14/05/2026 6:54 μμ.
Δράσεις προπαγάνδισης πραγματοποιήθηκαν ενόψει της διαδήλωσης μνήμης και αγώνα την 15η του Μαΐου, προς τιμήν του αγωνιστή Χρήστου Τσουτσουβή, με αφισοκολλήσεις, τρικάκια και αναρτήσεις πανό, στις γειτονιές του Γκύζη και των Εξαρχείων.
Ακολουθούν ενδεικτικές φωτογραφίες από τις δράσεις και το κείμενο του καλέσματος.
Πάντα το Γκύζη κάτι θα θυμίζει
Στις 15 Μαΐου 1985 στην οδό Αμφίκλειας στο Γκύζη, ύστερα από ένοπλη συμπλοκή με ένστολους κρατικούς φρουρούς, έπεσε νεκρός ο Χρήστος Τσουτσουβής, αγωνιστής της ταξικής και επαναστατικής πάλης της μεταπολίτευσης.
Γεννημένος το 1953 στη Νεμέα, ο Τσουτσουβής πολιτικοποιήθηκε στα χρόνια της χούντας των συνταγματαρχών. Στην Αυστρία, όπου βρέθηκε ως φοιτητής, ήρθε αρχικά σε επαφή με αντιδικτατορικούς κύκλους και οργανώσεις της αριστεράς. Μετά την πτώση της δικτατορίας, εντάχθηκε στον «ΕΛΑ» και αργότερα μεταπήδησε στην ένοπλη αντιεξουσιαστική ομάδα «Αντικρατική Πάλη», η οποία τον Μάρτιο του 1985 ανέλαβε την πολιτική ευθύνη για την εκτέλεση του εισαγγελέα Γ.Θεοφανόπουλου, ενός «μισθοφόρου, που δεν δίσταζε να στέλνει τους άλλους, με απόλυτη ψυχρότητα, στη φυλακή, στα βασανιστήρια, ακόμα και στο θάνατο».
Η Αντικρατική Πάλη υπήρξε η πρώτη ιστορικά ομάδα ένοπλης πάλης η οποία πρόβαλλε αντικρατικά και αντικαπιταλιστικά προτάγματα και ο Χρήστος Τσουτσουβής, μέσα από τις γραμμές της, υπήρξε ο 2ος νεκρός της επαναστατικής δράσης της μεταπολίτευσης μετά τον Χρήστο Κασσίμη. Το όνομά του, συνδέθηκε – μέσα από τις οργανώσεις στις οποίες συμμετείχε – με αγωνιστικές ενέργειες της εποχής απέναντι σε κρατικούς στόχους, βασανιστές της χούντας και εκπροσώπους της δικαστικής εξουσίας. Ο Χρήστος Τσουτσουβής έφερε όλο το ιστορικό φορτίο της αντιδικτατορικής δράσης, των λαϊκών-ταξικών επιδιώξεων της εξέγερσης του 1973 και «του αγώνα που συνεχίζεται» μέσα στο πλαίσιο της αστικής δημοκρατίας
Η συμπλοκή στο Γκύζη μετά από ένοπλη ενέδρα των ένστολων κρατικών ραβδούχων, φανερώνει από την μία όλο το μεγαλείο της επαναστατικής αξιοπρέπειας και ηθικής – με τον Τσουτσουβή να αποτελεί ζωντανή της ενσάρκωση – και από την άλλη την ποταπότητα εκείνων που κρατούν όπλα για να υπερασπιστούν την εξουσία , την αδικία και την εκμετάλλευση. Ο Τσουτσουβής έπεσε νεκρός από τον μπάτσο που μόλις του είχε χαρίσει την ζωή, αφού τον παρακάλεσε εξ’ ονόματος της οικογένειας του. Ο ίδιος αυτός μπάτσος, μπαμπέσικα τον πυροβόλησε. Αυτή η σφαίρα που πήρε την ζωή του Χρήστου Τσουτσουβή, ήταν η σφαίρα που τελικά υπέγραψε και τον δικό του θάνατο.
41 χρόνια μετά, δεν ξεχνάμε τους νεκρούς του κοινωνικού και ταξικού πολέμου. Δεν ξεχνάμε τους νεκρούς της επαναστατικής μας ιστορίας. Δεν ξεχνάμε τον Χρήστο Τσουτσουβή. Η αντιδικτατορική πάλη, οι αγώνες των πρώτων δεκαετιών της μεταπολίτευσης και τα αιματηρά τους κεκτημένα που στα χρόνια της κρίσης και των μνημονίων ξηλώνονται ένα προς ένα δεν χαρίζονται, δεν ξεπουλιούνται, δεν παραδίδονται! Είναι οι μήτρες των νέων αγώνων, οι αντιστασιακοί φάροι που φωταγωγούν τους δρόμους που καλούμαστε να βαδίσουμε σήμερα.
Οι νεκροί αγωνιστές και επαναστάτες, τα ιστορικά σύμβολα και οχυρά, τα κοινωνικά και ταξικά κεκτημένα, παραμένουν πεδίο διεκδίκησης, σημεία σύνδεσης του αγωνιστικού χθες με το σήμερα. Ο Χρήστος Τσουτσουβής είναι παρόν στο αγώνα για την Κοινωνική Επανάσταση, σύμβολο και σημαία της αντικρατικής πάλης, σύμβολο και σημαία για μια άλλη κοινωνική και οικονομική οργάνωση χωρίς κράτη και εξουσία, χωρίς εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους.
ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ για τα 41 χρόνια από την ένοπλη συμπλοκή στο Γκύζη και την δολοφονία του Χρήστου Τσουτσουβή
Πλατεία Γκύζη, Παρασκευή 15 Μαΐου στις 19.00
ΦΕΝΤΕΡΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ
media:
received_26435623592806966.jpeg
signal-2026-05-13-01-27-40-991-2_1.jpg
received_2076396759956884.jpeg
received_1747492686220225.jpeg
received_1514916820259996.jpeg
received_1356315676342234.jpeg
received_1338579144795452.jpeg