26/06/2026 5:46 μμ.
ΒΑΝΔΑΛΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΣΤΕΚΙΟΥ ΠΑΝΤΕΙΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΘΗΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟ ΞΥΜΗΤΗΡΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΑΣ/ΕΑΑΚ/ΛΑΕ
Χωρίς καμία έκπληξη αντικρύσαμε άλλη μία σειρά βανδαλισμών από την παρακρατική συμμορία ΑΡΑΣ/ΕΑΑΚ/ΛΑΕ στον πολιτικό μας χώρο στο Πάντειο. Αυτή τη φορά οι θρασύδειλοι τραμπούκοι μαζί με τον περιοδεύοντα θίασο κρανάτων είχαν το θράσος να βανδαλίσουν συνθήματα αλληλεγγύης στη μνήμη του ένοπλου αναρχικού συντρόφου Κυριάκου Ξυμητηρη που έπεσε μαχόμενος τον Οκτώβρη του 2024. Έγραψαν κοροϊδευτική υποσημείωση (αντίστοιχες έχουμε δει μόνο από φασίστες και μπάτσους) που προσβάλει την μνήμη του συντρόφου και όσων φυλακίστηκαν, τραυματίστηκαν ή δολοφονήθηκαν από το κράτος για τους κοινωνικούς ταξικούς και πολιτικούς αγώνες. Επιπρόσθετα οι ρουφιάνοι της ΑΡΑΣ βανδάλισαν και έσβησαν συνθήματα αλληλεγγύης για την κοινότητα των κατειλημμένων προσφυγικών και των απεργών πείνας Αριστοτέλη Χατζή, Suzon Doppagne , πατώντας τα με μπογιές και τοποθετώντας το πολιτικό τους υλικό από πάνω. Την ώρα που ένας απεργός πείνας, νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση και κινδυνεύει να δολοφονηθεί από το κράτος, τα παρακρατικά τσιράκια πρυτανείας και αφεντικών επιλέγουν να αμαυρώσουν την κινηματική μνήμη και να κοροϊδέψουν όσους θυσιάζουν τη ζωή τους για τους αγώνες των από τα κάτω. Οι ενέργειες αυτές αποδεικνύουν για άλλη μία φορά το χαρακτήρα τόσο της ΑΡΑΣ όσο και του κόμματος τους ΛΑΕ καθώς την ίδια ώρα που ποζάρουν στα σόσιαλ ως αγωνιστές με ανακοινώσεις υπέρ των προσφυγικών, τα μέλη τους λοιδορούν και αμαυρώνουν τους αγώνες της κοινωνίας. Τόσο είναι το μένος των ψευτοεπαναστατών για την αυτοοργάνωση και την αλληλεγγύη που το επαναστατικό προσωπείο τους καταρρέει μόλις εξετάσουμε τις ενέργειες των μελών τους (θρασύδειλες δολοφονικές, σωματικές ή και απλώς λεκτικές επιθέσεις σε συντρόφια, χρήση του ψέματος ως πάγια πολιτική τους τακτική, εργαλειοποίηση ζητημάτων επιβίωσης όπως το εμφύλιο ή την ιδιωτικοποίηση των πανεπιστημίων για να κάνουν προβοκάτσια σε ελευθεριακούς και αντιεξουσιαστικούς πόλους στις σχολές αλλά και πολλά άλλα ) Προφανώς δεν περιμέναμε από ανθρώπους που νομίζουν ότι μια παρακρατική σέχτα τραμπούκων είναι επαναστατική πρακτική να καταλάβουν την έννοια της αυτοθυσίας για έναν αγώνα ωστόσο οι ενέργειες τους δεν παύουν να είναι άκρως προσβλητικές που ανάλογες έχουμε δει μόνο εκ μέρους ακροδεξιών φασιστικών στοιχείων.
Οι παραπάνω ενέργειες δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά. Τους τελευταίους μήνες τόσο το σχήμα μας όσο και ο πολιτικός μας χώρος έχουν γίνει για άλλη μια φορά το στόχαστρο λασπολογίας και προπαγάνδας της αίρεσης που ονομάζεται Εαακ (ΑΡΑΣ). Αυτή η εξέλιξη δεν μας εκπλήσσει αφού οι “ανένταχτοι αγωνιστές ” τους δεν ασχολούνται με κάτι άλλο εκτός από την στοχοποίηση του σχήματός μας μέσα στο πανεπιστήμιο, το ρουφιανιλικι και τους τραμπουκισμούς. Ειδικότερα το σχήμα των εαακ στην σχολή μας, η Ανάσα ΕΑΑΚ, σε ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα μετα την επιστροφή τους στο πανεπιστήμιο υστέρα από την δολοφονική επίθεση που εξαπέλυσαν σε συντροφιά στο πολυτεχνείο, έχει δημοσιεύσει αμέτρητες συκοφαντικές και αναληθείς ονομαστικές καταγγελίες τόσο για μέλη του σχήματος μας όσο και για την δράση μας ως συλλογικό σώμα. Ο χαρακτηρισμός μελών του αντιεξουσιαστικού χώρου ως ασφαλίτες ή προβοκάτορες της κυβέρνησης είναι μια πάγια τακτική των νοικοκυρέων και των αστών για την υποτίμηση και απομαζικοποίηση των συλλογικών αγώνων δημιουργώντας έναν “εσωτερικό εχθρό” μέσα στις συλλογικές διεκδικήσεις για την διάσπαση της μαζικότητας , κάτι που τα εαακ ξέρουν να κάνουν πολύ καλά. Μετα την τελευταία καταγγελια-απαντηση μας απέναντι στην Ανασα Εαακ- ΑΡΑΣ δεν είχαμε σκοπό να απαντήσουμε ξανά στις ανυπόστατες κατηγορίες τους ωστόσο η κατάσταση άλλαξε όταν για άλλη μια φορά στοχοποίησαν και τον πολιτικό μας χώρο, την κατάληψη μας δηλαδή, ένα πολιτικό κεκτημένο χρόνων (30 χρόνων συγκεκριμένα), που δεν έπαψε ποτέ να εδαφικοποιεί τις ιδέες της αλληλεγγύης και της αντίστασης.
Μετά την περσινή τους απόπειρα εκκένωσης του πολιτικού μας χώρου όταν 60 κρανατοι εν μέσω εξεταστικής κυνήγησαν τα συντρόφια μας μέσα στο ισόγειο του γυάλινου κτηρίου και προσπάθησαν να ισοπεδώσουν την πόρτα του στεκιού μας χτυπώντας τη με δύναμη για να την σπάσουν , τα ΕΑΑΚ έχουν βρει μια νέα θρασύδειλη πρακτική για να ασκήσουν την προπαγάνδα τους. Τις τελευταίες βδομάδες έχουμε βρει βανδαλισμενο τον πολιτικό μας χώρο από τα μέλη των ΕΑΑΚ και όχι μόνο της ανάσα, γράφοντας πάνω από τον χώρο μας “το στέκι της γαδα” υποστηρίζοντας για άλλη μια φορά ότι είμαστε προβοκάτορες ή ασφαλίτες. Το να κάνεις προβοκάτσια για να βγάλεις ένα κομμάτι των κοινωνικών και ταξικών αγώνων προβοκάτορες βγάζει απόλυτο νόημα ως τακτική εκ μέρους της ΑΡΑΣ καθώς δεν έχουνε πάψει στιγμή να διαδίδουν ψέματα. Φαίνεται πως το ψέμα είναι η κύρια πολιτική γραμμή που λαμβάνουν από τα κεφάλια τους, όπως η Μαριάνα Τσίχλη του κόμματος ΛΑΕ ή του Μελισσαρόπουλου, διευθυντικού στελέχους της εταιρείας icap και συνεργάτης του φασίστα και φιλοϊσραηλινού πρύτανη Χατζηγεωργίου. Μάλιστα ως απόλυτη κλιμάκωση είναι η αναγραφή ενός ειρωνικού “αστείου” με μαρκαδόρο δίπλα σε σύνθημα έξω από το στέκι μας για τον ένοπλο αναρχικό αγωνιστή Κυριάκο Ξυμητήρη. Την Τετάρτη βρεθήκαμε στο Πάντειο απτό πρωί για να περιφρουρήσουμε την κατάληψη μας όταν ένας “ανένταχτος αγωνιστής” των εαακ έγινε αντιληπτός από σύντροφό μας να γράφει κάτι με μικρά γράμματα στον τοίχο. Αργότερα αντιληφθήκαμε τι ήταν αυτό. Ο βανδαλισμός συνθημάτων για τους ενόπλους αντάρτες από την αρας αναδεικνύει απόλυτα τον γλοιώδη απολιτικό και συστημικό χαρακτήρα αυτής της δήθεν αντικαπιταλιστικής αριστερής οργάνωσης. Μιας οργάνωσης που απαρτίζεται από τραμπουκορουφιανους/νες, (παρα)βιαστές και συγκαλυπτές/τριες, μίας οργάνωσης που συνδέεται με την λαϊκή ενότητα ανυπότακτη αριστερά της πιο γελοίας και υποκριτικής των αριστερίστικων διασπάσεων του σύριζα (ο πήχης είναι ήδη χαμηλά).
Σε μια περίοδο που κλιμακώνει ο αγώνας για την υπεράσπιση των προσφυγικών και με την υγεία του μέχρι πρόσφατα απεργού πείνας Αριστοτέλη Χατζή σε κρίσιμη κατάσταση, προσπαθούμε να επικεντρώσουμε της δύναμης σε αυτόν τον αγώνα και να μην ασχοληθούμε με τα εαακ, όμως δυστυχώς δεν μας αφήνουν επιλογή. Λίγες μέρες μετά τις δηλώσεις του φερέφωνου της ΝΔ Ιωάννας Γκελεστάθη ότι: “Κάθε βδομάδα τα ΕΑΑΚ με τους αναρχικούς δίνουν ραντεβού στο Πάντειο με ρόπαλα, με κράνη και άλλο τέτοιο εξοπλισμό για το ποιος θα επικρατήσει”, προετοιμάζοντας ξεκάθαρα έδαφος για αύξηση της καταστολής και της επιτήρησης και πιθανώς ενδεχόμενη παραβίαση του ασύλου του Παντείου από μπάτσους ή/και εκκένωση των καταλήψεων του Παντείου, τα ΕΑΑΚ σε πλήρη εναρμόνιση με το αφήγημα του κράτους και της κυβέρνησης της ΝΔ προωθούν το αφήγημα περί “εστιών ανομίας και παραβατικότητας” στο Πάντειο. Εδώ και μήνες έχουμε πάρει την συνειδητή επιλογή να μην συγκρουστούμε εντός του ασύλου με τους ρουφιάνους ακριβώς για να μην βάλουμε σε κίνδυνο καταστολής την κατάληψη και το κοινωνικό πεδίο του Παντείου σε μια επικίνδυνη και δύσκολη για τα πανεπιστήμια περίοδο, ρισκάροντας την ακεραιότητα της κατάληψης μας, του δημόσιου και ανοιχτού χαρακτήρα του Παντείου και τα κεκτημένα που έχουμε κερδίσει με αγώνες μέσα σε αυτό, απέναντι στα ΕΑΑΚ που επιμένουν να φέρουν δεκάδες κρανατους για τραμπούκα και εκφοβισμό. Φαίνεται λοιπόν ότι τις τελευταίες βδομάδες πριν κλείσει η σχολή για καλοκαίρι, τα ΕΑΑΚ προβοκάρουν με νύχια και με δόντια ελπίζοντας να μπουν μπάτσοι στο άσυλο μήπως γίνουν πάλι λίγο viral (να έχουνε φέρει με την σταθερή στρατιωτική τους παρουσία τους μπάτσους δηλαδή και μετά να σκάσουν με ένα πανό να τραγουδάνε το ποτάμι πίσω δε γυρνά και άλλα τέτοια χαριτωμένα). Είναι αυτονόητο ότι σε οποιαδήποτε παρέμβαση των μπάτσων στη σχολή, την καταστολή θα την δεχόμασταν οι αυτοργανωμενες συνελεύσεις και χώροι, και όχι η στρατιά της ICAP (άντε καμιά 3ωρη προσαγωγή για την λεζάντα και για να νιώσουν τα παιδιά και λίγο αγωνιστές). Και στο τριήμερο του Πολυτεχνείου άλλωστε, τα παρακρατικά σιχάματα δήθεν για να “μην γίνουν προβοκάτσια” πήραν την επιλογή της δολοφονικής επίθεσης που οδήγησε σε ολική αναθεώρηση του τριημέρου από τον Χατζηγεωργίου. Λίγες μέρες μετά την σύμβαση δεκάδων χιλιάδων ευρώ της ICAP με το ΕΜΠ. Προφανώς μιλάμε για παρακράτος. Είναι αυτονόητο ότι αν οποιαδήποτε όντως επαναστατική συλλογικότητα/οργάνωση είχε αναλάβει την ευθύνη για αντίστοιχη επίθεση με αυτή του Πολυτεχνείου, όπως έκανε η ΑΡΑΣ και η ΛΑΕ, θα μιλάγαμε για πολλές φυλακίσεις για απόπειρες ανθρωποκτονίας, όχι χάδια από πλευράς του κράτους, το οποίο μόνο κερδισμένο βγήκε εργαλιοποιωντας την επίθεση για να εντείνει την καταστολή στα πανεπιστήμια. Όλα αυτά μας θυμίζουν μια άλλη οργάνωση που απολάμβανε ασυλία από το κράτος και την καταστολή για να επιτίθεται στο κίνημα. Ποιος λοιπόν είναι τελικά ο προβοκάτορας; Ποιανού το αφήγημα εναρμονίζεται πλήρως με αυτό του κράτους και της κυβέρνησης;
media:
κ1.jpg
κ2.jpg
κ4.jpg