Το ότι εδώ και καιρό βρίσκεται σε εξέλιξη μια θεαματική «στροφή» σε ό,τι αφορά την όλη διαχείριση του θέματος της δημόσιας τάξης είναι κάτι περισσότερο από σαφές. Τώρα, όμως, η κατάσταση δείχνει να έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο όριο. Η υπόθεση του κοσμηματοπώλη Μάριο Ροτζέρο όχι μόνον απασχολεί την ιταλική κοινωνία, την πολιτική και το διαδίκτυο, αλλά αποτελεί ουσιαστική απόδειξη ότι κάποια τραγικά συμβάντα προσφέρονται, όσο ποτέ, για κομματική εκμετάλλευση. Στις 21 Απριλίου του 2021 ο Ροτζέρο έπεσε θύμα ληστείας στο κατάστημά του στο Γκριντζάν Καβούρ, στο Πεδεμόντιο της βορειοδυτικής Ιταλίας. Ηταν η τέταρτη φορά που οι κακοποιοί τον επισκέπτονταν και στο παρελθόν είχαν απειλήσει τον ίδιο και την οικογένειά του με περίστροφο. Την τελευταία αυτή φορά, όταν οι ληστές βγήκαν από το κοσμηματοπωλείο, ο Ροτζέρο έτρεξε να τους προλάβει και, ενώ απομακρύνονταν, πυροβόλησε και δολοφόνησε τους δύο από τους τρεις άνδρες που τον είχαν μόλις ληστέψει.
Η συντηρητική παράταξη -αρχίζοντας από τη Λέγκα- κινητοποιήθηκε άμεσα, παίρνοντας ανεπιφύλακτα το μέρος του Ροτζέρο, με τη λογική ότι πρόκειται για νόμιμη άμυνα. Μετά από τρεις δίκες, την περασμένη εβδομάδα το Ανώτατο Δικαστήριο της Ιταλίας αποφάσισε ότι δεν πρόκειται για αυτοάμυνα, διότι οι ληστές ήταν με γυρισμένη πλάτη, έφευγαν από το σημείο όπου σημειώθηκαν οι δολοφονίες και η ζωή του εβδομηνταδυάχρονου κοσμηματοπώλη δεν βρισκόταν σε άμεσο κίνδυνο.
Η απόφαση αυτή, όμως, δεν έπεισε τα κόμματα που μετέχουν στην κυβέρνηση Μελόνι. Χθες παρενέβη η ίδια η Ιταλίδα πρωθυπουργός για να υποστηρίξει ότι «υπάρχει πρόβλημα με την αρχή της αναλογικότητας», διότι «ενώ παιδεραστές καταδικάζονται σε οκτώ χρόνια φυλάκισης, όσοι ευθύνονται για ομαδικούς βιασμούς σε λιγότερο από δέκα χρόνια, ο Ρουτζέρο δεν μπορεί να αφεθεί να πεθάνει στη φυλακή».
Ο γραμματέας της Λέγκα και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Ματέο Σαλβίνι, τον επισκέφθηκε στο κελί του και μας πληροφόρησε ότι θα τον ήθελε υποψήφιο με το κόμμα του. Εστω και αν ξέρει καλά, βέβαια, ότι όποιος καταδικάζεται τελεσίδικα χάνει και το δικαίωμα του εκλέγεσθαι. Την όλη προσπάθεια συνεπικουρεί και ο πρώην στρατηγός Ρομπέρτο Βανάτσι, ιδρυτής του νεοφασιστικού κόμματος Εθνικό Μέλλον, διότι «όποιος δέχεται επίθεση έχει δικαίωμα να αμυνθεί».
Η ουσία της πραγματικής αυτής εκστρατείας είναι σαφής: η νόμιμη άμυνα δεν θα πρέπει να περιορίζεται στα όσα ορίζει ο νόμος, αλλά να επιτρέπει τη χρήση όπλων κάθε φορά που ένας πολίτης το κρίνει αναγκαίο. Ενα είδος Τέξας σε ευρωπαϊκή παραλλαγή. Και όχι μόνον: η προσπάθεια αυτή, για εκ των πραγμάτων νομιμοποίηση της αυτοδικίας, σύμφωνα με πολλούς αναλυτές, πρόκειται να οδηγήσει σύντομα στο τελικό της βήμα. Σε κινητοποίηση, δηλαδή, με στόχο την υιοθέτηση της θανατικής ποινής και στην Ιταλία.
Οι πιέσεις της ιταλικής συντηρητικής και ακροδεξιάς παράταξης επεκτείνονται τώρα και στον πρόεδρο της Δημοκρατίας, Σέρτζιο Ματαρέλα. Ο υπουργός Δικαιοσύνης, Κάρλο Νόρντιο, κίνησε τη διαδικασία για απονομή χάριτος στον Ροτζέρο, πάντα με τη στήριξη της Μελόνι. Ο Ματαρέλα του υπενθύμισε ότι ο μόνος αρμόδιος για να αποφασίσει κάτι τέτοιο είναι ο ίδιος, αλλά η άσκηση πίεσης συνεχίζεται. Λίγο πριν μπει στη φυλακή, ο καταδικασθείς κοσμηματοπώλης ζήτησε από τον Ιταλό πρόεδρο «να δράσει κατά συνείδηση» και να υπογράψει την απονομή χάριτος. Η υπόθεση θα συνεχίσει οπωσδήποτε να απασχολεί την Ιταλία και μετά το τέλος του καλοκαιριού. Αυτό που προκαλεί έκπληξη είναι η τουλάχιστον «χλιαρή» αντίδραση της αντιπολίτευσης της Κεντροαριστεράς και των Πέντε Αστέρων. Μετά από παρατεταμένη «αφωνία», εκπρόσωποί τους δήλωσαν ότι «ξεπεράστηκε κάθε όριο» και ότι «πρόκειται για πονηρή προσπάθεια πολιτικής εκμετάλλευσης». Η εντύπωση, όμως, είναι ότι και οι προοδευτικές δυνάμεις υιοθέτησαν επίτηδες χαμηλούς τόνους, ώστε να μην ενοχλήσουν αρκετούς αναποφάσιστους ψηφοφόρους, οι οποίοι βλέπουν τον κοσμηματοπώλη με σχετική «κατανόηση».
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr