Τελευταία νέα
Γεραπετρίτης για καλώδιο: Το γαλλικό ερευνητικό πλοίο συνεχίζει τις εργασίες του – Δεν ζητήθηκε καμία άδεια Πρέσβης Αιγύπτου Μουράντ: Αίγυπτος και Ελλάδα έχουν στρατηγική σχέση που βασίζεται στην αμοιβαία κατανόηση, εμπιστοσύνη και συνεργασία Λοβέρδος: “Οκτώ χρόνια μετά, οι ύβρεις του Πολάκη πληρώθηκαν” Παύλος Μαρινάκης: Η ΝΔ έχει κάνει διεύρυνση χωρίς να αλλοιωθεί – Το ΠΑΣΟΚ του Ανδρουλάκη παίζει μπάλα στο γήπεδο του Τσίπρα Κυριακάτικα μηνύματα Μητσοτάκη: Όταν το αφήγημα καταρρέει στην πράξη Τρίτωσε το κακό Αράπογλου εναντίον εργολάβων μαφιόζων Ρατσιστική βία στην Ελλάδα: Αύξηση στους ένστολους δράστες και στα ανήλικα θύματα Ο Μαρινάκης “αδειάζει” Καλογερόπουλο: “Δεν είναι θέση της ΝΔ, ούτε πρόκειται να γίνει” Πανεπιστήμιο Αθηνών και Boston University: Υπογραφή σημαντικής συμφωνίας συνεργασίας στη Βοστώνη Σκάνδαλο υποκλοπών: Πυρά Πόντα κατά του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου για την αρχειοθέτηση μήνυσης υπαλλήλου της ΕΥΠ Κατατέθηκε στη Βουλή ο προϋπολογισμός του 2027 – Αναλυτικά η εισηγητική έκθεση
Efsyn.gr

Ρατσιστική βία στην Ελλάδα: Αύξηση στους ένστολους δράστες και στα ανήλικα θύματα

144 περιστατικά ρατσιστικής βίας, 62 καταγγελίες με εμπλοκή ένστολων και 61 ανήλικα θύματα. Αυτό είναι ένα μέρος της εικόνας που καταγράφει η 13η ετήσια έκθεση του Δικτύου Καταγραφής Περιστατικών Ρατσιστικής Βίας (RVRN) για την περίοδο 2024-2025, αναδεικνύοντας περιστατικά που έλαβαν χώρα στον δρόμο, στα αστυνομικά τμήματα, στα σύνορα και στις δομές κράτησης.
Πρόσφυγες και μετανάστες, ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, Ρομά και ανήλικοι (σ.σ. περισσότερα από τέσσερα στα δέκα θύματα ήταν παιδιά κάτω των 18 ετών) βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της στοχοποίησης, ενώ ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι στο 43% των καταγεγραμμένων περιστατικών οι φερόμενοι δράστες ήταν ένστολοι ή εκπρόσωποι των σωμάτων ασφαλείας. Οι μαρτυρίες των θυμάτων, δε, περιγράφουν ξυλοδαρμούς, απειλές, εξευτελιστική μεταχείριση και πρακτικές που θέτουν σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές αποτυπώνοντας μια ζοφερή πραγματικότητα.
Στο 57% των περιπτώσεων, δηλαδή σε 82 περιστατικά, βασικός λόγος στοχοποίησης ήταν η εθνική καταγωγή, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις η προκατάληψη συνδυαζόταν με το χρώμα του δέρματος, τη θρησκεία ή την εθνοτική προέλευση. Στην έκθεση αποτυπώνονται 59 περιστατικά στην Αττική, κυρίως στο κέντρο της Αθήνας και στις γύρω περιοχές, 37 στην Κεντρική Μακεδονία, κυρίως στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης, 29 στα νησιά του Νοτίου Αιγαίου και οκτώ στα νησιά του Βορείου Αιγαίου.
Σε παραμεθόριες περιοχές
Ιδιαίτερα σοκαριστική είναι η εικόνα που καταγράφεται στα σύνορα, όπου αναφέρονται 26 περιστατικά, τα περισσότερα στα θαλάσσια, ενώ συνολικά στις παραμεθόριες περιοχές, συμπεριλαμβανομένων δομών υποδοχής, κέντρων κράτησης και αστυνομικών τμημάτων, καταγράφηκαν περισσότερα από 50 περιστατικά σε βάρος προσφύγων.
Οι μαρτυρίες που συγκεντρώνονται στην έκθεση περιγράφουν ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο επιχειρήσεων αποτροπής εισόδου στη χώρα, παρεμπόδισης της αποβίβασης στα νησιά και άτυπων αναγκαστικών επιστροφών. Ανθρωποι που βρέθηκαν εντός ελληνικών χωρικών υδάτων προσεγγίζονταν από σκάφη, τους έπαιρναν τα προσωπικά αντικείμενα, όπως τα κινητά τους τηλέφωνα, τα χρήματα και τα έγγραφά τους, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις δέχτηκαν βία και απειλές.
Στη συνέχεια περιγράφουν ότι μεταφέρονταν σε βάρκες με την πρόφαση ότι θα μεταφερθούν σε δομές υποδοχής, όμως επαναπροωθήθηκαν στη θάλασσα ή παραδόθηκαν σε άνδρες με καλυμμένα χαρακτηριστικά, οι οποίοι τους κακοποίησαν πριν τους εγκαταλείψουν σε σωστικές σχεδίες. Συγκεκριμένα στα σύνορα του Ανατολικού Αιγαίου οι μαρτυρίες περιγράφουν ομάδες ανδρών με μαύρα ρούχα ή στρατιωτικού τύπου ενδυμασία, μάσκες full face, κλομπ, όπλα και ασυρμάτους.
Οι καταγγελίες περιλαμβάνουν ξυλοδαρμούς, κλοτσιές, μπουνιές, χτυπήματα με κλομπ και taser, απειλές κατά της ζωής, επίδειξη όπλων και περιστατικά σεξουαλικής βίας. Αναφέρονται επίσης γυμνοί σωματικοί έλεγχοι, απογύμνωση, αφαίρεση παπουτσιών, καταστροφή εγγράφων και προσωπικών αντικειμένων, αλλά και χωρισμός οικογενειών, πρακτικές που παραβιάζουν το εθνικό ευρωπαϊκό και διεθνές δίκαιο καθώς και την αρχή της μη επαναπροώθησης, στερώντας ουσιαστικά από τους ανθρώπους τη δυνατότητα πρόσβασης στις διαδικασίες ασύλου.
Ομοφοβικά κίνητρα
Την ίδια ώρα η έκθεση καταγράφει σημαντικό αριθμό επιθέσεων με ομοφοβικά, τρανσφοβικά και άλλα ρατσιστικά κίνητρα λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας, έκφρασης ή χαρακτηριστικών φύλου. Συνολικά 47 από τα 144 περιστατικά, δηλαδή σχεδόν ένα στα τρία, αφορούν ΛΟΑΤΚΙ+ θύματα. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται εννέα περιστατικά με θύματα τρανς γυναίκες, δύο με τρανς άνδρες και τρία νον μπάιναρι άτομα.
Ενα από τα πιο ανησυχητικά ευρήματα είναι ότι σχεδόν στο σύνολό τους οι επιθέσεις σημειώθηκαν στον δημόσιο χώρο στην καθημερινότητα των θυμάτων. Σε αρκετές περιπτώσεις μάλιστα η βία εκδηλώθηκε κατά τη διάρκεια ή αμέσως μετά το Pride στη Θεσσαλονίκη. Η εικόνα αυτή συσχετίζεται στην έκθεση με το κλίμα που διαμορφώθηκε γύρω από την ψήφιση του νόμου για την ισότητα στον πολιτικό γάμο και την τεκνοθεσία ομόφυλων ζευγαριών, καθώς δηλώσεις πολιτικών και τοποθετήσεις εκπροσώπων της Εκκλησίας συνέβαλαν στη διάδοση ενός ομοφοβικού-τρανσφοβικού λόγου.
Αστυνομικοί
Ενα από τα πιο σοκαριστικά στοιχεία της έκθεσης αφορά την εμπλοκή ένστολων και εκπροσώπων των σωμάτων ασφαλείας. Σε 62 από τα 144 περιστατικά, ποσοστό 43%, οι φερόμενοι δράστες αναγνωρίστηκαν από τα θύματα ως ένστολοι ή εργαζόμενοι σωμάτων ασφαλείας (σ.σ. στην πρώτη θέση, με 65 από τα 144 περιστατικά, δράστες είναι πολίτες), ενώ σε έξι περιπτώσεις φαίνεται εμπλοκή δημόσιων υπαλλήλων, σε τρεις μελών εξτρεμιστικών ομάδων και σε τρεις εργοδοτών. Εξίσου σημαντικό είναι το γεγονός ότι 28 περιστατικά, δηλαδή το 19%, σημειώθηκαν μέσα σε αστυνομικά τμήματα, ενώ ακολουθούν τα θαλάσσια και χερσαία σύνορα με 26 περιστατικά και ο δημόσιος χώρος με 20.
Εκτός από τα περιστατικά των συνόρων, αντίστοιχες καταγγελίες αφορούν αστυνομικούς ελέγχους, προσαγωγές, συλλήψεις και κρατήσεις, όπου πρόσφυγες και μετανάστες περιγράφουν απρόκλητη σωματική βία, εξυβρίσεις, απειλές απέλασης, εξευτελιστική μεταχείριση και στέρηση βασικών αγαθών.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στους Ελληνες Ρομά, καθώς καταγράφηκαν επτά περιστατικά, σχεδόν αποκλειστικά με φερόμενους δράστες αστυνομικούς, στο πλαίσιο επιχειρήσεων μεγάλης κλίμακας και εφόδων σε καταυλισμούς, κυρίως στην Αττική.
Οι μαρτυρίες κάνουν λόγο για σωματική και λεκτική βία με αντιτσιγγανικό περιεχόμενο, απειλές και καταστροφές παραγκών. Η στοχοποίηση, δε, αφορούσε ολόκληρες κοινότητες θέτοντας σε κίνδυνο πολλές φορές ακόμα και μικρά παιδιά.
Ακόμα πιο ανησυχητική είναι η αναφορά στα ανήλικα θύματα των επιθέσεων, αφού από τα 144 περιστατικά, τα 61 αφορούσαν παιδιά κάτω των 18 ετών, αποτελώντας τη μεγαλύτερη ηλικιακή ομάδα, ενώ ακολουθούν οι ηλικίες 25-29 ετών με 27 θύματα και 18-24 ετών με 25.
Και παιδιά
Σημειώνεται πως πολλά από τα παιδιά αυτά ήταν ασυνόδευτοι ανήλικοι πρόσφυγες κυρίως από την Αίγυπτο, τη Συρία, το Αφγανιστάν και άλλες χώρες της Ασίας και της Αφρικής. Στις μαρτυρίες τους περιγράφονται περιστατικά βίας κατά τη διάρκεια επιχειρήσεων αποτροπής στα σύνορα, αστυνομικών ελέγχων, προσαγωγών και συλλήψεων, αλλά και κατά την παραμονή τους σε αστυνομικά τμήματα. Αναφέρονται ξυλοδαρμοί, εξευτελισμοί, εξυβρίσεις, στέρηση βασικών αγαθών και απειλές απέλασης.
Τα παιδιά δεν μένουν εκτός και από τις επιχειρήσεις σε καταυλισμούς Ρομά, καθώς στην έκθεση αναφέρονται περιπτώσεις στις οποίες ανήλικοι βρίσκονταν παρόντες κατά τη διάρκεια αστυνομικών εφόδων, καταστροφών παραγκών και επιθέσεων σε βάρος των οικογενειών τους.

Διαβάστε περισσότερα

Διαβάστε επίσης...