Εχουν μείνει πίσω και οι τρεις τους: Καραμανλής, Σαμαράς, Τσίπρας. Πρώην πρωθυπουργοί βεβαίως – και γνώση έχουν και γνώμη βαρύνουσα για όσα κρίνουν ότι οφείλουν να θίξουν. Ωστόσο σε όσες παρεμβάσεις έχουν κάνει, δεν έδειξαν να έχουν εμβαθύνει στο υπ’ αριθμόν 1 πρόβλημα της χώρας: το πρόβλημα της δημοκρατίας.
Ακρως σημαντικά είναι, χωρίς αμφιβολία, τα κρίσιμα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, τα οποία κατ’ εξακολούθηση έχουν επισημάνει τόσο ο πρώτος όσο και ο δεύτερος, με εμπειρία στις ταραγμένες θάλασσες. Καυστικός επίσης ο λόγος τους, όταν αναφέρονται στα σκάνδαλα του σημερινού πρωθυπουργού και των με το αζημίωτο φίλων του. Εύστοχες είναι και οι επισημάνσεις του τρίτου για τα κοινωνικά θέματα και τις συνέπειες των προτεραιοτήτων της οικονομικής πολιτικής του κυβερνητικού ομίλου συμφερόντων. Ολα αυτά ωστόσο πηγάζουν από την περί δημοκρατίας αντίληψη των ενοίκων του μεγάρου Μαξίμου.
Πρώτον, δεν θα είχε ακυρωθεί η εθνική γραμμή στα ελληνοτουρκικά μόνο και μόνο για να εξυπηρετηθούν οι βλέψεις υπερεθνικών και για την ακρίβεια υπερατλαντικών κυρίως εταιρειών, οι οποίες αδιαφορούν για τα συμφέροντα όλων των άλλων πλην των δικών τους. Η δημοκρατία προστατεύει και προωθεί το κοινό όφελος της χώρας, ενώ η κάθε Chevron των μετόχων της αδιαφορεί για χωρικά ύδατα, σύνορα ή ΑΟΖ. Ούτε το πολιτικό σύστημα θα γινόταν σχολιαστής τετελεσμένων τουρκολυβικών εμπνεύσεων.
Δεύτερον, το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη είτε θα είχε αποσοβηθεί, αν με την εποπτεία της δημοκρατίας είχε ολοκληρωθεί το έργο εκσυγχρονισμού της σιδηροδρομικής γραμμής, είτε, στην αντίθετη περίπτωση, θα ήταν ολοκληρωμένος τώρα ο -διά της ανεξάρτητης Δικαιοσύνης- καταμερισμός ευθυνών σε πολιτικούς, υπηρεσιακούς παράγοντες και τεχνικές εταιρείες που εκτέθηκαν για την ολιγωρία τους.
Τρίτον, δεν θα διανοούνταν κανένας πρωθυπουργός με συνείδηση μονάρχη να στήσει το δίκτυο παρακολουθήσεων πολιτικών, στρατιωτικών, επιχειρηματιών και δημοσιογράφων προς ίδιον όφελος. Πρόκειται για σκάνδαλο πολιτικής διαστροφής με καταστροφικές συνέπειες στη λειτουργία του πολιτεύματος.
Τέταρτον, κανένα από τα οικονομικά σκάνδαλα ΟΠΕΚΕΠΕ, ποδοσφαιρικών, μπασκετικών και άλλων συμμοριών καφέδων ή αρτοποιών δεν θα είχε σκάσει, επειδή στη δημοκρατία δεν υπάρχει λίπασμα που να τα εκτρέφει.
Το προσωποπαγές πολιτικό καθεστώς ευνόησε τη διαπλοκή και στη συνέχεια την άνδρωση της οικονομικής ολιγαρχίας. Αυτό οδήγησε στη σημερινή διαφθορά και μαζί στην εκτροπή των θεμάτων εξωτερικής πολιτικής, αδιαφορώντας για το συμφέρον του συνόλου της κοινωνίας, το εθνικό συμφέρον.
Ναι, η δημοκρατία δεν συνάδει με τα μοντέλα διακυβέρνησης όπως τα έχουν ορίσει οι παρέες του Νταβός, των Βρυξελλών, της Σχολής του Σικάγο και οι όμοιοί τους. Με αυτά έχουν γονατίσει η Ελλάδα, η Ευρώπη ολόκληρη, οι ίδιες οι ΗΠΑ και η αμερικανική ήπειρος από Βορρά μέχρι Νότο. Ας αλλάξει το μοντέλο λοιπόν προς τα μπρος και όχι προς τα πίσω, στην εποχή προς τον (νέο) Μεσαίωνα. Βοά η κοινωνία, βοά η δημοκρατία.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr