Η Αννα Βερούλη γεννήθηκε σαν χθες (13/11) το 1956 με μια αποστολή: να εγκαινιάσει στα 26 χρόνια της (9/9/1982) τις κορυφαίες ελληνικές διακρίσεις στο -νεότευκτο τότε- Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας. Εστειλε το ακόντιό της 70 μέτρα και 2 εκατοστά μακριά απ’ τον άξονά της, κατακτώντας το χρυσό μετάλλιο στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Αθήνας, την πρώτη διοργάνωση που έγινε ποτέ στο ΟΑΚΑ. Της αναγνωρίζεται πως συνέχιζε να… πετά ακόντιο με πολιτικούς, μα κυρίως ανθρωποκεντρικούς στόχους και μετά την αποχώρησή της από την ενεργό δράση, το 1993. Αθλήτρια εντός και εκτός αγωνιστικού χώρου!
Γενέτειρά της η Καβάλα. Εκεί ξεκίνησε και τον αθλητισμό στα 14 χρόνια της και σύλλογός της ο ΟΚΑ Καβάλας. Μαζί με τη μεγάλη αντίπαλό της εντός ελληνικών συνόρων την ίδια εποχή, την επίσης επαρχιώτισσα (από τα Τρίκαλα Θεσσαλίας) Σοφία Σακοράφα, πέτυχαν κάτι πολύ πιο σημαντικό κι από τις μεγάλες επιδόσεις τους. Αθλήτρια των αγώνων η Βερούλη, των ρεκόρ η Σακοράφα. Σας βεβαιώνουμε (ως ζωντανή ανάμνηση του 16χρονου μαθητή υπογράφοντα) πως ειδικότερα εκείνο το χρυσό μετάλλιο της Βερούλη και γενικότερα ο συναγωνισμός με τη Σακοράφα οδήγησε τις αμέσως επόμενες μέρες των Πανευρωπαϊκών της Αθήνας πολλούς συμμαθητές και όχι μόνο, αγόρια και κορίτσια, να πετάξουν τα τσιγάρα από το χέρι τους και να ενταχθούν σε συλλόγους ώστε να αθληθούν. Μόλις διαβάσατε ζωντανή ανάμνηση ενός μαθητή Α’ Λυκείου…
Υψους 1,64 μ. και βάρους 74 κιλών, η Βερούλη πατούσε γερά πριν εκσφενδονίσει το ακόντιό της. Ζωντανή ανάμνηση η μεγάλη βολή του 1982 από τη θύρα 10 του πάνω διαζώματος του ασφυκτικά γεμάτου ΟΑΚΑ. Με ένα σημειωματάριο στο χέρι και δειλή γραφή σημειώσεων του μαθητή που είχε αποφασίσει να γίνει δημοσιογράφος… Εχω κρατήσει το ίδιο, κιτρινισμένο πλέον, μπλοκάκι-προσωπικό κειμήλιο και αντιγράφω: Μετά την πρώτη βολή όλων, η Ανατολικογερμανίδα Κέμπε (65,82 μ.) ήταν πρώτη, τρίτη η Βερούλη (64,58), ένατη η Σακοράφα (57,36 μ.). Φτάνουμε πριν από την πέμπτη βολή: Πρώτη παρέμενε η Κέμπε με βελτιωμένη επίδοση (67,94 μ.), η Βερούλη είχε περάσει δεύτερη (66,76 μ.), τρίτη η επίσης Ανατολικογερμανίδα Ρίχτερ (65,88 μ.), τέταρτη η Χέλμσιντ (65,82 μ.), πέμπτη η Σακοράφα (65,78 μ.). Η Σοφία φρόντισε να βελτιώσει τη δική της επίδοση με βολή στα 67,04 μ., χάλκινο το δικό της μετάλλιο, δεύτερη με αργυρό η Κέμπε με την προηγούμενη βολή της (67,94 μ.).
Στην πέμπτη βολή, η Αννα Βερούλη… έβαλε τα πράγματα στη θέση τους: 70,02 μ. και χρυσό μετάλλιο. Αξέχαστο… Μετά τη σιγή στην πορεία της προς το σημείο ρίψης του ακοντίου, το βουητό έκστασης, κοινή αντίδραση των χιλιάδων θεατών όταν το είδαμε να καρφώνεται πέρα από τα σημεία των αντιπάλων της. Αποθέωση!
«Σκουπόξυλο; Ακόντιο!»
«Μ’ εκείνο το ακόντιο του 1982 είχα προσωπική σχέση. Ηταν για μένα ό,τι είναι για έναν στρατιώτη το όπλο του», δηλώνει στην «Εφ.Συν.» με τη διευκρίνιση: «Ειρηνικό όπλο βέβαια. Επειδή εκείνη η επιτυχία ήταν και ένα μήνυμα “μπες και προσπάθησε στον στίβο του αθλητισμού και της ζωής, μπορείς” προς τα νέα παιδιά».
«Με ακόντιο έκανα το ρεκόρ και όχι με σκουπόξυλο, Δημήτρη Πιατά»
Πού βρίσκεται αυτό το ακόντιο; «Το είχα δώσει εκείνη την εποχή στον Δημήτρη Πιατά. Σε μια θεατρική παράσταση μετά το χρυσό του 1982 είχε υποδυθεί τη Βερούλη και αρχικά είχε στη σκηνή ένα σκουπόξυλο. Του είχα πει «πάρε το ακόντιό μου. Το μετάλλιο δεν ήρθε από… σκουπόξυλο. Το έχει ακόμη ο Πιατάς στο σπίτι του, δώρο μου»!
Παράλληλα, τα 70,02 μ. ήταν και πανευρωπαϊκό ρεκόρ. «Πήρα το ρεκόρ από το ίνδαλμά μου, τη Ρουθ Φουκς.
Είχε ρίξει 69,16 το 1978. Τη θαύμαζα, είχα φωτογραφία της στο ταβάνι του σπιτιού μου στην Καβάλα».
Ακολούθησαν το χάλκινο μετάλλιο με βολή 65,72 μ., τον επόμενο χρόνο (1983) στο Παγκόσμιο του Ελσίνκι. Το 1984 στους Ολυμπιακούς του Λος Αντζελες, ήρθε η στιγμή που μας λύπησε… Το αντιντόπινγκ κοντρόλ έδειξε πως είχε κάνει χρήση της απαγορευμένης ουσίας ναδρολόνη και αποκλείστηκε από τη διοργάνωση… Ούτως ή άλλως, είχε αποκλειστεί στον προκριματικό με βολή 58,62 μ… Η Καβαλιώτισσα επιμένει μέχρι σήμερα: «Ποτέ δεν είχα κάνει χρήση απαγορευμένης ουσίας» και μας ενημέρωσε πως «σε βιβλίο μου μελλοντικά, θα μάθετε περισσότερα γι’ αυτή την ιστορία». Μετείχε και στις δύο επόμενες κορυφαίες διοργανώσεις (1988-Σεούλ, 1992-Βαρκελώνη), αλλά δεν προκρίθηκε στους τελικούς. Επτά τα χρυσά της μετάλλια σε πανελλήνια πρωταθλήματα (1984, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1992), δύο πρώτες θέσεις (1983, 1991) και ένα ασημένιο μετάλλιο (1987) στους Μεσογειακούς Αγώνες. Ηχηρή η παρουσία της και σε Βαλκανικούς με τρία χρυσά μετάλλια (1988, 1989, 1990) και ένα ασημένιο (1992). Κατέρριψε έξι φορές το πανελλήνιο ρεκόρ ακοντισμού, με κορυφαία επίδοση τα 72,70 μ. του 1984.
Οσο για τις βολές της εκτός αγωνιστικών χώρων: Το 1990 εξελέγη δημοτική σύμβουλος στον Δήμο Ηρακλείου Αττικής κι ανέλαβε αντιδήμαρχος Αθλητισμού. Το 2002, πρώτη σε σταυρούς, εκλεγμένη νομαρχιακή σύμβουλος στην Υπερνομαρχία Αθήνας-Πειραιά στο ψηφοδέλτιο της Φώφης Γεννήματα. Οκτώ χρόνια μετά (2010) εξελέγη δημοτική σύμβουλος στον Δήμο Αθηναίων με τον Νικήτα Κακλαμάνη. Επίσης, στις βουλευτικές εκλογές του Μαΐου και του Ιουνίου 2012 ήταν υποψήφια στη Β’ Αθήνας με το ΠΑΣΟΚ, όπως και στις ευρωεκλογές του 2024.
«Πώς εξηγούνται οι αλλαγές κομματικής ταυτότητας;», την είχαμε ρωτήσει και μας απάντησε αυτό που θα θέλαμε ν’ ακούμε από κάθε υποψήφιο: «Η δυσκολία και οι πιεστικές απαιτήσεις της εποχής μας απαιτούν ευέλικτη σκέψη και όχι στεγανά».
Δεν χρειάζεται να εξηγήσουμε γιατί το 1982 ο Δήμος Καβάλας ονόμασε «Αννα Βερούλη» το Δημοτικό Στάδιο της πόλης…
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr