Η κυκλοφορία του συγκλονιστικού ντοκιμαντέρ «The Voice of Hind Rajab» της Κάουτερ Μπεν Χανία δεν είναι απλώς ένα κινηματογραφικό γεγονός.
Είναι μια βαθιά πολιτική και δημοσιογραφική πράξη που ανάγκασε την πολεμική μηχανή του Τελ Αβίβ σε μια πρωτοφανή αναδίπλωση. Η πρόσφατη, εκπρόθεσμη παραδοχή του ισραηλινού στρατού ότι δικές του δυνάμεις άνοιξαν τελικά πυρ κατά του αυτοκινήτου της πεντάχρονης Παλαιστίνιας τον Ιανουάριο του 2024, δεν ήρθε ως προϊόν ούτε μεταμέλειας ούτε εσωτερικής ευαισθησίας. Ήρθε ως το άμεσο αποτέλεσμα της διεθνούς κατακραυγής και της αδιάψευστης αλήθειας που αποτύπωσε η κάμερα και η ανεξάρτητη έρευνα, γκρεμίζοντας το τείχος της επίσημης σιωπής.
Η υπόθεση της μικρής Χιντ δεν ήταν ένα απλό «τεχνικό σφάλμα» ή μια παράπλευρη απώλεια σε συνθήκες μάχης. Ήταν η συμπύκνωση της παλαιστινιακής τραγωδίας σε λίγα τετραγωνικά μέτρα, μέσα σε ένα γαζωμένο από σφαίρες αυτοκίνητο, όπου ένα τρομαγμένο 5χρονο παιδί περίμενε για ώρες βοήθεια δίπλα στα νεκρά σώματα των συγγενών του και εκλιπαρούσε για βοήθεια στο τηλέφωνο. Η εν ψυχρώ εξόντωσή της, μαζί με τους δύο διασώστες της Παλαιστινιακής Ερυθράς Ημισελήνου που είχαν λάβει επίσημη έγκριση για να την προσεγγίσουν, συνιστά ένα απόλυτο έγκλημα πολέμου. Το Ισραήλ αρνιόταν επίμονα κάθε εμπλοκή. Όμως, η ανεξάρτητη ερευνητική δημοσιογραφία έκανε αυτό που οι διεθνείς οργανισμοί απέφευγαν.
Μέσα από τη μεθοδική δουλειά οργανισμών όπως η Forensic Architecture και το Earshot, και με τη χρήση δορυφορικών εικόνων και ηχητικών αναλύσεων, η αλήθεια ανασύρθηκε από τα ερείπια. Οι έρευνες απέδειξαν ότι ένα ισραηλινό άρμα μάχης βρισκόταν σε απόσταση αναπνοής από το αυτοκίνητο της οικογένειας, έχοντας πλήρη ορατότητα. Οι 64 πυροβολισμοί που καταγράφηκαν ηχητικά σε μόλις έξι δευτερόλεπτα ( η Forensic Architecture αναφέρει συνολικά 335 οπές από σφαίρες στο αυτοκίνητο ) και γάζωσαν το όχημα, δεν αφήνουν περιθώριο για θεωρίες περί «διασταυρούμενων πυρών» ή «λαθών». Ήταν μια συνειδητή, δολοφονική επιλογή. Η δημοσιογραφία της αποκάλυψης λειτούργησε εδώ ως το απόλυτο αντίδοτο στην κρατική προπαγάνδα, αποδεικνύοντας ότι τα ψηφιακά ίχνη των εγκλημάτων δεν σβήνουν εύκολα.
Η πιο ανατριχιαστική διάσταση της υπόθεσης βρίσκεται εδώ: η Χιντ δεν ήταν απλώς ένα παιδί που βρέθηκε νεκρό μέσα σε ένα αυτοκίνητο. Ήταν ένα παιδί που ζητούσε επί ώρες βοήθεια, ενώ άνθρωποι προσπαθούσαν να φτάσουν σε αυτήν. Οι δύο διασώστες της Παλαιστινιακής Ερυθράς Ημισελήνου ξεκίνησαν για να την παραλάβουν, έχοντας προηγουμένως προσπαθήσει να εξασφαλίσουν την απαιτούμενη άδεια πρόσβασης. Δεν επέστρεψαν ποτέ. Το ασθενοφόρο τους βρέθηκε κατεστραμμένο και οι σοροί τους ανασύρθηκαν ημέρες αργότερα. Και τώρα, δυόμισι χρόνια μετά, ο ίδιος ο ισραηλινός στρατός παραδέχεται ότι δυνάμεις του πυροβόλησαν τόσο το αυτοκίνητο όσο και το ασθενοφόρο
Για κάθε προοδευτικό άνθρωπο, η εξέλιξη αυτή αναδεικνύει την τεράστια υποκρισία των δυτικών συμμάχων του Ισραήλ. Η Ουάσιγκτον και οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, που συχνά εξαντλούνται σε νομικίστικες αναλύσεις και χλιαρές εκκλήσεις για «αυτοσυγκράτηση», γίνονται ηθικοί αυτουργοί της σφαγής. Τα ανθρώπινα δικαιώματα εργαλειοποιούνται ανάλογα με τα γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντα του κεφαλαίου στην Ανατολική Μεσόγειο. Η ανακοίνωση του Τελ Αβίβ ότι ξεκινά «εσωτερική ποινική έρευνα» είναι μια κυνική προσπάθεια αποσυμπίεσης της οργής. Η ιστορία διδάσκει ότι οι αυτοανακρίσεις των κατακτητών αποσκοπούν στην αμνηστία των υπευθύνων και στην προστασία της στρατιωτικής ιεραρχίας.
Η υπόθεση της Χιντ Ρατζάμπ δεν έκλεισε με μια τυπική στρατιωτική ανακοίνωση, ούτε θα θαφτεί στα συρτάρια των εσωτερικών ανακρίσεων του στρατού. Η φωνή της, καταγεγραμμένη στα ηχητικά ντοκουμέντα και αποτυπωμένη πλέον στη μεγάλη οθόνη, παραμένει ένα διαρκές, ανοιχτό κατηγορητήριο που δεν μπορεί να παραγραφεί. Κάθε φορά που ένα επίσημο ανακοινωθέν θα επιχειρεί να εξανθρωπίσει τη φρίκη της κατοχής, το όνομα αυτού του πεντάχρονου κοριτσιού θα υπενθυμίζει ότι το έγκλημα είχε πρόσωπο, ταυτότητα και συγκεκριμένους αυτουργούς. Η αλήθεια που ξεθάφτηκε από τα συντρίμμια εκείνου του αυτοκινήτου στη Γάζα είναι πλέον κτήμα της παγκόσμιας συνείδησης, και αυτή η ιστορική καταγραφή είναι μια μάχη που η προπαγάνδα έχασε οριστικά.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr