02/05/2026 1:19 μμ.
Οι κάτοικοι της Μινεάπολης ξεσηκώθηκαν για να προστατέψουν τους μετανάστες γείτονές τους από το κρατικό κυνήγι κεφαλών και το κάνουν ρισκάροντας την ίδια τους τη ζωή. Αντιστέκονται στην υποτίμηση της ζωής όλων μας. Ο αγώνας τους μας εμπνέει και μας κινητοποιεί, σε μια εποχή που και στην εδώ πλευρά του κόσμου η βία, ο εγκλεισμός, η ποινικοποίηση, οι δολοφονίες των μεταναστών, η προετοιμασία για πόλεμο έχουν γίνει ξανά κανονικότητα.
Ε ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΑΜΕΡΙΚΗ!
Εδώ και μήνες, το αμερικανικό κράτος έχει εξαπολύσει έναν νέο ανελέητο πόλεμο εναντίον των μεταναστών και έχει αμολήσει πράκτορες της ομοσπονδιακής υπηρεσίας ελέγχου μετανάστευσης (ICE), με στόχο να εντοπίσουν και να απελάσουν «παράνομους». Οι μασκοφορεμένοι πάνοπλοι πράκτορες εισβάλλουν σε σπίτια, χώρους δουλειάς και σχολεία, απάγουν ανθρώπους στη μέση του δρόμου, τρομοκρατούν ολόκληρες γειτονιές και δεν διστάζουν να πυροβολήσουν στο ψαχνό. Έτσι έγινε στην περίπτωση της Ρενέ Γκουντ και του Άλεξ Πρέττι, που, όπως και πλήθος άλλου κόσμου, βγήκαν στον δρόμο για να υπερασπιστούν τους γείτονές τους και δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ. Τα βίντεο από τις δολοφονίες έκαναν πολύ κόσμο στη χώρα μας να αναφωνήσει σοκαρισμένος, αλλά ανακουφισμένος: «Πωπω, ευτυχώς δεν είμαστε κι Αμερική!».
‘Η ΜΗΠΩΣ ΕΙΜΑΣΤΕ;
Εδώ και δεκαετίες το ελληνικό κράτος έχει εξαπολύσει έναν ανελέητο πόλεμο εναντίον των μεταναστών. Άλλοτε στα ναρκοπέδια κι άλλοτε στον φράχτη του Έβρου, άλλοτε στα ανοιχτά της Πύλου κι άλλοτε λίγο έξω από τις ακτές της Χίου, η Ελλάδα έχει παντού οικοδομήσει συνοριακές ζώνες βίας και θανάτου. Άνθρωποι που προσπαθούν να ξεφύγουν από τη φτώχεια και τον πόλεμο εκδιώκονται, βασανίζονται, διαμελίζονται, δολοφονούνται. Αν περάσουν από κει, τους περιμένει ο τρόμος των επιχειρήσεων σκούπα στις γειτονιές των πόλεων, το μαρτύριο του εγκλεισμού στα κέντρα κράτησης και τα αστυνομικά τμήματα, η «φιλοξενία» στα διάφορα γκέτο των «δομών». Κι επίσης, τα απλήρωτα μεροκάματα, οι απολύσεις χωρίς αποζημίωση, οι άδειες παραμονής που έληξαν, κι εκείνες που παραδόθηκαν ληγμένες. Κάποτε η δολοφονική βία φασιστικών ταγμάτων εφόδου και καθημερινά η άλλη, η τετριμμένη βία της καχυποψίας, της υποτίμησης, των «αν δε σας αρέσει, να γυρίσετε στη χώρα σας».
ΓΙΝΑΜΕ ΑΜΕΡΙΚΗ ΣΤΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ
ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ
Υπάρχει και κάτι που διαφοροποιεί πλήρως την κατάσταση στην Ελλάδα από αυτή στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είναι το κίνημα αντίστασης στην ICE και υποστήριξης των μεταναστ(ρι)ών που αναπτύχθηκε εκεί και κυρίως στη Μινεάπολη. Οι κάτοικοι, βλέποντας τους κουκουλοφόρους της ICE να κυκλοφορούν σαν στρατός κατοχής στην πόλη τους και να τρομοκρατούν τους μη λευκούς γείτονές τους, ξεσηκώθηκαν. Οργάνωσαν απεργίες, διαδηλώσεις και καμπάνιες μποϊκοτάζ των επιχειρήσεων που εξυπηρετούν τους πράκτορες, έφτιαξαν ομάδες περιφρούρησης των σχολείων, έστησαν ένα δίκτυο υποστήριξης των ανθρώπων που φοβούνται να κυκλοφορήσουν μόνοι στην πόλη. Και το πιο εντυπωσιακό, έφτιαξαν ένα δίκτυο άμεσης απόκρισης που λειτουργεί σε τοπικό επίπεδο και κινητοποιεί τον κόσμο μιας γειτονιάς, ώστε να βγει στο δρόμο με σφυρίχτρες και κινητά τηλέφωνα στο χέρι, τη στιγμή που θα εντοπιστεί επιχείρηση της ICE σε εξέλιξη.
Οι κάτοικοι της Μινεάπολης ξεσηκώθηκαν για να προστατέψουν τους μετανάστες γείτονές τους από το κρατικό κυνήγι κεφαλών και το κάνουν ρισκάροντας την ίδια τους τη ζωή. Αντιστέκονται στην υποτίμηση της ζωής όλων μας. Ο αγώνας τους μας εμπνέει και μας κινητοποιεί, σε μια εποχή που και στην εδώ πλευρά του κόσμου η βία, ο εγκλεισμός, η ποινικοποίηση, οι δολοφονίες των μεταναστών, η προετοιμασία για πόλεμο έχουν γίνει ξανά κανονικότητα. Οπότε…
Αλληλεγγύη με τις μετανάστριες/ες παντού και πάντα
Κοινότητες αγώνα σε κάθε γειτονιά
Κανένα έθνος δεν μας ενώνει – κανένα σύνορο δεν μας χωρίζει
Συνέλευση Άλσους Παγκρατίου _ alsospagkratiou.wordpress.com
media:
Γίναμε_Αμερική_στη_βαρβαρότητα_να_γίνουμε_και_στην_αλληλεγγύη.jpg