Το σχέδιο και το όραμα μας για τη χώρα εμπεριέχει και την αξιοποίηση του δεδομένου δημοσιονομικού χώρου, που εμείς ελπίζουμε ότι θα είναι ακόμα μεγαλύτερος, αν πετύχει το αναπτυξιακό μας σχέδιο την επόμενη τετραετία, αλλά εμπεριέχει πολύ μεγάλες αβεβαιότητες.
Το τι θα γίνει το επόμενο διάστημα, εννοώ αν θα υπάρξουν άλλες ανάγκες δημοσιονομικές, πότε θα γίνουν οι εκλογές, αν θα γίνουν πριν το 2027, αν θα γίνουν στο τέλος της τετραετίας που είναι η μέση του 2027, πότε θα είναι ένα τελείως διαφορετικό περιβάλλον από αυτό το οποίο βρισκόμαστε σήμερα. Άρα, δεχθείτε, παρακαλώ, ως φωτογραφία της στιγμής, τις προτάσεις και τις σκέψεις μας, και αφήστε μας να δούμε τα δεδομένα, αν με το καλό κερδίσουμε τις επόμενες εκλογές που θα έχουμε, προκειμένου να απαντήσουμε πώς το σχέδιό μας θα το θέσουμε σε εφαρμογή ανάλογα με την οικονομική στιγμή που θα αναλάβουμε και τους συγκεκριμένες περιορισμούς, αλλά και τις συγκεκριμένες δημοσιονομικές δυνατότητες που θα έχει η χώρα. Να απαντήσω όμως στο πρώτο σκέλος του ερωτήματός σας, σε σχέση με τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τα καρτέλ. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις απουσίαζαν, και από την πολιτική της κυβέρνησης τα τελευταία 7 χρόνια, κυρίως από την αξιοποίηση αυτού του πολύ σημαντικού εργαλείου που έχει η χώρα, το Ταμείο Ανάκαμψης, που πέσαν 36 δισεκατομμύρια στην ελληνική οικονομία, και δεν ήταν πουθενά οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Απουσίαζαν και από τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού στην ΔΕΘ του προηγούμενου Σαββατοκύριακου. Το διαφορετικό που θα κάναμε, με δεδομένο ότι δεν έχουμε το Ταμείο Ανάκαμψης, θα ήταν η χρηματοδότηση, η αύξηση της ρευστότητας και η χρηματοδότηση της μικρομεσαίας επιχείρησης από την αναπτυξιακή τράπεζα, καθώς και τα μέτρα τα οποία δημιουργούν ρευστότητα, που ανακοινώσαμε, κατάργηση προκαταβολής φόρου, για ατομικές επιχειρήσεις, μείωση προκαταβολής φόρου για νομικά πρόσωπα, κατάργηση τέλους επιτηδεύματος για όλες τις επιχειρήσεις, και ένα, που προτείνουμε και δεν συζητήθηκε επαρκώς, είναι αυτό που ονομάσαμε «δεύτερη ευκαιρία».Εφαρμόσαμε μια πραγματική δεύτερη ευκαιρία, ήμασταν το 2015, η κυβέρνησή μου, όταν έφερε τις 120 δόσεις, μαζί με τη δυνατότητα διαγραφής των προσαυξήσεων. Πιστεύουμε ότι υπάρχει μια αντίστοιχη συνθήκη σήμερα, που το απαιτεί, η συνθήκη αυτή έχει να κάνει με το γεγονός ότι η πληθωριστική κρίση έχει δημιουργήσει συνθήκες πολύ υψηλής πίεσης ρευστότητας στη μικρομεσαία επιχείρηση. Αυτά είναι χρέη τα οποία το ελληνικό δημόσιο δεν θα τα αναλάβει αν επιμείνει σε αυτά, άρα προτείναμε τη διαγραφή των προσαυξήσεων των 120 δόσεων, καθώς και τη δεύτερη ευκαιρία, δηλαδή την διαγραφή από τον Τειρεσία αυτών που έχουν κάνει έστω και μια ρύθμιση στο παρελθόν, αλλά και τη δυνατότητα να αποκτήσουν φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα όσοι τη χάσανε αυτή τη δυνατότητα, την προηγούμενη περίοδο, την περίοδο της κρίσης. Αυτές οι προτάσεις μας, πιστεύω, ότι μπορούν να δώσουν μια ουσιαστική ώθηση ανάσα στην αντιμετώπιση του ζητήματος της ρευστότητας και της επιβίωσης και προοπτικής για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Το θέμα των καρτέλ, τώρα, αν συνεχιστεί αυτό το πράγμα στην ελληνική οικονομία, η υπερσυγκέντρωση καρτέλ σε κάθε σχεδόν κλάδο, ό,τι και να κάνουμε, δεν θα υπάρχει προοπτική για την οποία μιλήσαμε πιο πριν, στη μικρή και τη μεσαία σχέση. Γιατί αυτή τη στιγμή υπάρχουν καρτέλ παντού. Πρώτο και κύριο καρτέλ, η τράπεζα. Έχουν και την Ένωση Τραπεζών τους εκπροσωπεί, επίσημα. Δεν μπορεί να περάσει ούτε έξω από τις τράπεζες, μια επιχείρηση σήμερα. Δεν μπορεί να δανειοδοτηθεί όποιος δεν μπορεί να αποδείξει ότι δεν χρειάζεται να πάρει δάνειο. Δεν μιλάω για το άλλο κομμάτι, τις αισχροκέρδειας των υπερβολικών προμηθειών των καταχρηστικών πρακτικών, αναφέρομαι στο θέμα της χρηματοδότησης της μικρής και της μεσαίας επιχείρησης. Δεύτερο μεγάλο καρτέλ η ενέργεια. Αν συνεχιστεί αυτή η ιστορία δεν θα αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της ακρίβειας, δεν θα επιβιώσει η μικρομεσαία επιχείρηση, ούτε καν η βιομηχανία θα επιβιώσει αν συνεχιστεί το καρτέλ της ενέργειας. Αλλά υπάρχουν σχεδόν σε κάθε τομέα, δεν είναι μόνο στην ενέργεια. Συνεπώς, καρτέλ υπάρχουν στα τρόφιμα, στις κατασκευές, στις κατασκευαστικές εταιρείες, παντού. Άρα το κρίσιμο ποιο είναι εδώ; Το κρίσιμο είναι να υπάρξει μια πολιτική αποφασιστική, για να σπάσουμε τα καρτέλ. Να σπάσουμε την ασυλία τους. Και σε ό,τι αφορά, το σχέδιό μας είναι η ενίσχυση της επιτροπής ανταγωνισμού, είναι το παρατηρητήριο τιμών από το χωράφι στο ράφι. Είναι η επιβολή περιθωρίου κέρδους σε κάθε κρίκο αυτής της αλυσίδας, καθώς και η αποφασιστικότητα να δημιουργηθούν παρεμβάσεις νομοθετικές, οι οποίες θα δημιουργούν ένα πάρα πολύ αυστηρό πλαίσιο σε αυτούς που επιβάλλουν καταχρηστικές πρακτικές συνεννόησης, αλλά το κρίσιμο είναι να υπάρχει η δυνατότητα γρήγορου εντοπισμού και παρέμβασης, ούτως ώστε να γνωρίζουν ότι το κόστος θα είναι πολύ, πολύ μεγαλύτερο από το όφελος που έχουν.