Ταλαντούχα, έξυπνη, άμεση και γειωμένη, χωρίς έπαρση, παρά το σχεδόν ένα εκατομμύριο ακολούθους που έχει σε όλες τις διαδικτυακές πλατφόρμες, η Έλενα Χαραλαμπούδη δημιούργησε βήμα-βήμα την καριέρα και την πορεία της. Η πληρότητα και η χαρά που βίωσε όταν βρέθηκε σε μια θεατρική ομάδα την ώθησαν στην υποκριτική.
Και τα πράγματα πήραν τον δρόμο τους όταν συναντήθηκε με την ομάδα του «5 Μinute Mum». Μέσα από το κανάλι της στο youtube έγινε δημοφιλής στο κοινό και η αγαπημένη του, με τις σπαρταριστές ιστορίες στις οποίες όλες και όλοι αναγνωρίζουμε τους τύπους των μαμάδων μας, τους εαυτούς μας, τις φίλες και τις θείες, τα κυριακάτικα τραπέζια, τους συζύγους και τα παιδιά, τις μεθόδους διαπαιδαγώγησης διαχρονικά, με τα σωστά και τα λάθη. Με διεισδυτικότητα και σάτιρα, με χιούμορ και γλυκόπικρες αλήθειες, δημιουργεί τον αντικατοπτρισμό της καθημερινότητας της ελληνικής κοινωνίας που τους περιλαμβάνει όλους. Η οικογένειά της είναι το απόλυτο στήριγμά της μαζί με τους φίλους της και την ομάδα του «5 Μinute Mum». Πιστεύει στη γυναικεία αλληλοϋποστήριξη και ότι στην τέχνη, όπως και στη ζωή, οι ομάδες καταφέρουν το καλύτερο.
Η δημοφιλία σου ξεκίνησε με τα άκρως πετυχημένα βιντεάκια του «5 Μinute Mum». Τα τελευταία χρόνια συνεχίζεις να δημιουργείς το σύμπαν σου με τις μαμάδες όλων των ηλικιών, των τάσεων και των οικονομικών τάξεων και παράλληλα εξελίσσεσαι στο θέατρο. Ποιο ήταν το πρότυπό σου, όταν ξεκινούσες;
Στην υποκριτική ή στο «5 Μinute Mum»;
Υπάρχει διαφορά;
Μεγάλη. Πάντα ήθελα να κάνω και έκανα πολύ διαφορετικά πράγματα. Εργάζομαι από τα 19 μου. Από μικρή έβλεπα παραστάσεις, είχα πολλά ερεθίσματα από τη μουσική, το θέατρο, τον χορό, τον κινηματογράφο. Παρ’ όλα αυτά, καθοριστική στιγμή ήταν όταν μπήκα σε μια θεατρική ομάδα και εκεί ένιωσα χαρά και πληρότητα. Δεν είχα σκεφτεί μέχρι τότε να ασχοληθώ επαγγελματικά με την υποκριτική. Τελείωσα τη Σχολή του Ωδείου Αθηνών και δούλευα ως ηθοποιός από το 2010, αλλά τότε δεν με ήξερε κανείς, ούτε η μάνα μου. Η χαρά λοιπόν με ώθησε εδώ. Κανένα πρότυπο. Η χαρά να βρίσκομαι στη σκηνή, να συναντιέμαι με ανθρώπους και να υποδύομαι ρόλους, η χαρά να λέω ιστορίες που κάποιους τους αγγίζουν, να κάνω τους ανθρώπους να γελούν, να ταξιδεύουν, να ονειρεύονται, να ταυτίζονται, να φτιάχνουν τις δικές τους ιστορίες.
Η μεγάλη επιτυχία του «5 Μinute» σου προκαλεί ευθύνη; Θεωρείς ότι περιορίζει τις θεατρικές επιλογές σου;
Αυτή τη στιγμή αισθάνομαι ότι υπάρχει ένα ισχυρό αποτύπωμα που δεν μπορώ να προδώσω. Νιώθω ότι πρέπει να σκεφτώ διπλά τα πράγματα για να πάρω μια απόφαση. Πριν από δέκα χρόνια δεν ήταν το ίδιο. Τώρα αισθάνομαι ευθύνη. Η σχέση μου είναι ενεργή με τον κόσμο που με αγαπάει και τον αγαπώ, που παίρνω από τις ιστορίες του και του δίνω γέλιο. Μαζί του θα εξελιχθώ. Θέλω να κάνω και δραματικούς ρόλους στο θέατρο. Δεν μπορώ όμως να το κάνω απότομα. Θα το κάνω σταδιακά, χέρι χέρι με τον κόσμο που ταυτίστηκε μαζί μου.
Θα τολμούσες να κάνεις μια δουλειά που θα σου άλλαζε εντελώς κατεύθυνση; Με τον Θόδωρο Τερζόπουλο, για παράδειγμα; Ξέρω πόσο πολύ τον θαυμάζεις.
Εννοείται, το επιδιώκω. Θα ήμουν τρισευτυχισμένη και ας μην είχα καν ρόλο, ας έλεγα μια ατάκα αρκεί να έμπαινα στο σύμπαν του. Δεν έχω χάσει ποτέ παράσταση του Τερζόπουλου. Έτυχε να κάνω μια οντισιόν πριν από χρόνια, αλλά ήταν άτυχη στιγμή γιατί είχα χτυπήσει το χέρι μου και δεν πήγε καλά. Μου έβγαλε ωστόσο συναισθήματα και υποκριτική που δεν είχα φανταστεί ποτέ μου.
Πώς διαχειρίζεσαι αυτή την αναμονή;
Με ανυπομονησία. Όχι ανασφάλεια πάντως, δεν αναρωτιέμαι «θα έρθoυν να με δουν αν κάνω κάτι άλλο;» Γιατί έχω παίξει σε θέατρο με χίλιους ανθρώπους, αλλά έχω παίξει και με πέντε.
Πότε έπαιξες τελευταία φορά μπροστά σε μικρό κοινό;
Πριν από το 2018, αλλά μπορεί να συμβεί και πάλι. Όσο διάσημος και να είσαι, μπορεί να κάνεις κάτι που να μην αρέσει.
Πώς αισθάνεσαι έχοντας τη βεβαιότητα ότι μπορείς να γεμίσεις θέατρα, ή μεγάλους χώρους διασκέδασης; Έχεις αίσθηση παντοδυναμίας, εντός ή εκτός εισαγωγικών;
Σε όλες τις πλατφόρμες έχω σχεδόν ένα εκατομμύριο ακολούθους, αλλά δεν νιώθω «κάπως». Εμένα μου αρέσει να κάνω βίντεο και να λέω ιστορίες. Πιστεύω ακράδαντα στις ομάδες και όχι στις μονάδες. Πίσω από το «5 Minute Mum» είναι η σκηνοθέτις μας Λία Αποστολοπούλου και μια πολύ μεγάλη ομάδα, κατά 90% γυναικεία, που πορευόμαστε και εξελισσόμαστε μαζί. Έχουμε μεγάλη κατανόηση και υποστηρίζει η μια στην άλλη. Και στο θέατρο, πάντα ψάχνω την ομάδα, τους συνοδοιπόρους για τη συνύπαρξη πάνω στη σκηνή γιατί πιστεύω πραγματικά ότι οι άνθρωποι καταφέρνουν κάτι καλύτερο με τις ομάδες. Στην τέχνη δεν μπορείς να είσαι μόνος σου. Αν είσαι, κάποια στιγμή η μοναξιά θα σε καταπιεί.
Στο «5 Μinute Mum», ενώ κάνεις πετυχημένη σάτιρα για την Ελληνίδα μάνα και την ελληνική οικογένεια, με πολύ χιούμορ και εύστοχες παρατηρήσεις, δεν αγγίζεις την πολιτική πραγματικότητα. Γιατί όχι και πολιτική σάτιρα;
Έχουμε σκεφτεί άπειρες φορές να σχολιάσουμε την πολιτική πραγματικότητα όμως πάντα λέμε ότι τα βίντεο που κάνουμε έχουν έντονο κοινωνικό χαρακτήρα και αποτύπωμα. Όταν βάζουμε την εργοδότρια να απολύει τη γυναίκα που μόλις επέστρεψε από την άδεια μητρότητας, δεν μας λείπει το επιπλέον πολιτικό σχόλιο. Πιάνω μια φέτα της ζωής, της κοινωνίας και τη διαβάζω από τη δική μου πλευρά, από το σημείο που με απασχολεί. Δεν με νοιάζει να σχολιάσω με άλλο τρόπο το πρόσωπο και την απόφαση. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν εκτιμώ εκείνους που κάνουν στοχευμένα πολιτική σάτιρα.
Η κωμωδία θεωρείς ότι έχει πληγεί από την πολιτική ορθότητα της εποχής μας;
Έχει αλλάξει, όπως και η κοινωνία που δεν ανέχεται κάποια στερεότυπα, όπως παλιότερα, αλλά δεν πιστεύω ότι έχει πληγεί. Θεωρώ ότι η κωμωδία, ευτυχώς, πάντα βρίσκει τρόπους να είναι πιο μπροστά, να «καπελώνει» την εποχή της, να δείχνει τον δρόμο. Αλλιώς φιμώθηκε.
Τους ρόλους της μητέρας, της συζύγου, της κόρης, της αδελφής, της φίλης, τους υποδύεσαι καταπληκτικά και βγάζεις πολύ γέλιο. Στη ζωή πώς τους διαχειρίζεσαι;
Παλεύω κάθε μέρα. Αισθάνομαι ότι πρέπει να είμαι συνέχεια τα πάντα. Καλή μητέρα και σύζυγος, να βρω χρόνο να περάσω με τη Φαίδρα και τον Λάζαρο, να είμαι καλή κόρη και αδελφή, καλή φίλη. Νιώθω ότι πρέπει να είμαι εκεί για όλους από λίγο. Ο άντρας μου, ο Λάζαρος, είναι φοβερός τύπος, υπέροχος άνθρωπος και με στηρίζει πολύ σε μια κοινωνία, που συνήθως συμβαίνει το αντίθετο και η οποία κουνάει το δάχτυλο στις γυναίκες που εργάζονται φουλ τάιμ. Σου φορτώνουν ένα σωρό τύψεις. Οι άνθρωποι δεν υποστηρίζουν τους δικούς τους. Θεωρώ ότι δεν θα ήμουν τίποτα χωρίς την οικογένειά μου, τους φίλους μου, την ομάδα του «5 minute». Είναι απίστευτο να είσαι μόνος σου στον κόσμο.
Ποιος θεωρείς ότι είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος από την έκθεση στη δημοσιότητα;
Να αποκόπτονται κομμάτια μου και να μην έχω να δώσω. Οι άνθρωποι θέλουν χρόνο. Και οι θεατές που θα με χαιρετίσουν μετά την παράσταση στο θέατρο, και η Φαίδρα με τον Λάζαρο που με περιμένουν στο σπίτι και η μαμά μου και η φίλη μου που έχει να με δει δύο μήνες. Η μόνιμη αγωνία μου είναι μήπως η καθημερινότητά μου αποκόπτει κομμάτια του εαυτού μου. Προς το παρόν όμως, επειδή έχω υποστηρικτικό περιβάλλον, αισθάνομαι ασφάλεια. Είναι σημαντικό για τις γυναίκες που είμαστε μητέρες, σύζυγοι, εργαζόμενες να έχουμε αποδοχή και υποστήριξη σε μια χώρα που είναι θεσμός η γιαγιά να κρατάει το παιδί, γιατί δεν υπάρχει κοινωνικό κράτος.
Από την άλλη είναι σημαντικό και ο άνθρωπος που κάνει επιτυχία να έχει ισορροπία στη ζωή του. Όταν έχω θέατρο τον χειμώνα, συνειδητά δεν κάνω περιοδεία το καλοκαίρι. Είχα δύο προτάσεις για σπουδαίους ρόλους αυτό το καλοκαίρι που ήταν όνειρο για μένα, αλλά είπα «όχι». Γιατί σκέφτηκα ότι δεν θα μπορέσω να αναπληρώσω τον χρόνο με τη Φαίδρα και το Λάζαρο. Η οικογένεια και οι φίλοι μου με ισορροπούν πολύ. Και έχω την τύχη η ομάδα του «5 minute», αυτοί οι δεκαπέντε άνθρωποι που είμαστε σχεδόν κάθε μέρα μαζί, να συγκαταλέγονται στους φίλους μου.
Το πιο δυνατό σημείο της προσωπικότητάς σου;
Ο αυθορμητισμός μου που είναι και η παγίδα μου γιατί έχω πει τρομερές κοτσάνες.
Το καλοκαίρι σου τι περιλαμβάνει θεατρικά;
Μαζί με μια μεγάλη παρέα ηθοποιών και stand-uppers ανεβάζουμε όλο τον Ιούλιο κάθε Τετάρτη, την παράσταση «Ανα-τίναξε την ανθισμένη αμυγδαλιά» σε σκηνοθεσία Θοδωρή Αθερίδη στο θέατρο Άλσος που έχει πολύ κέφι. Μετά την περυσινή επιτυχία και τα sold out αποφασίσαμε να ανεβάσουμε για περιορισμένο αριθμό την παράσταση «ΠΡΙΝ & ΜΕΤΑ – τα παιδιά». Η Ευγενία Σαμαρά και ο Κώστας Μαλιάτσης είναι το ζευγάρι που δεν έχει παιδιά, ο Δημήτρης Μακαλιάς και εγώ έχουμε. Ανεβαίνουμε στις 13 Ιουλίου στο θέατρο Δάσος στη Θεσσαλονίκη. Μετά τις 18 Αυγούστου θα κάνουμε μια μικρή περιοδεία σε ανοιχτά θέατρα πέριξ της Αττικής την παράσταση «Η γυναίκα που μαγείρεψε τον άντρα της», που ανεβάσαμε τον χειμώνα με την Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους και τον Λαέρτη Μαλκότση σε μετάφραση και σκηνοθεσία Γιάννη Μπέζου.
Η Έλενα Χαραλαμπούδη με τους Άννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους και Λαέρτη Μαλκότση σε μια σκηνή από τη μαύρη κωμωδία της Ντέμπι Αϊζιτ, «Η γυναίκα που μαγείρεψε τον άντρα της», μια χειμερινή επιτυχία τους η οποία σε μετάφραση και σκηνοθεσία Γιάννη Μπέζου επιστρέφει από τις 18 Αυγούστου για να κάνει μια μικρή περιοδεία σε καλοκαιρινά θέατρα της Αττικής.
Πήγε καλά και ήταν ωραία παράσταση.
Ναι πήγε εξαιρετικά θα έλεγα γι’ αυτό θα συνεχίσουμε τον χειμώνα για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων και είμαι πολύ χαρούμενη.
Παιχνίδι με τα ονόματα
Παίζουμε το παιχνίδι να σου λέω ένα όνομα (με αλφαβητική σειρά) και να απαντάς με μια λέξη;
Ευχαρίστως
■ Φοίβος Δεληβοριάς: «Συνοδοιπόρος, καθόρισε την εφηβεία μου»
■ Σταμάτης Κραουνάκης: «Μουσικό πληθωρικό συναίσθημα»
■ Λάκης Λαζόπουλος: «Καλλιτέχνης που καθόρισε μια εποχή»
■ Γιώργος Λάνθιμος: «Δημιουργός με ισχυρό αποτύπωμα»
■ Λίνα Μενδώνη: «Δεν έχω καταλάβει»
■ Μελίνα Μερκούρη: «Ιστορία»
■ Νικόλας Ράπτης: «Αυθεντικά εγκάρδιος»
■ Θόδωρος Τερζόπουλος: «Σταθερή αξία στον χρόνο»
■ Αλέξανδρος Τσουβέλας: «Ταλαντούχος σίφουνας»
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr