Τελευταία νέα
Βερολίνο: Σε εξέλιξη η σύνοδος της “Συμμαχίας των Προθύμων” για την Ουκρανία παρουσία Μητσοτάκη Τουσκ: «Θεέ μου, προστάτεψέ μας από τέτοιους φίλους» – Το καυστικό σχόλιο μετά τα εγκώμια Τραμπ σε Πούτιν Βούλα: Στο νοσοκομείο η κόρη του ιδιοκτήτη των Jumbo – Την παρέσυρε αυτοκίνητο ενώ έκανε τζόκινγκ ΕΛ.Α.Σ. – Χριστίνα Τσαγκλή για υποκλοπές: Η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου αρνήθηκε να διερευνήσει το ενδεχόμενο κατασκοπείας Το παρασκήνιο του «φευγιού» του Απόστολου Πανά από το ΠΑΣΟΚ Ο Χατζηγιαννάκης απαντά στην Μενδώνη: Υπερασπίζεται τη νομιμότητα ή την παρανομία και την εξυπηρέτηση συμφερόντων; Γεωπολιτική ρευστότητα Επιστροφή ενοικίου: 30 Νοεμβρίου η πληρωμή στους δικαιούχους ΝΔ για τις εμπρηστικές επιθέσεις σε στελέχη της: Δεν φοβόμαστε ΕΛ.Α.Σ. – Εξεταστική για Funds: Πέντε αλήθειες που δεν χρειάζονται καμία Εξεταστική, μόνο μνήμη ΝΔ για εμπρηστικές επιθέσεις: «Θρασύδειλοι και τραμπούκοι, δεν μας φοβίζουν τα γκαζάκια των δήθεν επαναστατών» Τραμπ, Πούτιν, Σι: Πέντε βασικά συμπεράσματα από την ιστορική συνάντηση στην Κίνα
Efsyn.gr

Γεωπολιτική ρευστότητα

Εκ πρώτης όψεως, η συνέχεια στις σχέσεις της Ρωσίας με τη Δύση είναι εντυπωσιακή. Πρόκειται για συνέχιση της ψυχροπολεμικής αντιπαλότητας της περιόδου 1947-91, με τη Μόσχα να καταγγέλλει την περικύκλωσή της από το ΝΑΤΟ και τη Δύση να στηλιτεύει τον επεκτατισμό-αναθεωρητισμό της ΕΣΣΔ και στη συνέχεια της Ρωσίας.
Πρόκειται για ένα παράδοξο, δίχως προηγούμενο, το οποίο δικαιολογεί το ενδιαφέρον που πυροδότησε η σημερινή συνάντηση Σι, Πούτιν και Τραμπ. Είναι η πρώτη φορά μετά το 1947 που Ρωσία δεν αντιμετωπίζεται σαν απειλή, αλλά σαν συνδιαχειρίστρια της παγκοσμιοποίησης και συνεγγυήτρια της διεθνούς ασφάλειας.
Ολα τα παραπάνω, παρά το γεγονός ότι συνεχίζεται ο πόλεμος στην Ουκρανία σχεδόν πέντε χρόνια μετά την έναρξή του.
Η Κίνα, με την εξομάλυνση των σχέσεών της με τις ΗΠΑ το 1971-2, αποδαιμονοποιήθηκε στο επικοινωνιακό επίπεδο, ενώ στο πεδίο των πραγματικών συσχετισμών έβλεπε να βαθαίνει η στρατηγική αντιπαλότητα με την Ουάσινγκτον.
Στην παραπάνω εικόνα υπάρχει μια εξαίρεση ξεχασμένη, καθώς καμιά πλευρά δεν ήθελε, αλλά και δεν μπορούσε να θυμίσει. Την άνοιξη του 2003, Γαλλία και Γερμανία συγκρούστηκαν μετωπικά με τις ΗΠΑ, με αφορμή την αντίθεση των δύο Μεγάλων της Ε.Ε. με την εισβολή του Μπους στο Ιράκ. Σιράκ και Σρέντερ πήραν την πρωτοβουλία να εγκαινιάσουν τριμερείς διαβουλεύσεις με τον Πούτιν σε τακτές συναντήσεις ανά τρίμηνο.
Ενα άτυπο ευρασιατικό Διευθυντήριο χωρίς τις ΗΠΑ ισοδυναμούσε με βόμβα στα θεμέλια της διατλαντικής σχέσης.
Βόμβα μεγατόνων, καθώς θα απονεύρωνε και θα βραχυκύκλωνε συνολικά τη διεύρυνση του ΝΑΤΟ. Η ταχύτατη κατάρρευση του καθεστώτος Σαντάμ έδωσε τη δυνατότητα στο Παρίσι και το Βερολίνο να αμβλύνουν την αντιπαράθεση και στη συνέχεια να εξομαλύνουν τις σχέσεις με τις ΗΠΑ.
Οταν η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία, όλοι περίμεναν γρήγορη νίκη του Πούτιν, αλλά και την πλήρη απομόνωση της Μόσχας και τη μετατροπή της σε κράτος-παρία. Στη διάρκεια του πολέμου, η Ρωσία αναβαθμίστηκε γεωπολιτικά, με τη σημερινή συνάντηση των τριών Μεγάλων να είναι ένας ρωμαϊκός θρίαμβος για το Κρεμλίνο.
Η γεωπολιτική ρευστότητα κυριαρχεί στην παγκόσμια σκηνή, με την ωμή ρεαλπολιτίκ να έχει αντικαταστήσει τη σταυροφορία του ελεύθερου κόσμου εναντίον των αυταρχικών καθεστώτων.

Διαβάστε περισσότερα

Διαβάστε επίσης...