04/03/2026 10:45 μμ.
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΩΣΤΗ ΖΩΗ ΣΤΗ ΛΑΘΟΣ
Από τη μία, οι κυρίαρχοι αυτού του κόσμου. Το κεφάλαιο, το διεθνές σύστημα κρατών, οι νομοθέτες, οι γραφειοκράτες, που τα τελευταία σχεδόν είκοσι χρόνια εξαπολύουν μια ανελέητη επίθεση. Από το ξέσπασμα της κρίσης το 2008 μέχρι τον πληθωρισμό και τα υπέρογκα ενοίκια, από τις εμπόλεμες ζώνες ανά τον κόσμο και την αυξανόμενη επένδυση των πολεμικών εξοπλισμών μέχρι την ακραία εντατικοποίηση της εργασίας και τη θεσμοθέτησή της με νομοσχέδια, η τάξη των καπιταλιστών φαντάζει σαν να είναι ο μόνος παίκτης στο τερέν.
Από την άλλη, οι δέκτες της επίθεσης. Οι εργαζόμενοι, στα κάτεργα της εστίασης, της βιομηχανίας, των οικοδομών, των λουσάτων γραφείων, με λίγα λόγια, η τάξη μας, οι προλετάριοι. Αυτοί όχι μόνο δεν βρίσκονται σε μια θέση αντεπίθεσης ή έστω άμυνας, αλλά βυθίζονται όλο και πιο πολύ στην εξαθλίωση και την απάθεια. Όπως έχει ήδη λεχθεί, τίποτα σημαντικό δεν ανακοινώθηκε σε κάποιον καλοπιάνοντάς τον. Τριγύρω παρατηρεί κανείς ανθρώπους παραιτημένους από τη ζωή. Ματαιόδοξη επίδειξη μέσω των social media ενός lifestyle που δεν μπορούν να υποστηρίξουν, καθώς είναι οικονομικά δυσβάστακτο, καλλωπισμός και συμβουλές ζωής από influencers, ένα ποτό το Σάββατο για να χωνευτούν η κούραση, η υποταγή και το άγχος της εβδομάδας και να βυθιστούν στην απώθηση. Ιδού τα μελήματα των εργατών. Η πολιτική τους ενασχόληση, στην καλύτερη, περιορίζεται στην αναπαραγωγή των μετριοπαθών απόψεων κάποιου ακίνδυνου αριστερού ιντερνετικού λακέ. Η δυσφορία είναι διάχυτη, το νεύρο πουθενά. Όλοι καταλαβαίνουν ότι κάτι πάει λάθος στις ζωές τους, αλλά κανείς δεν είναι διατεθειμένος να ψάξει επίμονα την αιτία. Το μόνο που έχει απομείνει στην τάξη των μισθωτών είναι η γκρίνια.
Εκτός, όμως, από την ηττοπάθεια και τη μοιρολατρία, υπάρχει και ένας άλλος δρόμος ζωής, ο οποίος ορίζεται από την κυρίαρχη ιδεολογία ως λιγότερο φυσιολογικός ή ρεαλιστικός. Ο δρόμος της συλλογικής οργάνωσης και της ανάλυσης της πραγματικότητας με γνώμονα τον εμπλουτισμό των αγώνων που σκοπεύουν στην ανατροπή της. Σίγουρα έχει ατελείωτες χαμένες ώρες, είναι κάτι που δεν μπορείς να χρησιμοποιήσεις στη ζωή σου με τρόπο που θα σου αποφέρει χρηματικές απολαβές, δεν θα μπορέσεις να το βάλεις σε κανένα βιογραφικό και δεν θα κάνεις περήφανους τους γονείς σου. Αλλά είναι το μόνο που αξίζει εκεί έξω. Σκατά στον ρεαλισμό της καθημερινής ζωής.
Sous les pavés
Για την έξοδο από το βουβό εξαναγκασμό
sous_les_paves(@)riseup.net
media:
Δεν_υπάρχει_σωστή_ζωή_στη_λάθος.jpg