Ενώ οι υψηλές τιμές στα καύσιμα προδιαγράφουν τον πιο σκληρό χειμώνα των πολλών τελευταίων χρόνων για την Ευρώπη και την Ελλάδα, η κυβέρνηση Μητσοτάκη μένει πεισματικά αμετανόητη. Το κυβερνητικό μήνυμα είναι σαφές: «Κάναμε πολλά, δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια». Ο πρωθυπουργός ανακάλυψε το τέλειο άλλοθι, ισχυριζόμενος ότι δήθεν το όριο δαπανών του ευρωπαϊκού Συμφώνου Σταθερότητας του «δένει τα χέρια».
Συνηγορώντας, ο εκτελεστής του κυβερνητικού φορομπηχτικού «συμβολαίου» στα χρόνια της υπουργίας του στο Οικονομικών, Κωστής Χατζηδάκης, έσπευσε να πει ότι η Ελλάδα είναι ψηλά στην ευρωπαϊκή λίστα όσον αφορά το ύψος των έως τώρα επιδοτήσεων στα καύσιμα.
Ξέχασε να μας πει ότι η Ελλάδα είναι ακόμη ψηλότερα στις τιμές των καυσίμων και στη χονδρεμπορική του ηλεκτρικού ρεύματος, ότι είναι σε πολύ υψηλή θέση στον πληθωρισμό και, σε πλήρη αντίστιξη, στις τελευταίες θέσεις της ευρωπαϊκής λίστας στην αγοραστική δύναμη του μισθού.
Το σημαντικό ζήτημα, όμως, και είναι ζήτημα «πολιτικής τιμής» για κυβερνήτες της χώρας, είναι τούτο: αντί να κρύβονται πίσω από τις «απαγορεύσεις» των Βρυξελλών αναζητώντας εξωτερικά τεκμήρια για τον αντιλαϊκό και άτεγκτο χαρακτήρα της πολιτικής τους, τι είναι διατεθειμένοι να κάνουν οι ίδιοι για τη χώρα τους;
Πώς είναι δυνατόν να ισχυρίζονται ότι η φορομπηχτική μηχανή που παράγει φορολογικά υπερέσοδα και υπερπλεονάσματα συνεχίζει να δουλεύει σε πλήρη ισχύ επί σειρά ετών, αλλά αυτοί «δεν έχουν τρόπο» να κάνουν κάτι καλύτερο; Πώς η Ισπανία, που μείωσε τους φόρους στα καύσιμα και αυτό φάνηκε στην τιμή στην αντλία, μπόρεσε να το κάνει, ενώ αυτοί «αδυνατούν»;
Την απάντηση την ξέρουμε: επειδή ενορχήστρωσαν μια πολιτική οικονομικής διπλωματίας με τα υπερπλεονάσματα, αναπόφευκτα φορομπηχτική, με το βλέμμα στις Βρυξέλλες κι όχι στις ανάγκες της χώρας τους και του λαού της. Eξω αυτοί «πάνε καλά», μέσα η χώρα υποφέρει…
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr