Τα δημοσιονομικά ευημερούν, αν και πρόσκαιρα λόγω της υπερφορολόγησης που έχει ημερομηνία λήξης, καθώς επίσης του πληθωρισμού, αλλά τα νοικοκυριά ασφυκτιούν κάτω από το βάρος της στέγης – επίσης της γενικότερης ακρίβειας Η απόσταση ανάμεσα στους ιδιοκτήτες που βλέπουν τον πλούτο τους να ανατιμάται και στους ενοικιαστές που αδυνατούν να αποταμιεύσουν μεγαλώνει επικίνδυνα – ενώ χωρίς πραγματική αύξηση της προσφοράς κατοικιών και των μισθών, η ανάπτυξη θα αφορά τους λίγους. Η στέγη δεν είναι απλώς ένα ακόμη περιουσιακό στοιχείο – είναι η βάση της κοινωνικής συνοχής. Μια οικονομία που αποκλείει τους νέους της από την ιδιοκτησία υποθηκεύει το ίδιο της το μέλλον – ενώ το ζητούμενο δεν είναι η τεχνητή επιδότηση της ζήτησης, αλλά η ουσιαστική ενίσχυση της παραγωγής πλούτου. Με απλά λόγια, βιώσιμη ανάπτυξη σημαίνει να μπορεί η εργασία να εξασφαλίσει την ευημερία των Πολιτών – τουλάχιστον την απόκτηση στέγης.
The post Η Ελλάδα των δύο ταχυτήτων appeared first on The Analyst.
Διαβάστε περισσότερα
Analyst.gr