09/08/2026 9:49 πμ.
Σήμερα συμπληρώνονται 7 χρόνια από την μέρα που ο σύντροφός μας Θάνος έφυγε ξαφνικά από την ζωή. Πριν λίγους μήνες, λοιπόν, συμμετείχαμε στην εκδήλωση παρουσίασης της νέας ατζέντας του ταμείου αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστών(στριων), όπου μας προσκάλεσαν να πούμε λίγα λόγια για τον σύντροφό μας. Με μεγάλη μας τιμή βρεθήκαμε εκεί και μιλήσαμε για εκείνον. Ακολουθεί το κείμενο που διαβάστηκε για τον Θάνο.
Σήμερα συμπληρώνονται 7 χρόνια από την μέρα που ο σύντροφός μας Θάνος έφυγε ξαφνικά από την ζωή.
Μια μέρα όπου η λέξη μνήμη απέκτησε μεγαλύτερη βαρύτητα για εμάς και η λήθη αποφασίσαμε να μείνει για πάντα στο σκοτάδι. Να τιμούμε αδιαλείπτως το σύντροφό μας, όχι απλά ως μια υποχρέωση, αλλά ως μία αυθόρμητη, κοινή ανάγκη. Να τον τιμούμε για όλα όσα ζήσαμε, για όσα μοιραστήκαμε, για όλες εκείνες τις ημέρες που αγωνιστήκαμε και ονειρευτήκαμε μαζί. Επιβεβαιώνοντας έτσι τους στίχους του Τάσου Λειβαδίτη “Γιατί οι άνθρωποι, σύντροφε, ζουν από τη στιγμή που βρίσκουν μια θέση στην ζωή των άλλων.”
Γιατί ο σύντροφός μας βρήκε μια θέση στις ζωές πολλών “άλλων”. Πρώτα απ΄ όλα στις δικές μας. Και σ’ αυτές τις ζωές θα έχει πάντα μια θέση, όσα χρόνια και αν περάσουν.
Γιατί ήταν παρών. Ως άνθρωπος, ως αγωνιστής. Αυτό θα διατηρήσουμε, αυτό θα μεταλαμπαδεύσουμε. Την ανιδιοτέλεια, την αυθεντικότητα, την πίστη στον αγώνα, την επιμονή, την μαχητικότητα, την αλληλεγγύη, την προοπτική που ενέπνεε.
Πριν λίγους μήνες, λοιπόν, συμμετείχαμε στην εκδήλωση παρουσίασης της νέας ατζέντας του ταμείου αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστών(στριων), όπου μας προσκάλεσαν να πούμε λίγα λόγια για τον σύντροφό μας. Με μεγάλη μας τιμή βρεθήκαμε εκεί και μιλήσαμε για εκείνον.
Ακολουθεί το κείμενο που διαβάστηκε για τον Θάνο.
Τον αδερφό, φίλο και σύντροφο Θάνο κάποιοι από εμάς είχαν την τύχη να τον έχουν γνωρίσει και πριν από τη δημιουργία του στεκιού, ενώ άλλοι τον μάθαμε μέσα από το ίδιο το στέκι ή στην κοινή μας συνάντηση στους δρόμους του αγώνα.
Ήδη στα νεανικά του χρόνια, άρχισε να γεννάται μέσα του η αμφισβήτηση, ο προβληματισμός, η αναζήτηση και έτσι όντας ακόμα μαθητής συμμετέχει στις πρώτες του μαθητικές κινητοποιήσεις. Τελειώνοντας το σχολείο, εισέρχεται στη σχολή του σε μια περίοδο αναβρασμού, όπου το φοιτητικό κίνημα μαζικά και δυναμικά εναντιώνεται στον νέο, τότε, νόμο-πλαίσιο της Μαριέττας Γιαννάκου. Ο Θάνος συμμετέχει ενεργά στις κινητοποιήσεις, έρχεται σε στενότερη επαφή με τον αναρχικό χώρο και τόσο μέσα από τις εμπειρίες του στον δρόμο και στους χώρους του αγώνα, όσο και από την προσωπική του αναζήτηση και το διάβασμα, στρέφεται εγγύτερα στις ελευθεριακές ιδέες.
Μετά την κρατική δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, παίρνει μέρος στις πολυήμερες διαδηλώσεις και συγκρούσεις της εξέγερσης του Δεκέμβρη του ’08. Παρόν με όλη του την ψυχή, παρόν με όλα τα μέσα αγώνα.
Το διάστημα 2009-2012, ο ίδιος επιλέγει να συνδιαμορφώσει σε ανοιχτές διαδικασίες, όπως η Συνέλευση Αναρχικών για την Κοινωνική Αυτοδιεύθυνση στο Γκίνη, η Ανοιχτή Συνέλευση Αναρχικών για ένα Ενιαίο Πολυμορφικό Κίνημα στην Κατάληψη Ζαΐμη, και να συλλογικοποιηθεί μετέπειτα στην Αναρχική Συλλογικότητα Καθ’ οδόν στα Εξάρχεια. Ταυτόχρονα δημιουργεί με συμφοιτητές του αναρχικό σχήμα στην ΑΣΠΑΙΤΕ.
Αυτήν την περίοδο, βρισκόμαστε μπροστά σε μια σειρά κοινωνικών και εργατικών αγώνων που εκδηλώνονται με μαζικές πορείες, διαδηλώσεις, γενικές απεργίες, δυναμική παρουσία των αναρχικών μπλοκ και συγκρούσεις στο κέντρο της Αθήνας. Ο Θάνος είναι, επίσης, παρών, ενδεικτικά, στην Υπατία στην απεργία πείνας των 300 προσφύγων, στον μαχητικό αγώνα των κατοίκων της Κερατέας ενάντια στο ΧΥΤΑ, στην υπεράσπιση του πάρκου Κύπρου και Πατησίων, του πάρκου Ναυαρίνου, στην πλατεία Συντάγματος ενάντια στα μνημόνια, στο πλευρό των απεργών της Χαλυβουργίας, στην ΕΡΤ κ.ά. Αποτελεί κομμάτι όλων των παραπάνω έχοντας βρεθεί στα περισσότερα στη συνδιαμόρφωση των διαδικασιών.
Ταυτόχρονα, το αναρχικό κίνημα γίνεται πολυπληθέστερο και επιλέγει να αποκεντρωθεί στις γειτονιές. Ο Θάνος, όπως και οι υπόλοιποι/ες μαζί του, ένιωσε την ανάγκη να συλλογικοποιηθεί πλέον και σε τοπικό επίπεδο, οπότε ήταν από την πρώτη στιγμή στη δημιουργία του στεκιού και παρέμεινε συνεπής σε αυτό, ως το τέλος. Όπως προσηλωνόταν σε κάθε τι που έθετε ως στόχο του και το έφερνε εις πέρας, συνέβαλε το ίδιο ενεργά και στους πολιτικούς στόχους που έθεσε η συλλογικότητα “υπέρ της ελευθερίας του καθενός και της ισότητας όλων”. Στην ίδια τη διαδικασία της συνέλευσης, τοποθετούνταν ακέραια και με πάθος, ακούγοντας ωστόσο, προσεκτικά τις θέσεις των υπόλοιπων μελών. Στη βάση της συνδιαμόρφωσης, επηρέαζε και επηρεαζόταν εξίσου και ο ίδιος. Εξέφραζε τις απόψεις του ή τις επιφυλάξεις του σε ζητήματα που προέκυπταν όντας, όμως, πάντα ανοιχτός στη διαφορετική άποψη, ενώ πολύ συχνά δεν δίσταζε να ανακαλεί ακόμα και τις αρχικές του τοποθετήσεις. Ήταν διαλλακτικός. Υπερασπιζόταν πάντα τις αποφάσεις, στις οποίες κατέληγε η συνέλευση με τον λόγο και την πράξη του. Η συνέπεια και η προσήλωσή του αυτή φαινόταν ειδικά όταν, παρά το γεμάτο και κάποιες φορές ασφυκτικό πρόγραμμά του, ένιωθε την ανάγκη να συνδράμει με την παρουσία του, έστω και στο ελάχιστο, μεταδίδοντας τη στάση του αυτή και στα υπόλοιπα μέλη.
Έχοντας ως βάση μας την αλληλεγγύη και την αυτοοργάνωση, βρεθήκαμε με τον σύντροφο Θάνο σε κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες. Όποιος/όποια τον γνώρισε, έστω και στο ελάχιστο, θα ‘χε διαπιστώσει την πηγαία ταξική του συνείδηση, τη βαρύτητα και την προτεραιότητα που έδινε στους εργατικούς αγώνες. Παράλληλα, εκτός από τις δράσεις με τη συλλογικότητα, ο Θάνος είχε οργανωθεί στο Σωματείο Βάσης Εργαζομένων στις ΜΚΟ, ενώ υπήρξε και ιδρυτικό μέλος του σωματείου βάσης της ΑΡΣΙΣ δίνοντας αρκετούς αγώνες με τους συναδέλφους του, ενώ και μέσα στον εργασιακό του χώρο υπήρξε αγαπητός στα παιδιά, περνώντας χρόνο μαζί τους και εκτός δουλειάς.
Η συλλογικότητα και πριν από τη στέγασή της στο Γαλάτσι, είχε ως βασική της επιδίωξη και προτεραιότητα να σταθεί απέναντι στον φασισμό και την εκμετάλλευση ενώ μετέπειτα να δημιουργήσει εκτός των άλλων έναν κοινωνικό χώρο ανοιχτό προς την γειτονιά στήνοντας αναχώματα, εστιές αγώνα, αντιπληροφόρησης και συλλογικοποίησης. Αργότερα συμμετείχε στις προπαρασκευαστικές διαδικασίες για την δημιουργία της Αναρχικής Συλλογικότητας Ανάδραση. Θεωρούμε πως εν μέρη το καταφέραμε και σίγουρα κομβικό ρόλο έπαιξε και ο Θάνος σε αυτό. Με το όραμά του, την προθυμία για επικοινωνία των ιδεών μας, την μαχητική του υπόσταση, την καθημερινή προσήλωση και τις προτάσεις του.
Ως συλλογικότητα έχοντας άμεσα αντανακλαστικά δεν σταματήσαμε ποτέ να απαντάμε σε κάθε επίθεση και πρόκλησή στη γειτονιά μας, αλλά και συνδράμαμε σε αντίστοιχα συντροφικά εγχειρήματα άλλων περιοχών, όταν αυτό μας ζητήθηκε. Πιο συγκεκριμένα με συντονισμούς που είχαν δημιουργηθεί τότε και δραστηριοποιούνταν στις περιοχές της Νέα Φιλαδέλφειας, Νέας Χαλκηδόνας, στη Μεταμόρφωση, στη Νέα Ιωνία, Νέο Ηράκλειο όπως επίσης και σε όλο τον άξονα της Πατησίων. Βγαίναμε, μάλιστα, με τον Θάνο σε αναζήτησή σε αντιφασιστικές περιπολίες, κάθε φορά που ενημερωνόμασταν από συντρόφους και συντρόφισσες ότι επιχειρούσαν να ξεμυτίσουν οι φασίστες. Ακόμα και όταν άρχισε να επέρχεται η πτώση και η παρακμή της Χ.Α., ήμασταν εκεί για να αντιμετωπίσουμε τα απομεινάρια της, όπως και άλλες αντίστοιχες γκρούπες που δημιουργούνταν με τη διάλυσή της. Την ίδια στιγμή και για ένα περίπου χρόνο, με το ξέσπασμα του κινήματος των καταλήψεων στέγης για τους μετανάστες, στηρίξαμε με τις δυνάμεις μας τη Συνέλευση των Αυτοοργανωμένων Κουζινών στην κατάληψη της Νοταρά 26 μαγειρεύοντας κάθε βδομάδα στο Στέγαστρο για τους πρόσφυγες.
Μεταξύ του 2014 και του 2019, βρεθήκαμε με τον σύντροφό μας σε κομβικούς κοινωνικούς αγώνες. Το ’14 και το ’17 αντιπαρατεθήκαμε με το σχέδιο Μελισσανίδη στη Νέα Φιλαδέλφεια, αλληλέγγυοι και αλληλέγγυες με την Κατάληψη της Στρούγκας λόγω της εναντίωσής τους στα σχέδια του γηπέδου και της επερχόμενης υποβάθμισης της περιοχής. Από το 2016 και για περισσότερο από τριάμισι χρόνια, ο Θάνος αγωνίστηκε ενάντια στις ναρκομαφίες, το παρακράτος και τον κοινωνικό κανιβαλισμό μέσω της Συνέλευσης για την Επανοικειοποίηση των Εξαρχείων όντας από την αρχή ενεργό μέλος της διαδικασίας. Ήταν πάντα παρών σε δράσεις τόσο κοινωνικού περιεχομένου στήσιμο παιδικής χαράς, εγκατάσταση πολιτικού περιπτέρου στην πλατεία, ημέρες επανοικιοποίησης με εκδηλώσεις, συζητήσεις και προβολές, όσο και στην περιφρούρηση της γειτονιάς και στην εκδίωξη των μαφιόζων από την περιοχή.
Στη συγκεκριμένη περίοδο που καταπιάνεται η φετινή ατζέντα του Ταμείου αλληλεγγύης φυλακισμένων και διωκόμενων αγωνιστών συνέβησαν εκτός από τα παραπάνω μια σειρά απο άλλα σημαντικά γεγονότα όπου ο Θάνος ήταν παρών. Ήταν εκεί για να στηρίξει με όλα τα μέσα τους αγώνες και τις διεκδικήσεις που ξεδιπλώνονταν μπροστα μας. Χαρακτηριστικά παραδείγματα η μαζική και πλήρως οργανωμένη πορεία ενάντια στην επίσκεψη του Μπαράκ Ομπάμα, οι δράσεις αλληλεγγύης σε πολιτικούς κρατουμένους και καταλημμένους χώρους. Με αφορμή τα συλλαλητήρια για το μακεδονικό και τη γενικότερη έξαρση του εθνικισμού, βρεθήκαμε μαζί με συντρόφους και συντρόφισσες στις αντισυγκεντρώσεις δημιουργώντας φράγμα στο κέντρο της Αθήνας, περιφρουρώντας παράλληλα το στέκι μας. Λίγο αργότερα, το κίνημα έσπευσε άμεσα να απαντήσει δυναμικά στην κρατική δολοφονία του Ζακ Κωστόπουλου (Zackie Oh). Συμμετείχαμε επίσης στον αγώνα για ελεύθερες μετακινήσεις, τον αποκλεισμό και τον έλεγχο στα ΜΜΜ, στις πορείες υπεράσπισης των καταλήψεων, στις δράσεις και παρεμβάσεις υπερ των προσφύγων, κατά των κέντρων κράτησης και της ευρώπης φρούριο, αλλά και σε δεκάδες αντιφασιστικές παρεμβάσεις με περιπολείες, πορείες, συγκεντρώσεις, περιφρουρήσεις ενάντια στο φασισμό και τον εθνικισμό.
Στην κοινή μας πορεία με τον Θάνο, αναπτύξαμε ουσιαστικές σχέσεις φιλίας και συντροφικότητας. Ο ίδιος, από τη μεριά του, ήταν προσιτός και πρόθυμος για κάθε είδους συζήτηση δημιουργώντας ένα κλίμα εμπιστοσύνης σε οποιονδήποτε ανέπτυσσε σχέσεις μαζί του. Δεν θα ξεχάσουμε τον έντονο χαρακτήρα του, την ιδιαίτερη κοινωνικότητά του και το γεγονός ότι όπου κι αν βρισκόταν συναντούσε γνωστούς, φίλους και συντρόφους/ισσες. Ήθελε πάντα να μοιράζεται τους προβληματισμούς του, ανοιχτός στον διάλογο, αλλά αμείλιχτος απέναντι στους εχθρούς του ανθρώπου. Δεν είχε μια στάσιμη κοσμοθεωρία, αλλά μια συνεχώς εξελισσόμενη σκέψη. Έτσι, ήταν παρατηρητικός και αναζητούσε τη σύνδεση του παρόντος με το παρελθόν, έχοντας πάντα στραμμένο το βλέμμα στο όραμα μιας άλλης κοινωνίας, της αταξικής. Γι’ αυτό, επεδίωκε τη συνομιλία, εκτός των άλλων, και με μεγαλύτερης ηλικίας ανθρώπους και συντρόφους, θέλοντας να μάθει και να μοιραστεί βιώματα, εμπειρίες και ιστορίες, πάντα χαμογελαστός και εγκάρδιος. Ήταν για όλους μας η πιο χαμογελαστή αντιπαράθεση αλλά και η πιο ευχάριστη σύμπραξη.
Ως προσωπικότητα ο Θάνος ήταν έντονα πληθωρικός, χωρίς αυτό να αναιρεί την εγκράτεια και τη σοβαρότητα που έδειχνε σε κρίσιμες στιγμές. Γεμάτος ενέργεια, παρότρυνε συνεχώς και συμπαρέσυρε τους άλλους με τη στάση και την επιχειρηματολογία του, ενώ ταυτόχρονα παρέμενε προσγειωμένος και ψύχραιμος. Νοιαζόταν βαθύτατα για τον άλλον, τους δικούς του, τους συντρόφους και τις συντρόφισσές του, φροντίζοντας για ένα ασφαλές περιβάλλον που χωράει όλες τις ατομικότητες. Βοηθούσε όποιον είχε ανάγκη χωρίς δεύτερη σκέψη. Δεν έμενε στα όνειρα, αλλά επεδίωκε να κάνει πράξη τους στόχους του. Έτσι, αν και εργαζόταν σκληρά, δεν έμενε στη μιζέρια της καθημερινότητας. Ακόμη κι όταν μελαγχολούσε και απογοητευόταν, ήταν ο ίδιος που ωθούσε τον εαυτό του να προχωρήσει μπροστά. Πάντα σταθερός στις αξίες του, πάντα αγωνιστής. Παράδειγμα για τους υπόλοιπους.
Η ανιδιοτέλεια, η ευθύτητα, η καλοσύνη, το αίσθημα δικαίου, η συνέπεια που διακατήχε τον Θάνο σε συνδιασμό με το μαχητικό του πνεύμα ήταν κάτι ιδιαίτερο για εμάς. Νιώθουμε τυχεροί που τον είχαμε κοντά μας, τυχεροί που συνεχίζει να μας συντροφεύει.
Σύντροφοι, συντρόφισσες.
Η διατήρηση της μνήμης των ανθρώπων που έφυγαν απο την ζωή δεν είναι απλώς μια τυπική υπενθύμιση της ύπαρξης τους, ούτε μια βιογραφική καταγραφή, αλλά κομμάτι της αγωνιστικής και επαναστατικής σταδιοδρομίας και πορείας του αναρχικού κινήματος. Είναι η ανατροφοδότηση και η διατήρηση της αγωνιστικής στάσης ζωής. Το κράτος επιχειρεί να ορίσει την ιστορία και να την νοηματοδοτήσει με τους δικούς του όρους θέτοντας εκείνο τα κρίσιμα σημεία καταγραφής. Για εμάς τα κρίσιμα σημεία είναι οι άνθρωποι μας, είναι οι αγώνες που δώσαμε όλοι εμείς μαζί, όταν απο μονάδες γίναμε ένα σύνολο. Μια ομάδα, μια συλλογικότητα, ένας πυρήνας, ένα κίνημα. Είναι οι στιγμές εκείνες που πήραμε το ρίσκο και επιχειρήσαμε να πάμε ένα βήμα πιο κοντά σε αυτό που ονειρευόμαστε. Είναι οι ιδέες μας που μετουσιώθηκαν σε πράξη. Σε αυτούς στεκόμαστε, γι’ αυτούς θα μιλήσουμε εδώ σήμερα. Για συντρόφους που ήτανε εκεί, στρατευμένους, θέτοντας σώμα και ψυχή με τους αγώνες τους απέναντι στην εξουσία και την καταστολή. Αυτούς θυμόμαστε γιατί μας δίνουν κίνητρο, μας δίνουν θάρρος, μας φωνάζουν να μείνουμε πιστοί στον αγώνα και να συνεχίσουμε από εκεί που σταματήσαμε μαζί τους. Είναι εδώ, δίπλα μας και μας κρατάνε από το χέρι όταν εμείς ίσως πέφτουμε και μας παίρνει απο κάτω.
Σ’ αυτούς τους δυσκολούς καιρούς χρέος μας να διατηρήσουμε την μνήμη τους ζωντανή, εκεί, κάπου ανάμεσα στα οδοφράγματα, στις συγκρούσεις, στα νυχτερινά καρτέρια, στις περιπολίες, στα στέκια μας, στις καταλήψεις, στις απεργίες, στις διαδηλώσεις, στις συζητήσεις, στις συνελεύσεις, τα μοιράσματα, στις μικροφωνικές, στις συμφωνίες και στις διαφωνίες μας.
Για εμάς, ο σύντροφός μας Θάνος είναι και θα είναι αναπόσπαστο κομμάτι του εγχειρήματος μας και αλληλένδετο με τις πράξεις και την αγωνιστική στάση που επιχειρούμε να κρατήσουμε. Εκείνη την τραγική καλοκαιρινή ημέρα του 2019 ίσως ο χρόνος για λίγο να σταμάτησε. Ήταν μια μαχαιριά χωρίς κανείς μας να καταλάβει τι συνέβη. Έπρεπε να σταθούμε στα πόδια μας, να κουβαλήσουμε στην πλάτη μας έναν γολγοθά και να συνεχίσουμε απο κει που σταματήσαμε. Να πάρουμε μια ανάσα και να πουμε δυνατά πως τίποτα δεν τελείωσε, θα πάμε μέχρι τέλους μαζί σύντροφε. Ό,τι υποσχεθήκαμε ο ένας στην άλλη, σε ό,τι πιστέψαμε και ό,τι χτίσαμε δεν θα το γκρεμίσουμε.
Κανείς μας δεν περισσεύει σύντροφοι και συντρόφισσες. Όλοι είμαστε αναντικατάστατοι γι’ αυτό και θα θυμόμαστε για πάντα όλους αυτούς τους μοναδικούς και διαφορετικούς συντρόφους που φύγανε απο την ζωή. Εμείς είμαστε η παρακαταθήκη του αύριο και όσοι φύγανε είναι η παρακαταθήκη του σήμερα.
Στον δρόμο που χαράξαμε λοιπόν όλοι μαζί, με τον Θάνο, τον Δημήτρη, τον Σπύρο, τον Χρήστο, τους συντρόφους μας, να αγωνιστούμε με τα κορμιά μας ενάντια στον εκφασισμό της κοινωνίας, στην εξαθλίωση και την περαιτέρω φτωχοποίηση της τάξης μας. Στην ολοένα και εντεινόμενη καταστολή, στην επιτήρηση και τον έλεγχο, την εμπορευματοποίηση κάθε πτυχής της καθημερινότητας, στους πολέμους.
Σκέψου η ζωή να τραβάει το δρόμο της, και συ να λείπεις, να ‘ρχονται οι Άνοιξες με πολλά διάπλατα παράθυρα, και συ να λείπεις,
να ‘ρχονται τα κορίτσια στα παγκάκια του κήπου με χρωματιστά φορέματα, και συ να λείπεις, οι νέοι να κολυμπάνε το μεσημέρι, και συ να λείπεις,
‘Ενα ανθισμένο δέντρο να σκύβει στο νερό, πολλές σημαίες ν’ ανεμίζουν στα μπαλκόνια, και συ να λείπεις,
Κι ύστερα ένα κλειδί να στρίβει η κάμαρα να ‘ναι σκοτεινή, δυο στόματα να φιλιούνται στον ίσκιο, και συ να λείπεις,
Σκέψου δυο χέρια να σφίγγονται, και σένανε να σου λείπουν τα χέρια, δυο κορμιά να παίρνονται, και συ να κοιμάσαι κάτου απ’ το χώμα, και τα κουμπιά του σακακιού σου ν’ αντέχουν πιότερο από σένα κάτου απ’ το χώμα, κι η σφαίρα η σφηνωμένη στην καρδιά σου να μη λιώνει
‘Οταν η καρδιά σου, που τόσο αγάπησε τον κόσμο, θα ‘χει λιώσει.
Να λείπεις δεν είναι τίποτα να λείπεις. Αν έχεις λείψει για ό,τι πρέπει, θα ‘σαι για πάντα μέσα σ’ όλα εκείνα που γι’ αυτά έχεις λείψει, θα ‘σαι για πάντα μέσα σ όλο τον κόσμο…
Γίγαντα, το χαμόγελο σου και το καθαρο σου βλέμμα συντροφιά μας στους αγώνες.
Θάνος Κουτσοχρήστος παρών
Αυτοδιαχειριζόμενο κοινωνικό στέκι Γαλατσίου στέγ★