Δεν ξέρω αν δεν την είδατε ακόμα την «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν και τι άποψη έχετε (ή δεν έχετε). Η «Δημοκρατία» πάντως την έκανε χθες πρώτο θέμα στο φύλλο της, με αφορμή την τηλεδιάσκεψη που είχε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης με τον Βρετανό σκηνοθέτη της ταινίας. Και η «Εφημερίδα των Συντακτών» βγήκε με πολιτιστικό πρωτοσέλιδο χθες, το ξεπούλημα της Ακρόπολης και των άλλων αρχαιολογικών χώρων. Ο Αντώνης Βαβαγιάννης με το σκίτσο του στο News 24/7 εδώ δίπλα τα λέει όλα για τον κατάπτυστο νόμο της Μενδώνη.
Σταχυολογώ λοιπόν διάφορα από τη «Δημοκρατία» για την «Οδύσσεια», έστω και αν δεν συμφωνώ με αυτά.
Αντί να θέσει τα αυτονόητα ερωτήματα για τη διαστρέβλωση του έπους, ο πρωθυπουργός -αμετανόητος προπαγανδιστής της Woke ατζέντας- έδωσε συγχαρητήρια στον κινηματογραφικό παραχαράκτη Νόλαν που διαστρεβλώνει το ομηρικό έπος, επιδόθηκε σε ένα απροκάλυπτο «προμοτάρισμα» της… μαύρης «Ωραίας Ελένης» και έγινε χορηγός στην Υβριν κατά της αρχαίας Ελλάδας.
Οπως επισημαίνει ο καθηγητής Κλασικών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, Αρμάντ Ντανγκούρ, η ταινία διαθέτει «ελάχιστα ομηρικά και καθόλου ελληνικά στοιχεία», καθώς ο Νόλαν μετατρέπει τη βαθιά υπαρξιακή ιστορία του νόστου σε μια επιφανειακή περιπέτεια δράσης. Ο Οδυσσέας του Ματ Ντέιμον παρουσιάζεται ως ένας ωμός πολεμιστής, απογυμνωμένος από την ευφυΐα και το δαιμόνιο πνεύμα του, ενώ κομβικές σκηνές -όπως η αναγνώριση από τον σκύλο Αργο, το μυστικό του γαμήλιου κρεβατιού, αλλά και ολόκληρα κεφάλαια όπως οι Φαίακες και η Ναυσικά- πετάχτηκαν στον κάλαθο των αχρήστων.
Ακόμα και η θεϊκή υπόσταση αποδομείται, με τη θεά Αθηνά να υποβιβάζεται σε μια απλή εσωτερική προβολή του πρωταγωνιστή.
Το κύμα αντιδράσεων διογκώθηκε από την επιλογή της Λουπίτα Νιόνγκο για τον ρόλο της Ωραίας Ελένης. Οπως υπενθυμίζει η αναπληρώτρια καθηγήτρια Αρχαίας Ελληνικής Φιλολογίας του ΕΚΠΑ, Ευγενία Μακρυγιάννη, ο Ομηρος χρησιμοποιεί ρητά τον όρο «λευκώλενος» (με λευκούς βραχίονες), ενώ η λυρική ποίηση την περιγράφει ως ξανθή.
Η «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν θα μπορούσε να αποτελέσει μια σημαντική επιτυχία της Ελλάδας στον χώρο της ήπιας ισχύος. Δυστυχώς, κάτι τέτοιο δεν φαίνεται ότι συμβαίνει. Ως ήπια ισχύς ορίζεται η ικανότητα επηρεασμού άλλων εθνών μέσω της πειθούς και της έλξης και όχι μέσω της βίας. Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα είναι η αμερικανική κινηματογραφική βιομηχανία του Χόλυγουντ – σκεφτείτε πόσο φυσιολογικό μας φαίνεται σε μια ταινία όταν ένας Αμερικανός πρόεδρος αναλαμβάνει ηγετικό ρόλο στην αντιμετώπιση μιας παγκόσμιας απειλής και πώς αυτό βάζει στο μυαλό του θεατή την ιδέα πως οι ΗΠΑ είναι ο φυσικός ηγέτης του δυτικού (και όχι μόνο) κόσμου.
Πουθενά στην ταινία δεν γίνεται αναφορά στο Αιγαίο ως ελληνική θάλασσα που τη διέσχισαν τα 1.186 πλοία των Αχαιών, που αναφέρει ο Ομηρος στον «Νηών Κατάλογο» της Ραψωδίας Β’. Η ανάδειξη της ελληνικότητας του Αιγαίου στην «Οδύσσεια» του Νόλαν θα αποτελούσε μια δυναμική και ιδιαίτερα επιδραστική διεθνώς απάντηση στην τουρκική φαντασίωση της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Στην ταινία δεν ακούγεται η ελληνική γλώσσα που θα έδινε τον τόνο για την ιστορική ελληνικότητα του Αιγαίου. Εξαίρεση, μια σύντομη σκηνή όπου ο αγγλόφωνος Οδυσσέας συστήνεται σε έναν άνθρωπο (που τον υποδύεται ο Γιάννης Κοκιασμένος) ως… Ελληνας, για να ακούσουμε από τον μοναδικό Ελληνα ηθοποιό στην ταινία μερικές λέξεις στα ελληνικά.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr