29/04/2026 1:51 μμ.
Κάλεσμα στήριξης στην αντιπολεμική μικροφωνική συγκέντρωση – Πλατεία Ελευθερίας – Μετρό Κορυδαλλός, Σάββατο 02/05, 12.00
Ο πόλεμος είναι παντού, ο εχθρός μας είναι εδώ
Διανύουμε μια περίοδο όπου ο πόλεμος δείχνει να είναι η μορφή που παίρνει πια η κανονικότητα. Με τις σφαγές στα κατεχόμενα εδάφη της Παλαιστίνης ακόμα να μαίνονται, παρά την προσχηματική εκεχειρία, το Ιράν και το Λίβανο να βρίσκονται εν μέσω πυρών από τη συμμαχία ΗΠΑ-Ισραήλ, τη Μέση Ανατολή να φλέγεται σχεδόν στο σύνολό της, τον πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας- ΝΑΤΟ να παίρνει σάρκα και οστά στην καρδιά της Ευρώπης ήδη από το ‘22, τα μέτωπα του πολέμου πληθαίνουν, αφήνοντας πίσω χιλιάδες νεκρούς, ολόκληρες πόλεις και οικοσυστήματα κατεστραμμένα.
Η αναδιάταξη της γεωπολιτικής σκακιέρας, στοχεύει στη συσσώρευση δύναμης στα αντιμαχόμενα μπλοκ εξουσίας, στον αναμοιρασμό των πλουτοπαραγωγικών πηγών, και την ανακίνηση του κρατικοκαπιταλιστικού μηχανισμού κερδοφορίας των ισχυρών μέσα από νέες κρίσεις. Κάτω λοιπόν από τη μόνιμη απειλή του πολέμου, τα τύμπανα του οποίου ηχούν όλο και πιο δυνατά, τα κράτη αναδιατάσσονται, ανταγωνιζόμενα μέσα στα μπλοκ εξουσίας στα οποία συστρατεύονται. Επενδύουν στο μιλιταρισμό, το φόβο και την πειθάρχηση, θωρακίζονται πίσω από εθνικιστικές και πατριωτικές κορώνες. Οι στρατιωτικές δαπάνες και ο έλεγχος στο κοινωνικό σώμα ενισχύεται στο όνομα της ασφάλειας και απέναντι στον εχθρό, εξωτερικό ή εσωτερικό, ορατό ή αόρατο (βλ. εγχάραξη της πολεμικής ορολογίας στη διάρκεια του Covid-19 και στρατιωτική διαχείρισης της πανδημίας). Στα ενεργά πολεμικά μέτωπα, ολόκληροι πληθυσμοί μετατρέπονται σε αναλώσιμα υλικά, που όταν δε συστρατεύονται με το “εθνικό” τους συμφέρον, περισσεύουν και εξοντώνονται.
Ολόκληρα κράτη βαφτίζονται από μεριάς Δύσης (βλ. Ιράν) τρομοκράτες, γεγονός που τα καθιστά αυτόματα στόχους για τη νατοϊκή πολεμική μηχανή. Η δήθεν ευαισθητοποίηση για την αιματηρή καταστολή της πρόσφατης εξέγερσης των ιρανών απέναντι στο καθεστώς τους, δεν αποτελεί παρά ένα από τα προσχήματα για την εισβολή, από τα κράτη δολοφόνους των ΗΠΑ-Ισραήλ, που σκότωσαν ήδη από την πρώτη μέρα πάνω από 150 ανήλικα κορίτσια σε σχολείο, αλλά και συνεχίζουν να σπέρνουν το θάνατο στον υπόλοιπο πληθυσμό. Η “νομιμότητα” αυτών των ενεργειών, είναι ψιλά γράμματα για την ευρωπαϊκή και ελληνική ηγεσία. Αναδεικνύεται για άλλη μία φορά το ψευδεπίγραφο του διεθνούς δικαίου, το οποίο κουρελιάζεται χωρίς προσχήματα στο όνομα της αντιμετώπισης του κινδύνου που θα εφευρεθεί, όπως στην περίπτωση της απαγωγής του Μαδούρο στη Βενεζουέλα, ή στις βλέψεις για τη Γροιλανδία δια στόματος Τραμπ.
Οι τεχνολογίες πολέμου δοκιμάζονται, εξελίσσονται και εφαρμόζονται τόσο στις ζωές των πληθυσμών στις χώρες που δέχονται εισβολή, όσο και στους ντόπιους πληθυσμούς που αντιδρούν στο εσωτερικό των κρατών. Γίνονται εξαγώγιμο προϊόν,πλουτίζοντας την ήδη κερδοφόρα πολεμική βιομηχανία. Πίσω από όλα υπάρχει πάντα η καπιταλιστική κερδοφορία και αναδιάρθρωση. Το κόστος των πολέμων αν δεν το πληρώσει η κοινωνική βάση με το αίμα της, το πληρώνει με υπέρογκα ποσά και δαπάνες να δεσμεύονται σε στρατιωτικούς εξοπλισμούς, αλλά και μέσα από τον πληθωρισμό και την ακρίβεια που δημιουργείται από την πολεμική οικονομία.
Παράλληλα με τη ρητορική περί “εξωτερικών” εχθρών, η καταστολή στο εσωτερικό των κρατών, ο εκφασισμός, η συντηρητικοποίηση, ξεδιπλώνονται πάνω στα σώματα των μεταναστών-ριών, των φτωχοποιημένων στρωμάτων, των μη-κανονικών, όσων αντιδρούν και αντιστέκονται, όσων αρνούνται να στρατευτούν, ενισχύοντας ένα “καθεστώς εξαίρεσης” που γίνεται ολοένα πιο μόνιμο, χωράει ολοένα πιο πολλούς. Μαζικές απορρίψεις ασύλου, στρατόπεδα συγκέντρωσης, φυλακές, όλα συνθέτουν ένα καθεστώς όπου η ανθρώπινη ζωή αξιολογείται με όρους «διαχείρισης κινδύνου», με όρους κέρδους και ανταλλαγής.
Το ελληνικό κράτος προετοιμάζεται και παίρνει θέση μέσα στο ευρύτερο γεωπολιτικό πολεμικό παιχνίδι. Μέσα από τις συμφωνίες με το ισραηλινό κράτος και με τα υπόλοιπα κράτη του ΝΑΤΟ και του ευρωπαϊκού άξονα, επιλέγει, τοποθετείται και συμμετέχει ενεργά στις πολεμικές συρράξεις, παρέχοντας εξοπλισμό (ουκρανία) ή ακόμα και στέλνοντας και ενεργοποιώντας πολεμικές δυνάμεις (συστοιχίες patriot στη σαουδική αραβία και στο κατάρ και αποστολή δυνάμεων στην κύπρο). Πάντα με το πρόσχημα της «εθνικής άμυνας» και της προάσπισης των συμφερόντων του εγχώριου και συμμαχικού κεφαλαίου, το ελληνικό κράτος επιχειρεί να κανονικοποιήσει μια πολεμική κατάσταση «μόνιμης απειλής» στο εσωτερικό της κοινωνίας, να καλλιεργήσει ακόμα περισσότερο την πειθάρχηση και την υποταγή. Από τα φύλλα ατομικής πρόσκλησης και τις αλλαγές του νέου νομοσχεδίου για το στρατό μέχρι την ενίσχυση της στρατιωτικού εξοπλισμού. Από την πριμοδότηση της ακαδημαϊκής έρευνας στο πλαίσιο της πολεμικής βιομηχανίας (με προεξέχον συμμέτοχο το ισραηλινό κεφάλαιο) μέχρι την εγκαθίδρυση ενός νέου στρατιωτικοποιημένου πλαισίου στις ακαδημαϊκές κοινότητες (πειθαρχικό, αστυνομία, αξιολόγηση, επιτήρηση). Από τη θεσμοθέτηση της εθελοντικής στράτευσης των γυναικών, την ενίσχυση του τρίπτυχου πατρίς- θρησκεία- οικογένεια, μέχρι τις δολοφονίες μεταναστών στα σύνορα και εντός αυτών. Από την αναβάθμιση του νομικού οπλοστασίου για την καταστολή κάθε μορφής αντίστασης μέχρι τον πλήρη εγκιβωτισμό κάθε πτυχής της καθημερινότητας σε ένα πλαίσιο εργασίας- κατανάλωσης – θέαματος.
Ο εχθρός λοιπόν είναι (και) εδώ, στο ελληνικό κράτος και τους συμμάχους του, στους εφοπλιστές και τους καραβανάδες, στον συρφετό των μπάτσων και φασιστών, στον θρησκευτικό σκοταδισμό, στους «αγανακτισμένους» νοικοκυραίους, στους πολεμοχαρείς κανίβαλους αυτού του κόσμου και τους συνένοχούς τους.. Και με όλους αυτούς έχουμε ανοικτούς λογαριασμούς…
Είναι καιρός που δεν έχουμε επιλογή παρά να δυναμώσουμε τις σχέσεις αλληλεγγύης και το πείσμα μας για αγώνα. Να σαμποτάρουμε τις πολεμικές επιχειρήσεις του ελληνικού κράτους, να αρνηθούμε την στράτευση και να συγκρουστούμε με τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό. Σε αυτήν την μάχη, κομμάτι μιας μάχης που απλώνεται στο διηνεκές των ανθρώπινων κοινωνιών, μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι η συλλογικοποίηση, η αυτοοργάνωση και η αλληλεγγύη των εκμεταλλευόμενων είναι που δυναμώνουν τις αντιστάσεις στη σύγχρονη δυστοπία. Στοχεύοντας στην κατάργηση κάθε μορφής εξουσίας και ιεραρχίας, επιδιώκοντας τη συνάφεια των μέσων και των σκοπών μας και κρατώντας ζωντανό το επαναστατικό όραμα της κοινωνικής απελευθέρωσης.
Τίποτα δεν τελείωσε, όλα συνεχίζονται… με φαντασία, αισιοδοξία και ρίσκο.
ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΩΡΑ ΣΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ
ΝΑ ΣΑΜΠΟΤΑΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ, ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΜΙΛΙΤΑΡΙΣΜΟ
Αναρχικό στέκι Υποκέντρο
ypokentro@espiv.net
ypokentro.espivblogs.net
Αραχώβης 42, Εξάρχεια
media:
o_exthros_einai_do.png