«Η ΕΛΑΣ γεννήθηκε για να ενώσει την προοδευτική παράταξη, η επόμενη κυβέρνηση θα είναι προοδευτική». Αυτό δήλωσε ο πρόεδρος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, Αλέξης Τσίπρας σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Νεολόγος των Πατρών».
Ο πρώην πρωθυπουργός άσκησε δριμεία κριτική στην κυβέρνηση για την οικονονική της πολιτική αλλά και για τα φαινόμενα διαφθοράς.
«Ζητούμενο για την Ελλάδα του 2030 δεν είναι η διαχείριση της φτώχειας αλλά ένα σχέδιο που θα αλλάζει τους όρους που παράγεται και μοιράζεται ο πλούτος» δήλωσε χαρακτηριστικά.
« Η Δημοκρατία δεν πρέπει να λειτουργεί με ασυλίες για τους ισχυρούς αυτή είναι νο1 προϋπόθεση για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη με τους πολίτες» πρόσθεσε, επισημαίνοντας μεταξύ άλλων ότι η πολιτική αλλαγή θα έχει πραγματικό νόημα όταν αλλάξει τη ζωή των ανθρώπων.
Διαβάστε αναλυτικά όλη τη συνέντευξη
Κύριε Πρόεδρε, επιστρέψατε στην κεντρική πολιτική σκηνή με την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη και ήδη έχετε πραγματοποιήσει περιοδείες σε πολλές περιοχές της χώρας. Ποιο είναι το κλίμα που εισπράττετε για το κόμμα σας, αλλά και για την κατεύθυνση της χώρας;
Αυτό που συναντώ είναι μια κοινωνία που δεν συμβιβάζεται με την ιδέα ότι η σημερινή κατάσταση είναι μονόδρομος. Άνθρωποι που εργάζονται, παράγουν, δημιουργούν, αλλά αισθάνονται ότι μένουν πίσω. Μικρομεσαίοι που πιέζονται από το κόστος, νέοι που δεν μπορούν να αυτονομηθούν, οικογένειες που δυσκολεύονται να βγάλουν τον μήνα, άνθρωποι της περιφέρειας που βλέπουν τις ευκαιρίες να συγκεντρώνονται αλλού.
Ο κ. Μητσοτάκης ανέλαβε υποσχόμενος καλύτερες δουλειές, λιγότερους φόρους και ασφάλεια. Στην Ελλάδα του 2026 και οι τρεις υποσχέσεις έχουν καταρρεύσει.
Υπάρχουν σήμερα δύο Ελλάδες. Η Ελλάδα των ανθρώπων που παράγουν και δημιουργούν και η Ελλάδα των ισχυρών προσβάσεων, των καρτέλ και των πελατειακών δικτύων. Η ΕΛ.Α.Σ. φιλοδοξεί να εκφράσει την πρώτη και να συγκροτήσει μια πραγματική προοδευτική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.
Τι διαφορετικό έχει να προσφέρει σήμερα ο Αλέξης Τσίπρας σε σχέση με την προηγούμενη κυβερνητική του θητεία και γιατί θεωρείτε ότι οι πολίτες πρέπει να σας εμπιστευτούν ξανά;
Δεν επιστρέφω για να διεκδικήσω μια προσωπική δικαίωση. Επιστρέφω γιατί πιστεύω ότι η χώρα χρειάζεται μια αξιόπιστη προοδευτική εναλλακτική.
Παρέλαβα μια χώρα χρεοκοπημένη, με άδεια ταμεία και χωρίς αξιόπιστη προοπτική εξόδου από την κρίση. Αναλάβαμε την ευθύνη της ανόρθωσης, της ανάκτησης της αξιοπιστίας, της εξόδου από τα μνημόνια και της ρύθμισης του χρέους. Αυτή η διαδρομή είχε δύσκολες αποφάσεις, λάθη και συγκρούσεις. Δεν τα παραγνωρίζω. Έχω κάνει τον απολογισμό μου.
Η εμπειρία, όμως, δεν είναι τίτλος αυτοδικαίωσης. Είναι ευθύνη. Σου επιτρέπει να γνωρίζεις πόσο μεγάλη είναι η απόσταση ανάμεσα σε μια εξαγγελία και στην εφαρμογή της, τι απαιτείται για να αλλάξει πραγματικά η λειτουργία του κράτους και ποιες συγκρούσεις δεν μπορείς να αποφύγεις.
Σήμερα χρειάζεται και μια νέα ματιά. Στην εργασία, στην τεχνολογία, στην κλιματική κρίση, στις διεθνείς εξελίξεις, στη θέση της Ελλάδας σε έναν κόσμο που αλλάζει. Το ζητούμενο είναι ένα σχέδιο για την Ελλάδα του 2030, που δεν θα περιορίζεται στη διαχείριση της φτώχειας, αλλά θα αλλάζει τους όρους με τους οποίους παράγεται και μοιράζεται ο πλούτος.
Έχετε θέσει ως στόχο κατώτατο μισθό 1.000 ευρώ μέσα στο 2027 και μέσο μισθό πλήρους απασχόλησης 1.800 ευρώ στο τέλος της τετραετίας. Πώς θα επιτευχθούν αυτοί οι στόχοι;
Δεν μπορούμε να μιλάμε για ευρωπαϊκή σύγκλιση όταν ο μέσος ετήσιος μισθός πλήρους απασχόλησης στη χώρα μας είναι μόλις 18.800 ευρώ, έναντι 41.500 ευρώ στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ελλάδα βρίσκεται στη δεύτερη χαμηλότερη θέση. Ανταγωνιζόμαστε μόνο τη Βουλγαρία. Η μεταξύ μας διαφορά περιορίστηκε από 7.268 ευρώ το 2019 σε 2.571 ευρώ το 2025. Αυτό δεν είναι μια στατιστική λεπτομέρεια. Είναι η καθημερινότητα εκατομμυρίων εργαζομένων.
Η απάντηση δεν είναι μόνο μια αύξηση του κατώτατου μισθού. Είναι ένα διαφορετικό πλαίσιο για την εργασία. Επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων, ενίσχυση των κλαδικών συμβάσεων, ουσιαστικοί έλεγχοι στην αγορά εργασίας και αντιμετώπιση της εργοδοτικής αυθαιρεσίας. Στόχος μας είναι κατώτατος μισθός 1.000 ευρώ μέσα στο 2027 και μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης 1.800 ευρώ στο τέλος της τετραετίας.
Ταυτόχρονα, χρειάζεται φορολογική δικαιοσύνη. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΑΑΔΕ, το 40,9% του φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων, δηλαδή 5,67 δισ. ευρώ, βαρύνει τους μισθωτούς. Μαζί με τους συνταξιούχους, η επιβάρυνση φτάνει στο 59%. Δεν γίνεται η εργασία να φορολογείται βαρύτερα από τον μεγάλο πλούτο.
Προτείνουμε διπλασιασμό της έκπτωσης φόρου για μισθωτούς με παιδιά, που μπορεί να φτάσει έως τα 1.120 ευρώ ετησίως για οικογένεια με δύο παιδιά, κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος, κατάργηση της προκαταβολής φόρου για τις ατομικές επιχειρήσεις και μείωσή της για τις υπόλοιπες. Παράλληλα, προοδευτική φορολόγηση των υψηλών μερισμάτων και κατάργηση προκλητικών φοροαπαλλαγών του μεγάλου κεφαλαίου. Και τη θέσπιση της πατριωτικής εισφοράς, το 1% από 1% των πιο πλούσιων. Γιατί πατριωτισμός δεν είναι να ζητάμε διαρκώς θυσίες από τους πολλούς, είναι να αναγνωρίζουμε ότι όσοι έχουν τη μεγαλύτερη οικονομική δυνατότητα πρέπει να συνεισφέρουν περισσότερο στο κοινό μέλλον.
Ποιο είναι το σχέδιό σας για τη μείωση των τιμών στα βασικά αγαθά, στο ηλεκτρικό ρεύμα και στα καύσιμα;
Η ακρίβεια δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται με επιδόματα που εξανεμίζονται. Χρειάζεται παρέμβαση στη λειτουργία της αγοράς και σύγκρουση με τα καρτέλ.
Προτείνουμε μείωση του ΦΠΑ στο 6% στα είδη πρώτης ανάγκης και στα βασικά τρόφιμα, με υποχρεωτικό ψηφιακό παρατηρητήριο τιμών σε όλη την αλυσίδα, από το χωράφι μέχρι το ράφι. Στα καύσιμα, πλαφόν στα περιθώρια κέρδους διυλιστηρίων και εταιρειών, έκτακτη φορολόγηση των υπερκερδών, ΦΠΑ 13% και μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο μισό.
Στην ενέργεια, προτείνουμε Ελάχιστη Εγγυημένη Ποσότητα ηλεκτρικής ενέργειας για κάθε νοικοκυριό σε σταθερή και προσιτή τιμή, με στόχο τη μείωση των λογαριασμών κατά 30%. Αυτό προϋποθέτει μακροχρόνιες συμβάσεις με παραγωγούς ΑΠΕ και μια ΔΕΗ με ισχυρό δημόσιο στρατηγικό ρόλο: εγγυητή προσιτού τιμολογίου, στρατηγικό αγοραστή καθαρής ενέργειας και επενδυτικό πυλώνα για δίκτυα και αποθήκευση.
Ποιες αλλαγές θα προωθούσατε στην Παιδεία και στο Εθνικό Σύστημα Υγείας;
Όταν περισσότερο από ένας στους τέσσερις ανθρώπους στη χώρα βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, η δημόσια Παιδεία και η δημόσια Υγεία είναι οι βασικοί μηχανισμοί που εμποδίζουν τις ανισότητες να γίνουν μόνιμη μοίρα.
Στην εκπαίδευση προτείνουμε αρχική αύξηση 300 ευρώ τον μήνα στις αποδοχές των εκπαιδευτικών και 30.000 νέους διορισμούς. Κατάργηση των Πανελλαδικών με ένα νέο, αξιόπιστο σύστημα πρόσβασης στην ανώτατη εκπαίδευση, που θα αποσυνδέει τη μόρφωση από την οικονομική δυνατότητα της οικογένειας. Δωρεάν προσχολική εκπαίδευση, σχολική σίτιση στο δημοτικό και ψυχολόγο σε κάθε σχολικό συγκρότημα.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η στήριξη των περιφερειακών πανεπιστημίων. Προτείνουμε 500 ευρώ τον μήνα για δέκα μήνες σε 80.000 φοιτητές που σπουδάζουν μακριά από τον τόπο κατοικίας τους. Δεν μπορεί η οικονομική δυσκολία να αναγκάζει έναν νέο να εγκαταλείπει τις σπουδές του ή να αποκλείει ένα περιφερειακό πανεπιστήμιο από τους φοιτητές που το χρειάζονται.
Στην Υγεία, προτείνουμε μηδενική συμμετοχή των συνταξιούχων στα φάρμακα, μέση αύξηση 500 ευρώ τον μήνα για 125.000 εργαζόμενους στο ΕΣΥ και εγγυημένους χρόνους αναμονής για εξετάσεις και επεμβάσεις. Αν το δημόσιο σύστημα δεν μπορεί να εξυπηρετήσει τον ασθενή στον προβλεπόμενο χρόνο, θα πρέπει να εξασφαλίζει την περίθαλψή του αλλού, με δαπάνη του Δημοσίου. Προβλέπουμε επίσης ολοκληρωμένη εγγύηση φροντίδας για 140.000 ανθρώπους με άνοια και Alzheimer.
Τι προτείνετε για το στεγαστικό και το δημογραφικό;
Το στεγαστικό είναι πλέον μια από τις μεγαλύτερες κοινωνικές κρίσεις. Το 2025, το 26,4% του πληθυσμού στην Ελλάδα ζούσε σε νοικοκυριά όπου το κόστος στέγασης ξεπερνούσε το 40% του διαθέσιμου εισοδήματος, έναντι μόλις 7,7% στην ΕΕ. Αυτό σημαίνει ότι χιλιάδες νέοι άνθρωποι δεν μπορούν να φύγουν από το πατρικό τους, ζευγάρια αναβάλλουν τη δημιουργία οικογένειας και εργαζόμενοι αναγκάζονται να διαθέτουν δυσανάλογο μέρος του εισοδήματός τους για ένα σπίτι.
Η πρότασή μας περιλαμβάνει 50.000 επιπλέον προσιτές κατοικίες σε βάθος τετραετίας, ανακαίνιση κλειστών κατοικιών για μακροχρόνια μίσθωση, αποσύνδεση της Golden Visa από την αγορά κατοικίας, περιορισμό της βραχυχρόνιας μίσθωσης και ένα μόνιμο Εθνικό Μηχανισμό Προσιτής Κατοικίας.
Το δημογραφικό αποτελεί υπαρξιακή απειλή για τον τόπο και δεν αντιμετωπίζεται με ευχολόγια και εφάπαξ επιδόματα. Αντιμετωπίζεται όταν ένας νέος μπορεί να βρει σταθερή δουλειά, να έχει σπίτι, πρόσβαση σε παιδικό σταθμό και αξιόπιστες δημόσιες υπηρεσίες. Πρέπει να μπορεί να σχεδιάσει τη ζωή του χωρίς να αισθάνεται ότι η μόνη διέξοδος είναι να φύγει από τον τόπο του. Μέσα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο εντάσσεται και το εθνικό πρόγραμμα «Δικαίωμα να μείνεις στον τόπο σου» για κατοίκους οικισμών έως 1.000 κατοίκους. 150 εκατ. ευρώ ετησίως. Με ενίσχυση για το πρόσθετο κόστος ζωής.
Ποιο είναι το παραγωγικό μοντέλο που προτείνετε για τη χώρα και πώς θα στηρίξετε τη βιομηχανία, τον πρωτογενή τομέα και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις;
Η Ελλάδα δεν μπορεί να στηρίζεται διαρκώς στην κατανάλωση, στον τουρισμό και στο real estate. Χρειάζεται να παράγει περισσότερα, να μεταποιεί περισσότερα, να εξάγει περισσότερα και να δημιουργεί καλύτερες θέσεις εργασίας.
Το Ταμείο Ανάκαμψης ήταν μια ιστορική ευκαιρία που χάθηκε. Αντί να αξιοποιηθεί για να αλλάξει το παραγωγικό πρότυπο της χώρας, το κατευθύνθηκε με τρόπο που ενίσχυσε τις ήδη ισχυρές επιχειρηματικές συγκεντρώσεις. Ο σχεδιασμός του προγράμματος άφησε εκτός φθηνής χρηματοδότησης τη συντριπτική πλειονότητα των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, Δεν μπορεί να επαναληφθεί το ίδιο λάθος.
Η πρότασή μας είναι ένα Εθνικό Ταμείο Σύγκλισης με 12 δισ. ευρώ πρωτογενή κεφάλαια, που μέσω μόχλευσης θα δημιουργήσουν επενδυτική δύναμη περίπου 25 δισ. ευρώ στην πρώτη τετραετία. Πόροι για αρδευτικά δίκτυα και νερό, αποθήκευση ενέργειας, σιδηροδρομικές μεταφορές, αγροδιατροφή, βιομηχανία, ναυπηγοεπισκευή και κρίσιμες υποδομές.
Χρειαζόμαστε μια νέα εθνική βιομηχανική πολιτική με σταθερό ενεργειακό κόστος, σύγχρονες βιομηχανικές ζώνες, ψηφιακή αδειοδότηση σε έως 90 ημέρες, κέντρα εφαρμοσμένης τεχνολογίας σε κάθε περιφέρεια και σύνδεση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων με τις μεγάλες επενδύσεις.
Η στήριξη της επιχειρηματικότητας δεν σημαίνει επιδοτήσεις χωρίς όρους και επιλογή ημετέρων. Σημαίνει πραγματικό ανταγωνισμό, πρόσβαση στη χρηματοδότηση, τεχνολογική αναβάθμιση και σταθερούς κανόνες. Το κράτος πρέπει να επιλέγει τις παραγωγικές δυνατότητες που χρειάζεται η χώρα, όχι τους επιχειρηματίες που θα ευνοήσει. Πρέπει να τελειώνουμε με την οικονομία των καρτέλ.
Πώς εγγυάστε ότι οι πόροι και οι επενδύσεις θα φτάσουν στην πραγματική οικονομία και όχι σε δίκτυα ημετέρων; Μιλάτε διαρκώς για τη διαφθορά και μάλιστα σε υψηλούς τόνους.
Η διαφθορά δεν είναι μόνο ηθικό πρόβλημα. Είναι αναπτυξιακή υπονόμευση. Κάθε ευρώ που χάνεται σε αδιαφανείς αναθέσεις, πελατειακές εξυπηρετήσεις και σπατάλη είναι ένα ευρώ που λείπει από το νοσοκομείο, το σχολείο, την υποδομή και την παραγωγή.
12 δισ. ευρώ σε απευθείας αναθέσεις, 8 δισ. σε κλειστούς διαγωνισμούς μέχρι το 2025. 1,2 δισ. σε συμβουλευτικές υπηρεσίες μόνο για τα 2024-2025. Η Ελλάδα κατέχει ένα ακόμη ευρωπαϊκό ρεκόρ, το 64,9% των δημόσιων διαγωνισμών έχει μόλις έναν υποψήφιο, έναντι 27,6% στην ΕΕ. Από 42,1% το 2021, το ποσοστό εκτοξεύτηκε στο 64,9%.
Πληροφορήθηκα και για την ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ. του Δικηγορικού Συλλόγου της Πάτρας για πειθαρχική διερεύνηση της υπόθεσης του κ. Μπεκίρη και των αναθέσεων που ξεπερνούν τις 700.000 και κατέληξαν στο στενό κύκλο των δικηγόρων του κουμπάρου του πρωθυπουργού.
Κάθε δημόσια επένδυση πρέπει να έχει ανοιχτά κριτήρια, δημοσιοποιημένους δικαιούχους, ανεξάρτητο έλεγχο και μετρήσιμα αποτελέσματα. Κάθε πολίτης πρέπει να μπορεί να γνωρίζει πού κατευθύνεται το δημόσιο χρήμα και τι αποτέλεσμα παράγει.
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια πρωτοφανή παραγωγή σκανδάλων, σε τέτοια πυκνότητα ώστε η ελληνική κοινωνία να παρακολουθήσει συσσωρεύοντας το αίσθημα αδικίας και ατιμωρησίας. Οι υποκλοπές, ο ΟΠΕΚΕΠΕ, το μπάζωμα στα Τέμπη, κάθε μικρό και μεγάλο ζήτημα που ανακύπτει επαναλαμβάνουν το ίδιο μοτίβο διακυβέρνησης που όλη η συγκέντρωση της ισχύος βρίσκεται στο πρωθυπουργικό γραφείο του κ. Μητσοτάκη. Ο ανιψιός του, ο κ. Δημητριάδης, έχει χρησιμοποιήσει λεξιλόγιο Μαφίας περιγράφοντας αυτή τη δομή λειτουργίας.
Όταν οι πολίτες πιστεύουν ότι οι ισχυροί δεν λογοδοτούν, ότι οι θεσμοί δεν λειτουργούν ισότιμα και ότι οι πολιτικές αποφάσεις λαμβάνονται με αδιαφανείς όρους, υπονομεύεται η ίδια η δημοκρατική λειτουργία. Η Δημοκρατία δεν πρέπει να λειτουργεί με ασυλίες για τους ισχυρούς. Και αυτό είναι η Νο1 προϋπόθεση για να αποκατασταθεί η σχέση εμπιστοσύνης των πολιτών με τους πολιτικούς.
Ποια θέση έχει η Αχαΐα και η Δυτική Ελλάδα στον σχεδιασμό σας; Πώς μπορεί το Πανεπιστήμιο Πατρών να συμβάλει στην παραγωγική ανασυγκρότηση και τι διαφορετικό μπορούν να περιμένουν οι Αχαιοί;
Η Δυτική Ελλάδα έχει όλα τα χαρακτηριστικά για να γίνει ένας από τους μεγάλους αναπτυξιακούς πρωταγωνιστές της χώρας. Κι όμως, το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της, σε όρους αγοραστικής δύναμης, αντιστοιχεί μόλις στο 39,9% του μέσου όρου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η Αχαΐα έχει μια μοναδική γεωγραφική θέση, ένα σημαντικό λιμάνι, το Πανεπιστήμιο Πατρών, αγροτική παραγωγή, βιομηχανική και μεταποιητική παράδοση και ανθρώπινο δυναμικό υψηλής εξειδίκευσης. Το ζητούμενο είναι να συνδεθούν όλα αυτά σε ένα ενιαίο παραγωγικό σχέδιο.
Το Πανεπιστήμιο Πατρών μπορεί να αποτελέσει κεντρικό πυλώνα αυτής της προσπάθειας. Με κέντρα εφαρμοσμένης έρευνας, συνεργασίες με επιχειρήσεις, τεχνολογικές εφαρμογές στην αγροδιατροφή, στην ενέργεια, στα υλικά και στη βιομηχανία. Να δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις ώστε η γνώση να μη φεύγει από την περιοχή, αλλά να μετατρέπεται σε καινοτομία, επιχειρήσεις και καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας.
Και υπάρχει το λιμάνι. Η Πάτρα δεν μπορεί να περιορίζεται στον ρόλο ενός σταθμού διέλευσης. Πρέπει να γίνει κόμβος εμπορίου και παραγωγής, με σύγχρονες υποδομές logistics, σιδηροδρομική σύνδεση και διασύνδεση του λιμανιού με τις παραγωγικές περιοχές.
Δεν μπορούμε να μιλάμε για ανάπτυξη όταν ολόκληρες περιοχές χάνουν ανθρώπους και παραγωγικές δυνατότητες. Χρειαζόμαστε στήριξη της αγροτικής παραγωγής, μεταποίηση τοπικών προϊόντων, αρδευτικά έργα, πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας και κίνητρα για νέες επιχειρήσεις.
Η Δυτική Ελλάδα έχει ένα ακόμη μοναδικό πλεονέκτημα: την Ολυμπία. Μπορεί να αναδειχθεί σε παγκόσμιο κέντρο Ολυμπισμού, Ολυμπιακής Εκεχειρίας και ειρήνης, με ένα ετήσιο διεθνές Φόρουμ που θα συνδέει τον πολιτισμό με τον διάλογο των λαών. Θέλουμε τουρισμό όλο τον χρόνο, συνδεδεμένο με την τοπική παραγωγή, τη γαστρονομία και τον πολιτισμό.
Αυτό απαιτεί αποκέντρωση πόρων και αρμοδιοτήτων, ισχυρή Αυτοδιοίκηση και ουσιαστικό ρόλο των τοπικών κοινωνιών στον σχεδιασμό.
Η πολιτική αλλαγή θα έχει πραγματικό νόημα μόνο όταν αλλάξει τη ζωή των ανθρώπων, σε κάθε πόλη, σε κάθε χωριό, σε κάθε γειτονιά.
Ποιος είναι ο εκλογικός στόχος της ΕΛ.Α.Σ.; Θα επιδιώξετε κυβέρνηση συνεργασίας; Και τι απαντάτε σε όσους σας επικρίνουν για την απόφαση να μη βρίσκεστε σήμερα στη Βουλή;
Παραιτήθηκα από το βουλευτικό αξίωμα και τα προνόμια του για να ανοίξουμε το δρόμο της δημιουργίας ενός πραγματικά εναλλακτικού προοδευτικού πόλου που θα διεκδικήσει τη διακυβέρνηση της χώρας. Η πραγματική δοκιμασία είναι αν μπορείς να δημιουργήσεις μια νέα σχέση με την κοινωνία και να δώσεις διέξοδο στην ανάγκη για αλλαγή.
Ο στόχος μας είναι καθαρός, να συγκροτήσουμε τον ισχυρό προοδευτικό πόλο που μπορεί να κερδίσει τη Νέα Δημοκρατία και να κυβερνήσει με ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα αλλαγής. Δημιουργήσαμε την ΕΛ.Α.Σ. για να καλύψουμε το πολιτικό κενό με μια αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση εξουσίας.
Με τη Νέα Δημοκρατία δεν υπάρχει κανένα ενδεχόμενο συγκυβέρνησης. Είμαστε πολιτικά ασύμβατες ευθείες.
Δεν θεωρώ αντίπαλο τον κόσμο του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ ή οποιονδήποτε δημοκρατικό και προοδευτικό πολίτη. Εμείς γεννηθήκαμε για να ενώσουμε την προοδευτική παράταξη. Αντίπαλός μας είναι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, οι πολιτικές της και τα συμφέροντα που εξυπηρετεί.
Η επόμενη κυβέρνηση θα είναι μία προοδευτική κυβέρνηση, γιατί ο τόπος δεν αντέχει άλλο από μία αποτυχημένη πολιτική που οδηγεί τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία σε τραγικά αδιέξοδα.
Η επόμενη κυβέρνηση στον τόπο θα είναι μια προοδευτική κυβέρνηση και γι’ αυτό δουλεύουμε με σταθερά βήματα.
Η Αχαΐα έχει ισχυρή δημοκρατική και προοδευτική μνήμη, μεγάλους αγώνες και με αυτό το DNA θα σφραγίσει την πολιτική αλλαγή
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr
