Για τον Αλέξη Τσίπρα, η πολιτική δεν ήταν ποτέ απλώς μια υπόθεση διαχείρισης της εξουσίας. Είναι, όπως περιγράφει, όλα εκείνα που καθορίζουν τις ζωές των ανθρώπων. Και το κρίσιμο ερώτημα είναι ποιο είναι το πρόσημό της: αν μπορεί να γίνει εργαλείο για να αλλάξει η καθημερινότητα προς το καλύτερο.
Η προσωπική του σχέση με την πολιτική ξεκινά από τους Αμπελόκηπους, όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε στις 28 Ιουλίου 1974, λίγες μόλις ημέρες μετά την πτώση της χούντας και την επιστροφή της δημοκρατίας. Το κλίμα της Μεταπολίτευσης, ο ενθουσιασμός για μια νέα εποχή και η έντονη πολιτική συζήτηση στο οικογενειακό του περιβάλλον αποτέλεσαν το πρώτο σκηνικό μέσα στο οποίο διαμορφώθηκε η πολιτική του σκέψη.
Ο πατέρας του ήταν στο ΠΑΣΟΚ, ενώ τα αδέλφια του στην ΚΝΕ. Μέσα σε αυτή την πολιτικά έντονη οικογένεια, ο ίδιος ακολούθησε τη δική του διαδρομή, αναζητώντας τον δικό του δρόμο στην Αριστερά και στην πολιτική.
Στην αφήγησή του, η ενασχόληση με τα κοινά διατηρεί ένα στοιχείο ρομαντισμού. Είναι η πίστη ότι οι άνθρωποι μπορούν να διεκδικήσουν ένα διαφορετικό μέλλον και ότι η συλλογική δράση μπορεί πραγματικά να αλλάξει τον κόσμο.
Αυτή η αντίληψη βρίσκεται στον πυρήνα της πολιτικής του πορείας: η πεποίθηση ότι η πολιτική έχει νόημα όταν δεν περιορίζεται στη διαχείριση της πραγματικότητας, αλλά επιχειρεί να την αλλάξει.
Δεν απουσιάζει, ωστόσο, η απογοήτευση. Οι πολιτικές μάχες έχουν ήττες, οι προσδοκίες συχνά διαψεύδονται και υπάρχουν στιγμές που η αλλαγή μοιάζει εξαιρετικά δύσκολη. Παρ’ όλα αυτά, παραμένει η πεποίθηση ότι οι ιδεολογικές διαφορές έχουν ουσία και ότι η διάκριση Αριστεράς και Δεξιάς εξακολουθεί να αφορά διαφορετικές αντιλήψεις για την κοινωνία, την οικονομία και τη ζωή των ανθρώπων.
Για τον Τσίπρα, η πολιτική είναι τελικά η συλλογική προσπάθεια των ανθρώπων να ορίσουν οι ίδιοι τη ζωή τους. Δεν είναι κάτι αποκομμένο από την καθημερινότητα, αλλά ένας από τους βασικούς μηχανισμούς μέσα από τους οποίους διαμορφώνεται η κοινωνία.
Και εδώ βρίσκεται το «πρόσημο» της πολιτικής: στην κατεύθυνση που επιλέγουμε. Στο αν η πολιτική θα λειτουργήσει υπέρ των ανθρώπων, αν θα δημιουργήσει περισσότερες ευκαιρίες, αν θα περιορίσει τις ανισότητες και αν θα κάνει την κοινωνία καλύτερη.
Αυτή η αντίληψη αποτελεί και τον πυρήνα του πρώτου από τα τρία βίντεο που δημιούργησε ομάδα εθελοντών και εθελοντριών, σε μια handmade πρωτοβουλία υπό την επιστημονική επιμέλεια και τον δημιουργικό συντονισμό της Φανής Κουντούρη, Αναπληρώτριας Καθηγήτριας Πολιτικής Επιστήμης και Επικοινωνίας.
Μέσα από την προσωπική διαδρομή και τις πολιτικές αναζητήσεις του Αλέξη Τσίπρα, το μήνυμα είναι ότι η πολιτική δεν είναι καταδικασμένη να σημαίνει απογοήτευση και αδυναμία αλλαγής.
Μπορεί να είναι διεκδίκηση. Μπορεί να είναι συλλογική δράση. Και, κυρίως, μπορεί να είναι η προσπάθεια να αλλάξουν οι ζωές των ανθρώπων προς το καλύτερο.
Γιατί το ζητούμενο δεν είναι αν υπάρχει πολιτική. Πολιτική υπάρχει καθημερινά. Το ζητούμενο είναι ποιο πρόσημο της δίνουμε.