1984 σε Μπουρκίνα Φάσο ώστε το όνομά της να μεταφράζεται ως «χώρα έντιμων ανθρώπων». Τέτοια αναζήτησε το γεννημένο εκεί κορίτσι… Τα οστά του βρέθηκαν εδώ, πεταμένα σε βαλίτσα στην οδό Αλκαμένους του Αγίου Παντελεήμονα. Στη χώρα των ανέντιμων ανθρώπων…
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr