Τελευταία νέα
CNN για Τραμπ, Πούτιν και Σι: Γιατί οι άνευ προηγουμένου συνομιλίες δεν είναι «Γιάλτα 2.0» Τσίπρας στη Naftemporiki TV: «Να παράγουμε περισσότερα, να τα μοιράζουμε δικαιότερα» Οι ταινίες της εβδομάδας: Στα άδυτα μιας σκοτεινής πραγματικότητας «Να διαγραφεί ο Αδωνις», ζητά ο Ανδρουλάκης – Γκρίνιες για τη «μεταγραφή» της Νίνας Κασιμάτη «Χαμόγελα» σε Αθήνα και Λευκωσία μετά το ράπισμα της Αιγύπτου στην Τουρκία μέσω ΟΗΕ: Γκρεμίζεται το αφήγημα της «Γαλάζιας Πατρίδας» Live η ιστορική συνάντηση Τραμπ, Πούτιν, Σι στην Κίνα: «Είσαι φίλος», είπε ο Αμερικανός πρόεδρος Μητσοτάκης: Στη “συμμαχία προθύμων για την Ουκρανία” με το βλέμμα στο εσωτερικό Οι «Ανθισμένες καστανιές» του Βίνσεντ Βαν Γκογκ πωλήθηκε στο ποσό ρεκόρ των 190,4 εκατ. δολαρίων Η αντιπολίτευση στριμώχνει την κυβέρνηση: Με ευρεία πλειοψηφία η εξεταστική για τα κόκκινα δάνεια Αλαζόνας είναι, ηλίθιος δεν είναι Τρίκαλα: Φωταγωγήθηκε το υψηλότερο φυσικό χριστουγεννιάτικο δέντρο της χώρας [εικόνες] Πυροβολισμοί στο κέντρο της Αθήνας: Τραυματίστηκε άνδρας από πολυβόλο όπλο στο πόδι
Efsyn.gr

Οι ταινίες της εβδομάδας: Στα άδυτα μιας σκοτεινής πραγματικότητας

Το πολυσυζητημένο ντοκιμαντέρ του Νέιθαν Φίλντερ, γνωστού από τις ευφάνταστες τηλεοπτικές δουλειές του «Nathan for You» και «The Rehearsal», δεν είναι απλώς ένα ντοκιμαντέρ αλλά ένα πολυεπίπεδο, υβριδικό έργο που συνδυάζει στοιχεία ντοκιμαντέρ παρατήρησης, συνεντεύξεων και αναπαραστάσεων εξερευνώντας με ένα ιδιαίτερο αλλά πανέξυπνο τρόπο διάφορες θεματικές
Μπορείς να Δεις τα Πάντα ★★★★★
(You Can See Everything, ΗΠΑ, 2026, 174’)
• Σκηνοθεσία: Νέιθαν Φίλντερ & Λανς Οπενχαϊμ
Τριάντα τέσσερις ημέρες πριν οδηγηθεί στη φυλακή, η διαβόητη ιδρύτρια της Theranos, Ελίζαμπεθ Χολμς, η οποία σήμερα εκτίει ποινή 11 ετών για εξαπάτηση επενδυτών, έχοντας ισχυριστεί ψευδώς ότι ανέπτυξε μια λειτουργική συσκευή εξετάσεων που απαιτούσε ελάχιστη ποσότητα αίματος, προσκαλεί ένα δύσπιστο κινηματογραφικό συνεργείο να καταγράψει κάθε της κίνηση. Αυτό που ξεκινά ως ένα προσωπικό πορτρέτο εξελίσσεται σε ένα καθηλωτικό, ανατρεπτικό ταξίδι τριών ετών στα άδυτα μιας σκοτεινής πραγματικότητας.
Το πολυσυζητημένο ντοκιμαντέρ του Νέιθαν Φίλντερ, γνωστού από τις ευφάνταστες τηλεοπτικές δουλειές του «Nathan for You» και «The Rehearsal», δεν είναι απλώς ένα ντοκιμαντέρ αλλά ένα πολυεπίπεδο, υβριδικό έργο που συνδυάζει στοιχεία ντοκιμαντέρ παρατήρησης, συνεντεύξεων και αναπαραστάσεων εξερευνώντας με ένα ιδιαίτερο αλλά πανέξυπνο τρόπο διάφορες θεματικές.Από τον ναρκισσισμό, την υποκρισία, την ψευδαίσθηση και τη χειραγώγηση μέχρι και το ηθικό ζήτημα που προκύπτει όταν το Χόλιγουντ μετατρέπει την ζωή ενός αληθινού προσώπου σε μυθοπλασία. Όλα αυτά ενώνονται μέσα από μια απίστευτα καλοδουλεμένη και στιβαρή αφήγηση, σε μια ταινία που αποκαλύπτει την παράνοια που κατοικεί γύρω μας. Μια πολλαπλή σκιαγράφηση χαρακτήρων. Ένα έργο ταυτόχρονα τολμηρό, προκλητικό και πρωτότυπο.
Ο Φίλντερ και ο συν-σκηνοθέτης της ταινίας Όπενχαϊμ, – έχει επίσης σκηνοθετήσει το πρόσφατο «Primetime» (2026) με τον Ρόμπερτ Πάτινσον-, κατασκευάζουν ένα έργο που δεν παρατηρεί απλά, δεν επιθυμεί να πει απλώς την ιστορία μιας εξαπάτησης. Χτίζει ένα σύμπαν που κατοικείται από ομολογουμένως περίεργους ανθρώπους με σκοπό και να προκαλέσει μια ενόχληση αλλά και μια αμφισημία γύρω από τι είναι τελικά αλήθεια και τι όχι. Ποια είναι στα αλήθεια η Χολμς , ο σαφέστατα χειριστικός άντρας της; Ποιος είναι τελικά ο ίδιος ο δημιουργός του ντοκιμαντέρ, ΝέιθανΦίλντερ, και σε ποιο βαθμό έχει επηρεαστεί η αντικειμενικότητά του από την εγγύτητα που έχει αναπτύξει με τη Χολμς;
Κάθε σκηνή, – είναι πραγματικά όλες τους ευρηματικές – , κάθε διάλογος ξετυλίγει ένα κουβάρι τρέλας, μιας παράνοιας που ο θεατής βυθίζεται σταδιακά όλο και περισσότερο. Το διαρκές παιχνίδι που τολμά ο Φίλντερ να κάνει μαζί σου είναι αυτό που σε κρατά στην άκρη της καρέκλας και ταυτόχρονα ξεκλειδώνει μηχανισμούς στο μυαλό σου, ώστε να αντιληφθείς το τι βλέπεις, να αρχίσεις να ξεφλουδίζεις την επιφάνεια και να σκεφτείς λίγο παραπέρα, λίγο περισσότερο για την πολυπλοκότητα των ανθρώπων που βλέπουμε στην οθόνη, για την αλλόκοτη προσωπικότητά τους. Όλα αυτά όμως φιλτραρισμένα μέσα από μια σαρκαστική διάθεση, ένα τόνο ψυχαγωγίας, που δεν υποβαθμίζει το αποτέλεσμα αλλά ίσα ίσα δίνει μεγαλύτερη ώθηση στην αφήγηση, ώστε ο θεατής να μην βαρεθεί αλλά να «αγκαλιάσει» αυτή την παράξενη πραγματικότητα που βιώνει.
Μια εμπειρία που μόνο αν τη ζήσει κανείς στην αίθουσα μπορεί να αντιληφθεί το μέγεθος και την αξία της. Ξεκάθαρα η ταινία της εβδομάδας.

IPlayRocky ★★☆☆☆
(ΗΠΑ, 2026, 128’)
• Σκηνοθεσία: Πίτερ Φαρέλι
• Ηθοποιοί: ΑντονιΙπολίτο, ΑνναΣοφίαΡομπ, Πι ΤζέιΜπερν
Ο βραβευμένος με Όσκαρ Πίτερ Φαρέλι («Το Πράσινο Βιβλίο», 2018) σκηνοθετεί την αληθινή ιστορία πίσω από τη δημιουργία της διάσημης οσκαρικής ταινίας «Ρόκι» (1976), που έγραψε και πρωταγωνίστησε ο Συλβέστερ Σταλόνε. Ο Αντονι Ιπολίτο, έγινε ευρύτερα γνωστός όταν υποδύθηκε τον Αλ Πατσίνο στην τηλεοπτική σειρά «The Offer» (2022), η οποία εξιστορεί το παρασκήνιο της δημιουργίας του «Νονού» (1972), καταφέρνει για άλλη μια φορά να εντυπωσιάσει με την ερμηνεία του και την ευκολία με την οποία υποδύεται πιστά τον Σταλόνε, καταφέρνοντας να μιμηθεί όχι μόνο την ομιλία του αλλά και το στυλ του.
Πέρα όμως από την εξαιρετική ερμηνεία του Ιπολίτο, η ταινία κινείται στα γνώριμα μονοπάτια μιας τυπικής βιογραφίας, που όλα κυλούν αβίαστα, γρήγορα, με τα εμπόδια που συναντά μπροστά του ο Σταλόνε για την δημιουργία της ταινίας να υπερπηδούνται πολύ εύκολα, χωρίς να υπάρχει οποιοδήποτε δραματουργικό βάθος. Έχει ενδιαφέρον και εν μέρει σώζει την ταινία η επιλογή του Φαρέλι να εμφυσήσει το χιούμορ σε πολλές σκηνές και να καυτηριάσει με έξυπνο τρόπο την κινηματογραφική βιομηχανία του Χόλυγουντ. Πέρα όμως από αυτό η ταινία είναι ένα συνονθύλευμα trivia στοιχείων, σαν κάποιος να οπτικοποίησεμε μυθοπλαστικό τρόπο ένα άρθρο για το πως δημιουργήθηκε το «Ρόκι». Όσοι λατρεύουν την ταινία του 1976 μάλλον θα ενθουσιαστούν, οι υπόλοιποι αν δεν γνωρίζουν τις λεπτομέρειες των παρασκήνιων, θα εντυπωσιαστούν με κάποια ιστορικά στοιχεία και σίγουρα θα γελάσουν.

The Hunger Games: Η Ανατολή του Θερισμού ★★☆☆☆
(The Hunger Games: Sunrise on the Reaping, ΗΠΑ, 2026, 158’)
• Σκηνοθεσία: Φράνσις Λόρενς
• Ηθοποιοί: Ελ Φάνινγκ, Γκλεν Κλόουζ, Ίρις Άπατοου
Το franchise του «The HungerGames» επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη με την έκτη ταινία της σειράς, η οποία αποτελεί το δεύτερο prequel της ιστορίας. Βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο της ΣούζανΚόλινς και σε σκηνοθεσία του Φράνσις Λόρενς, που έχει υπογράψει τέσσερις από τις προηγούμενες ταινίες, η ιστορία μάς μεταφέρει 24 χρόνια πριν από τα γεγονότα της πρώτης ταινίας και αποκαλύπτει το παρελθόν του ΧέιμιτςΆμπερναθι, του μελλοντικού μέντορα της Κάτνις και του Πίτα. Στο επίκεντρο βρίσκονται οι Αγώνες που καθόρισαν τη ζωή του και άναψαν τη σπίθα μιας επανάστασης που θα άλλαζε για πάντα την Πάνεμ.
Το νέο κεφάλαιο της σειράς είναι μια ταινία με αδικαιολόγητα μεγάλη διάρκεια, η οποία δεν την βοηθά να αποκτήσει ρυθμό, αναλώνοντας γνώριμα μοτίβα του franchise όπως η αυτοθυσία, η δύναμη της θέλησης και η σημασία του να αντιστέκεσαι με κάθε κόστος απέναντι σε ένα απολυταρχικό καθεστώς. Ο Λόρενς σπαταλά αρκετό κινηματογραφικό χρόνο στο να αναπαραστήσει μέρος της προετοιμασίας των συμμετεχόντων στους Αγώνες, σε σκηνές που μοιάζουν αντίγραφα των πρώτων ταινιών. Εξαιτίας αυτού όταν φτάνει προς το φινάλε κλείνει πολλά αφηγηματικά μέτωπα γρήγορα και τελείως διεκπεραιωτικά. Ο χαρακτήρας του Άμπερναθι, όπως και εκείνοι που τον πλαισιώνουν, είναι σχηματικός, δίχως βάθος, ενώ και οι σκηνές δράσεις όταν επιτέλους οι χαρακτήρες εισέρχονται στην αρένα μοιάζουν τετριμμένες, δίχως καμία φαντασία. Όπως και το προηγούμενο prequel έτσι και εδώ νιώθεις ότι την ιστορία την έχεις ξαναδεί ήδη και ότι ο κύκλος της έχει τελειώσει.

Μυστικά και Ψίθυροι ★★★☆☆
(In a Whisper, Τυνησία, 2026, 114’)
• Σκηνοθεσία: Λέιλα Μπουζίντ
• Ηθοποιοί: Εγια Μπουτερά, Χιάμ Αμπάς, Μαριόν Μπαρμπό
Μετά τον ξαφνικό θάνατο του θείου της, η Λίλια, μια μηχανικός που ζει στο Παρίσι, επιστρέφει στην Τυνησία για την κηδεία του. Εκεί ξανασμίγει με την οικογένειά της, που αγνοεί τη ζωή της μακριά τους και τη σχέση της με μια γυναίκα, ενώ η προσπάθειά της να ανακαλύψει τι κρύβεται πίσω από τον θάνατο του θείου της φέρνει στην επιφάνεια οικογενειακά μυστικά.
Η ΛεϊλάΜπουζίν, στην τρίτη μεγάλου μήκους ταινία της, που έκανε πρεμιέρα στο Διαγωνιστικό Πρόγραμμα του Φεστιβάλ Βερολίνου, σκηνοθετεί ένα ήσυχο αλλά συναισθηματικά φορτισμένο οικογενειακό δράμα, τυλίγοντας την αφήγησή της με ένα πέπλο μυστηρίου που ξετυλίγεται αργά και μεθοδευμένα. Το πένθος και η διαχείρισή του από το κάθε μέλος της οικογένειας είναι ο κεντρικός πυρήνας αυτού του νατουραλιστικούδράματος. Παράλληλα η Μπουζίν προσπαθεί να αναδείξει και το ζήτημα των σχέσεων μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου, που στην Τυνησία αποτελούν ποινικό αδίκημα.
Η σκηνοθέτις χειρίζεται αυτές τις δυο θεματικές με λεπτότητα και τις ενώνει τελικά μέσα από ένα μυστήριο γύρω από τη ζωή του εκλιπόντος θείου. Το πένθος για ένα άνθρωπο που πέθανε συνδέεται μέσα από ένα λεπτό νήμα με το εσωτερικό πένθος της Λίλια, η οποία δεν μπορεί να ζήσει ελεύθερη στην πατρίδα της. Με διάφορες ευφάνταστες σκηνοθετικές επιλογές, η Μπουζίν φέρνει το παρελθόν μέσα στο παρόν, ενσωματώνοντας τις αναμνήσεις της Λίλια στην καθημερινότητά της και δίνοντας μας έτσι μια ευρύτερη εικόνα για τα παιδικά της χρόνια, την ζωή της στην Τυνησία και τη σχέση της με την οικογένειά της.
Μπορεί η αφήγηση να είναι αρκετά γνώριμη, χωρίς κάποιο στοιχείο που να σε ξαφνιάζει, ενώ κάποιες στιγμές η Μπουζίν καταφεύγει στον μελοδραματισμό ή δυσκολεύεται να εντάξει τον κοινωνικοπολιτικό σχολιασμό της στην αφήγηση. Η ταινία όμως καταφέρνει να σε κερδίσει περισσότερο με τη ζεστασιά και την οικειότητα που αποπνέει παρά με την πρωτοτυπία της.

Θραξ Πανκc Kuzin ★★☆☆☆
(Ελλάδα, 2026, 70’)
• Σκηνοθεσία: Γιώργος Σπυρίδης
Τον χειμώνα του 2021, το διάσημο ελληνικό μουσικό συγκρότημα ThraxPunks βρίσκεται εγκλωβισμένο στην Αθήνα, λόγω του lockdown. Οι συναυλίες τους έχουν απαγορευτεί, όμως εκείνοι ακάθεκτοι, σκαρφίζονται έναν εναλλακτικό διαγωνισμό μουσικό-μαγειρικής! Ποιος από τους ThraxPunks μαγειρεύει καλύτερα; Χειροποίητο ντοκιμαντέρ που συνδυάζει την ιδιαίτερη μουσική της μπάντας με τη σπιτική μαγειρική, το χιούμορ και αποσπάσματα από live εμφανίσεις. Απευθύνεται κυρίως στους φαν των ThraxPunks, χωρίς να έχει ποτέ ξεκάθαρο προορισμό, εξαντλώντας γρήγορα την πρωτότυπη ιδέα του. Θυμίζει περισσότερο ένα έξυπνο concept για βίντεο σε κανάλι στο Youtube, παρά ένα ολοκληρωμένο κινηματογραφικό ντοκιμαντέρ.

Ο Πλανήτης των Κρυστάλλων
(The Crystal Planet, Κροατία, Τσεχία, 2026, 97’)
• Σκηνοθεσία: Αρσεν Α. Οστόγιτς
• Με τις φωνές των: Θανάσης Κουρλαμπάς, Χρήστος Θάνος, Σοφία Καψαμπέλη
Στον πρόσφατα αποικισμένο Πλανήτη των Κρυστάλλων, η 11χρονη Ρέα γνωρίζει τον Μπέρτζι, ένα μικρό δεινοσαυρόμορφο πλάσμα που έχει αποχωριστεί τη μητέρα του. Προσπαθώντας να τους επανενώσει, θα βρεθεί αντιμέτωπη με έναν αδίστακτο Κυβερνήτη που θέλει να εκμεταλλευτεί τις μοναδικές ικανότητες του μικρού πλάσματος.

ΕΠΑΝΕΚΔΟΣΕΙΣ
Αντρέι Ταρκόφσκι: η Ιδιοφυΐα, ο Άνθρωπος, ο Θρύλος ★★★1/2☆
(DirectedbyAndreiTarkovsky, Σουηδία, 1988, 102’)
• Σκηνοθεσία: Μίχαλ Λεστσιλόφσκι
Μέσα από σπάνιο υλικό, παρασκήνια των γυρισμάτων, συνεντεύξεις, προσωπικές σημειώσεις και αποσπάσματα από το βιβλίο του Ταρκόφσκι «Σμιλεύοντας τον Χρόνο», ο Λεστσιλόφσκι καταγράφει τη δημιουργία της τελευταίας του ταινίας, «Η Θυσία» (1986), σμιλεύοντας το πορτρέτο ενός από τους πιο επιδραστικούς σκηνοθέτες του 20ού αιώνα. Ένα ντοκιμαντέρ που θα συνεπάρει κάθε σινεφίλ και μπορεί να αποτελέσει την αφορμή για να ανακαλύψει το έργο του Ταρκόφσκι ένας θεατής που δεν είναι εξοικειωμένος με το σινεμά του.

Διαβάστε περισσότερα

Διαβάστε επίσης...