24/02/2026 10:28 μμ.
Στηρίζουμε τις συγκεντρώσεις αλληλεγγύης την Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 9πμ στα Δικαστήρια Πάτρας και 6μμ στις Φυλακές Αγίου Στεφάνου.
Για το εφετείο των έγκλειστων συντρόφων Γ. Καρατσώλη και Σ. Τουτζιαράκη
Την Τετάρτη 25/02 αναμένεται η έναρξη του εφετείου για την υπόθεση των έγκλειστων συντρόφων Γιάννη Καρατσώλη και Σοφοκλή Τουτζιαράκη, στην Πάτρα. Η πρωτόδικη απόφαση ήταν η ενοχή των συντρόφων για επτά ληστείες (τρία ΕΛΤΑ, τρεις τράπεζες και ένα souper market), οπλοκατοχή, οπλοχρησία και κατοχή μικρής ποσότητας εκρηκτικών υλών. Οι εξοντωτικές ποινές που αποδόθηκαν σε αυτή τη δίκη είναι 21 χρόνια και τρεις μήνες για τον Γ.Κ. και 25 χρόνια και έξι μήνες για τον Σ.Τ., οι οποίοι βρίσκονταν ήδη προφυλακισμένοι από τη σύλληψή τους στις 18/01/2023.
Για άλλη μια φορά, το κράτος έδειξε εξαρχής τις προθέσεις του σχετικά με τους συντρόφους μας. Έχοντας προαποφασίσει την εκδικητική μεταχείρισή τους, έστησε μια δίκη παρωδία, χωρίς να ενδιαφέρεται να τηρήσει ούτε τα ελάχιστα προσχήματα. Αρχικά, μαζί με τους Γ.Κ. και Σ.Τ. οι μπάτσοι συλλαμβάνουν άλλα 5 άτομα (και προφυλακίζουν τα 4 από αυτά για 15 μήνες), ώστε να μπορέσουν να στήσουν το αφήγημα της εγκληματικής οργάνωσης που πραγματοποιεί ληστείες και εμπόριο ναρκωτικών. Με μόνο συνδετικό «στοιχείο» τις φιλικές και κοινωνικές σχέσεις μεταξύ των προφυλακισμένων, καθώς και μικρή ποσότητα κάνναβης που βρέθηκε σε ένα σπίτι, οι δικαστικές αρχές υποχρεούνται τελικώς να διαχωρίσουν το κατηγορητήριο και τους συντρόφους μας να παραμένουν τελικά κατηγορούμενοι για τις ληστείες. Με τα ευρήματα από τις έρευνες για τους Γ.Κ. και Σ.Τ. να είναι παντελώς ανεπαρκή για να στηρίξουν τις κατηγορίες, οι μπάτσοι στήνουν ολόκληρη «επιχήρηση» αναγνώρισης των συντρόφων από μάρτυρες προσπαθώντας να ελέγξουν τη διαδικασία με χρήση εντελώς διαφορετικών σωματότυπων και καθοδήγηση των μαρτύρων. Στη μεν περίπτωση του Γ.Κ. καταφέρνουν να αποσπάσουν αναγνώριση λόγω των «μπλε ματιών» του, παρόλο που πλήθος άλλων στοιχείων περιγραφής δεν ταιριάζουν. Στην περίπτωση του Σ.Τ. ούτε αυτό κατέστη δυνατό.
Στο πρωτόδικο, που ξεκίνησε τελικώς στις 22 Μαΐου και ολοκληρώθηκε περίπου ενάμιση μήνα μετά, μπάτσοι και δικαστικές αρχές έκαναν ό,τι ήταν δυνατόν για να προκύψει η επιθυμητή απόφαση. Αρχικά με γραφειοκρατικές αλχημείες επέβαλαν την «κατάλληλη» έδρα. Η σημασία αυτού φάνηκε καθόλη τη διάρκεια της δίκης, με την έδρα να επιτρέπει τελικώς 3 από τους 30 μάρτυρες, εκ των οποίων μόνο 2 ήταν διατεθημένοι να συνδράμουν στο έργο της: ένας μπάτσος και μια υπάλληλος της Eurobank, που ισχυρίστηκαν ότι σε δύο περιπτώσεις έπεσε η μάσκα του Γ.Κ. κατά τη διάρκεια της ληστείας. Στην περίπτωση του Σ.Τ. χρησιμοποιήθηκε ως στοιχείο ενοχής DNA από παράτυπη κατάσχεση καλαμάκι από τον καφέ του σε «τυχαία» προσαγωγή, χωρίς και σε αυτή την περίπτωση να ληφθεί υπόψη η αναξιοπιστία τέτοιων μεθόδων ταυτοποίησης ατόμων. Τελευταία επιλογή της έδρας ήταν η μη ενασχόληση με το βιντεοληπτικό υλικό, καθότι σε αυτό γίνεται μάλλον σαφές ότι τα άτομα που εμπλέκονται στις ληστείες αυτές δεν είναι καν κοινά. Αντί, λοιπόν, για κάποιο πόρισμα της αρμόδιας αρχής, η έδρα καλύφθηκε από τις διάφορες ad hoc υποθέσεις του μπάτσου μάρτυρα, παρότι συχνά ξεπερνούσαν κατά πολύ τα όρια της στοιχειώδους λογικής. Οι υπηρεσίες του συγκεκριμένου μπάτσου, που έφτασε να τους κατηγορεί και για υπόθεση εκτός δικογραφίας που είχε τελεσιδικήσει και για την οποία ομολόγησαν και καταδικάστηκαν 2 άλλα άτομα, ανταμείφθηκε με τη μετέπειτα προαγωγή του.
Ο λόγος για τις παραπάνω εξόφθαλμες επιλογές ήταν σαφής τόσο από την έδρα όσο και από τον μπάτσο που έστησε εξαρχής την όλη υπόθεση. Η αναρχική ταυτότητα των 2 συντρόφων και η ενεργή τους συμμετοχή στον α/α χώρο της Πάτρας μνημονεύτηκαν πολλές φορές ως στοιχεία επικινδυνότητας και λόγοι που έπρεπε να οδηγήσουν στη φυλάκισή τους. Στην περίπτωση του Γ.Κ. δε, χαρακτηριστική ήταν η αναφορά στην καταδίκη του πατέρα του για την επαναστατική οργάνωση 17 Νοέμβρη και στο αν ο ίδιος τη θεωρεί άδικη. Καθοριστικό ρόλο σε όλη αυτή τη μεταχείριση έπαιξαν από την πρώτη στιγμή τα τοπικά ΜΜΕ, που ως συνήθως έντυσαν την υπόθεση με χυδαιότητες και φρόντισαν να καλύψουν τα κενά της υπόθεσης με λασπολογία και κινδυνολογία, πολύ πριν αυτή φτάσει να δικαστεί.
Η εκδικητικότητα από πλευράς κράτους, δεν είναι ούτε πρωτοφανής, ούτε τυχαία. Το μένος απέναντι σε αγωνιζόμενα άτομα του αναρχικού κινήματος που είναι ενεργά στους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες, η στοχοποίηση καταλήψεων, η ρητορική των ΜΜΕ για «τρομοκράτες και αναρχικούς πρώτης γραμμής» είναι μόνο λίγες από τις πρακτικές που χρησιμοποιεί το κράτος για να συνθέσει τις πολιτικές του καταδίκες.
Τα συντρόφια, σε μία λογική συνέχιση του αγώνα και μέσα στη φυλακή, συνέβαλαν σε κινητοποιήσεις ενάντια στο νέο ποινικό έκτρωμα. Αυτή τους η επιλογή είχε σαν αποτέλεσμα την εκδικητική μεταγωγή τους από τον Κορυδαλλό. Ο Γιάννης πλέον βρίσκεται έγκλειστος στις φυλακές του Μαλανδρίνου και ο Σοφοκλής στις φυλακές του Αγίου Στεφάνου. Για πολλοστή φορά γινόμαστε μάρτυρες στην προσπάθεια του κράτους να στοχοποιήσει αναρχικούς και να τους εξοντώσει ψυχολογικά και οικονομικά.
Η αλληλεγγύη μας δεν έχει κριτήρια αθωότητας και ενοχής αλλά είναι αυτονόητη. Είναι αυτονόητη για όσα συμπορευτήκαμε στον δρόμο του αγώνα πλάι πλάι και αντιληφθήκαμε με τον ίδιο τρόπο ποιο είναι το δίκαιο δηλώνοντας ασυμβίβαστα άρνηση στις επιταγές της κυριαρχίας και παλεύοντας για τα ίδια ιδανικά.
Συγκεντρώσεις αλληλεγγύης Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου:
9πμ στα Δικαστήρια Πάτρας και 6μμ στις Φυλακές Αγίου Στεφάνου.
ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥΣ ΓΙΑΝΝΗ ΚΑΡΑΤΣΩΛΗ ΚΑΙ ΣΟΦΟΚΛΗ ΤΟΥΤΖΙΑΡΑΚΗ
ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΟΝΟΣ – ΚΑΜΙΑ ΜΟΝΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ
ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ ΦΥΛΑΚΗΣ
Συνέλευση αλληλεγγύης στους φυλακισμένους, φυγόδικους και διωκόμενους αγωνιστές και αγωνίστριες