Μετά από σχεδόν πέντε χρόνια μιας σκληρής πολεμικής σύγκρουσης, ΗΠΑ και Ρωσία συγκλίνουν στη διαπίστωση ότι η σταθερότητα στη μεταπολεμική Ουκρανία δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς ένα συνολικό καθεστώς ασφάλειας για την Ανατολική Ευρώπη.
Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, υπάρχουν μια σειρά μέτωπα που πρέπει να κλείσουν ταυτόχρονα με τη σύγκρουση Μόσχας – Κιέβου.
Ο θύλακας του Καλίνινγκραντ για να μπορέσει να λειτουργήσει ως βόρεια πύλη εισόδου της Ρωσίας στη Βαλτική θα πρέπει να υπάρξει ένα πλαίσιο εγγυήσεων ασφαλείας που να καλύπτει συνολικά τη Βόρεια Ευρώπη.
Επόμενο δυνητικό μέτωπο ανάφλεξης είναι η Τρανσδνειστερία η οποία αποσχίστηκε από τη Μολδαβία το 1990.
Η Τρανσδνειστερία κατοικείται από ρωσόφωνους, ενώ ο πληθυσμός της Μολδαβίας είναι ρουμανόφωνος. Ας ανακεφαλαιώσουμε αρχίζοντας από τον Βορρά και τον ρωσικό θύλακα του Καλίνινγκραντ, όπου οι αντίπαλες πλευρές έχουν ήδη συγκεντρώσει μεγάλη δύναμη πυρός.
Η Βαλτική έχει γίνει το θέατρο συχνών παρ’ ολίγον θερμών επεισοδίων στον αέρα και στη θάλασσα.
Η Γεωγραφία και η Ιστορία έχουν καταστήσει τον θύλακα του Καλίνινγκραντ το μάτι ενός γεωπολιτικού κυκλώνα που δεν αποκλείεται να βραχυκυκλώσει την προσπάθεια σταθεροποίησης της Ανατολικής Ευρώπης.
Οι νέες εστίες έντασης στην Ανατολική Ευρώπη έχουν διογκώσει τη γεωπολιτική υπεραξία της Πολωνίας και της Ρουμανίας, τα συμφέροντά των οποίων δεν μπορούν να αγνοηθούν στον νέο χάρτη της ευρύτερης περιοχής που προσπαθούν να χαράξουν ΗΠΑ και Ρωσία.
Μπορούν οι δύο υπερδυνάμεις να περιορίσουν την παρέμβασή τους στον τερματισμό ενός πολέμου, η διάρκεια του οποίου έχει ξεπεράσει αυτήν του Δευτέρου Παγκοσμίου;
Τούτων λεχθέντων υπάρχει ήδη ένα άλλο ανοιχτό μέτωπο ασύμβατο με την προσπάθεια ειρήνευσης στην Ουκρανία. Είναι η προοπτική ένταξης στο ΝΑΤΟ της Μολδαβίας και της Γεωργίας, που προορίζονταν να λειτουργήσουν ως παρελκόμενα της ένταξης της Ουκρανίας.
Αν η εγκατάλειψη της ένταξης του Κιέβου στο ΝΑΤΟ είναι δεδομένη και μη αντιστρέψιμη για το ορατό μέλλον, τι συμβαίνει με την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας;
Είναι ένα ερώτημα ρητορικό, καθώς η Ε.Ε των 27 δεν έχει ούτε τη δυνατότητα ούτε τη βούληση για να στηρίξει την πλήρη ένταξη του Κιέβου.
Ακόμα και στην περίπτωση τερματισμού του πολέμου η σταθεροποίηση θα εξακολουθήσει να είναι προσδοκία εγγεγραμμένη σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr