–Οι συνεχόμενες παρεμβάσεις μου για τις εργασιακές διακρίσεις σε βάρος των αναπληρωτών εκπαιδευτικών
Της
ΕΛΕΝΑΣ ΚΟΥΝΤΟΥΡΑ
Ευρωβουλευτού ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ
Τo δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα στην Ελλάδα έχει ένα ιδιαίτερο καθεστώς, με χιλιάδες αναπληρωτές εκπαιδευτικούς, οι οποίοι, αν και καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, φτάνουν συχνά μέχρι 40 ετών χωρίς να έχουν σταθερή εργασία. Μετακινούνται σε νησιά, σε απομακρυσμένες και ορεινές περιοχές για να καλύψουν κενά της εκπαίδευσης και να υπηρετήσουν το ελληνικό δημόσιο σχολείο. Και, παρότι αναλαμβάνουν τις ίδιες ευθύνες, επιτελούν το ίδιο εκπαιδευτικό έργο και αξιολογούνται με τα ίδια κριτήρια όπως οι μόνιμοι εκπαιδευτικοί, δεν αντιμετωπίζονται με τους ίδιους εργασιακούς όρους, κατά παράβαση του ευρωπαϊκού δικαίου για την ίση μεταχείριση στην εργασία, και συγκεκριμένα την Οδηγία 1999/70.
Συγχρόνως, οι συνθήκες αυτές που βιώνουν οι οικογένειες των αναπληρωτών εκπαιδευτικών, που συχνά χωρίζονται και αναγκάζονται να πληρώσουν επιπλέον ενοίκια και έως διπλάσια έξοδα διαβίωσης, αποτελούν ένα μεγάλο αγκάθι για το Δημογραφικό. Οι ελεύθεροι νέοι άνθρωποι διστάζουν να δημιουργήσουν οικογένεια, όταν είναι συνεχώς μετακινούμενοι και αντιμετωπίζουν οικονομική και εργασιακή ανασφάλεια. Και όταν έρθει η στιγμή οι γυναίκες να γίνουν μητέρες, η Πολιτεία παύει να τις αντιμετωπίζει ισότιμα.
Όπως, επίσης, άνδρες και γυναίκες που νοσούν σοβαρά δεν στηρίζονται ισότιμα. Χαρακτηριστική είναι η υπόθεση της καρκινοπαθούς αναπληρώτριας εκπαιδευτικού, η οποία το 2025 κλήθηκε από την Πολιτεία να επιλέξει εάν θα συνεχίσει τις θεραπείες της ή θα αναλάβει υπηρεσία στο σχολείο που είχε τοποθετηθεί, για την οποία έκανα άμεση παρέμβαση στην Κομισιόν. Με γραπτή μου ερώτηση κατήγγειλα την παραβίαση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας στα ζητήματα της αναρρωτικής άδειας και το απάνθρωπο δίλημμα «μισθός ή θεραπεία;», που τίθεται στους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς, αν αρρωστήσουν σοβαρά.
Είναι αδιανόητο οι άνθρωποι να αναγκάζονται να αποφασίσουν ανάμεσα στη μητρότητα και στην εργασία τους ή στην υγεία τους και στην εργασία τους.
Ως μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, θεώρησα υποχρέωσή μου να αναδείξω αυτήν τη θεσμική αδικία με συστηματικές παρεμβάσεις μου στην Κομισιόν, μέσα από τρεις ερωτήσεις, ωσότου η Ελλάδα πάψει να παραβιάζει την ευρωπαϊκή νομοθεσία και προστατεύσει τους εργαζομένους αορίστου χρόνου, όπως οφείλει.
Ωστόσο, η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει συμμορφωθεί, με αποτέλεσμα σήμερα η Ελλάδα να παραπέμπεται στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.
Οι «λιγότερο ευνοϊκοί όροι απασχόλησης» που διαπιστώνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποδηλώνουν μειωμένη προστασία στη χώρα μας ως προς την άδεια μητρότητας, την άδεια ανατροφής παιδιού και την κάλυψη σε περιπτώσεις επαπειλούμενης κύησης ή στην περίπτωση αναρρωτικής άδειας, είτε αφορά την εγκυμοσύνη είτε σοβαρές ασθένειες.
Τον Μάρτιο του 2025 κατέθεσα τις δύο πρώτες κοινοβουλευτικές ερωτήσεις προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, για τις διακρίσεις στα ζητήματα μητρότητας σε βάρος των αναπληρωτριών εκπαιδευτικών και για τις διακρίσεις στα ζητήματα αναρρωτικής άδειας για τους σοβαρά νοσούντες εκπαιδευτικούς ορισμένου χρόνου.
Στις απαντήσεις που έλαβα, η Κομισιόν επιβεβαίωσε ότι είχε ήδη κινήσει διαδικασία επί παραβάσει κατά της Ελλάδας, αναγνωρίζοντας ότι η ελληνική νομοθεσία προβλέπει λιγότερο ευνοϊκές συνθήκες απασχόλησης.
Παρ’ όλα αυτά, η κυβέρνηση επέλεξε να μη συμμορφωθεί ούτε μετά τις προειδοποιήσεις και την αιτιολογημένη γνώμη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.
Γι’ αυτό επανήλθα τον Μάρτιο του 2026, με νέα κοινοβουλευτική ερώτηση, ζητώντας ενημέρωση για την πορεία της διαδικασίας επί παραβάσει και επισημαίνοντας ότι ζητήματα όπως η προστασία της μητρότητας αφορούν, εκτός από τα εργασιακά δικαιώματα, και τη δημογραφική πολιτική. Είναι τουλάχιστον υποκριτικό μια κυβέρνηση που επικαλείται διαρκώς το Δημογραφικό ως εθνική προτεραιότητα να διατηρεί ένα καθεστώς που αντιμετωπίζει τη μητρότητα ως εργασιακό μειονέκτημα.
Δυστυχώς, η παραπομπή στο Δικαστήριο της ΕΕ για τις εργασιακές διακρίσεις δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό. Τα τελευταία χρόνια, η χώρα μας έχει βρεθεί επανειλημμένα αντιμέτωπη με διαδικασίες επί παραβάσει και παραπομπές για ζητήματα αεροπορικής ασφάλειας, σιδηροδρομικής ασφάλειας και προστασίας του περιβάλλοντος.
Κάθε τέτοια υπόθεση αποκαλύπτει το ίδιο πρόβλημα: Μια Πολιτεία που καθυστερεί να εφαρμόσει κανόνες οι οποίοι υπάρχουν για να προστατεύουν τους πολίτες.
Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα συνεχίσω να διεκδικώ την πλήρη εφαρμογή της ευρωπαϊκής νομοθεσίας.
Γιατί το δικαίωμα στην υγεία και στην εργασία δεν είναι διαπραγματεύσιμο. Γιατί είναι ανεπίτρεπτο να υπάρχουν εργαζόμενοι δύο ταχυτήτων. Και γιατί καμία εκπαιδευτικός δεν πρέπει να αισθάνεται ότι τιμωρείται όταν επιλέγει τη μητρότητα, επειδή αναγκάζεται να εργάζεται με σύμβαση ορισμένου χρόνου.
Στόχος μου είναι να εξασφαλίζεται μέσα από την ευρωπαϊκή νομοθεσία και τον έλεγχο των θεσμών ότι τα θεσπισμένα δικαιώματα θα εφαρμόζονται στην πράξη, για κάθε γυναίκα, κάθε εργαζόμενο και κάθε πολίτη, χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς διακρίσεις.
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
The post Έλενα Κουντουρά στο “Π”: H Ελλάδα για μία ακόμη φορά παραπέμπεται στο Δικαστήριο της ΕΕ με ευθύνη της κυβέρνησης appeared first on ΤΟ ΠΑΡΟΝ.
Διαβάστε περισσότερα