Ο Κρις Γουίλομπι μιλάει για την εξωτική RB17 και πως πάρθηκε η απόφαση για το μηχανικό σύνολο.
Από την πρώτη στιγμή που παρουσιάστηκε το project RB17 από τη Red Bull Advanced Technologies όλα τα βλέμματα στράφηκαν πάνω του. Χαρακτηρίστηκε από τους ειδικούς το «απόλυτο supercar» και όχι άδικα αφού η φιλοσοφία της Red Bull ήταν να δημιουργήσει ένα αυτοκίνητο χωρίς τους περιορισμούς που συνήθως καθορίζουν την εξέλιξη ενός αγωνιστικού ή ενός μοντέλου δρόμου.
Αυτή η ελευθερία έδωσε στους μηχανικούς τη δυνατότητα να εξετάσουν κάθε πιθανή λύση, πριν καταλήξουν στα εξαρτήματα και φυσικά το μηχανικό σύνολο που θα χρησιμοποιεί. Το αποτέλεσμα ήταν ένας από τους πιο εντυπωσιακούς κινητήρες που έχουν τοποθετηθεί ποτέ σε αυτοκίνητο αυτού του είδους.
Η RB17 πραγματοποίησε την πρώτη δυναμική της εμφάνιση στο Goodwood Festival of Speed, σηματοδοτώντας ένα ακόμη σημαντικό βήμα πριν από την έναρξη της ζωής της στις πίστες. Και εκεί, ακούστηκε για πρώτη φορά ατμοσφαιρικός V10 κινητήρας 4,5 λίτρων της Cosworth, ο οποίος αποδίδει 1.200 ίππους και μπορεί να περιστρέφεται έως τις 15.000 σ.α.λ.
Η επιλογή του V10, ωστόσο, δεν ήταν εξαρχής δεδομένη. Όπως εξηγεί ο εμπορικός διευθυντής της Cosworth, Κρις Γουίλομπι σε συνέντευξη που παραχώρησε στο Motor1.com, η ομάδα είχε την ευκαιρία να ξεκινήσει κυριολεκτικά από «λευκό χαρτί». Δεν υπήρχαν αγωνιστικοί κανονισμοί που να επιβάλλουν συγκεκριμένη αρχιτεκτονική κινητήρα, ούτε οι αυστηρές απαιτήσεις εκπομπών και θορύβου ενός αυτοκινήτου δρόμου. Έτσι, εξετάστηκαν διαφορετικές λύσεις, μεταξύ των οποίων V6 με turbo και V12 κινητήρες.
Η τελική επιλογή του ατμοσφαιρικού V10 προέκυψε έπειτα από εκτενή ανάλυση κάθε διαμόρφωσης. Το ζητούμενο δεν ήταν μόνο η απόλυτη ισχύς, αλλά ένας συνδυασμός επιδόσεων, άμεσης απόκρισης στο γκάζι και οδηγικής εμπειρίας. Σύμφωνα με τον Γουίλομπι, ένα turbo μοτέρ μπορεί να προσφέρει τεράστια ισχύ, όμως η απόκριση στην εντολή του οδηγού δεν είναι εξίσου άμεση. Για ένα αυτοκίνητο που έχει σχεδιαστεί πρωτίστως ως «driver’s car», η ατμοσφαιρική λειτουργία κρίθηκε ιδανική.
Σημαντικό ρόλο έπαιξε και ο ήχος. Ο χαρακτηριστικός ήχος ενός V10 αποτελεί πλέον σπάνιο φαινόμενο στην αυτοκίνηση και παραπέμπει σε μια εποχή της Formula 1 που έχει μείνει χαραγμένη στη μνήμη των φίλων του μηχανοκίνητου αθλητισμού. Για τη Red Bull και την Cosworth, αυτό το συναισθηματικό στοιχείο ήταν εξίσου σημαντικό με τα τεχνικά χαρακτηριστικά.
Η επίτευξη των 15.000 σ.α.λ. απαίτησε τη χρήση πνευματικών βαλβίδων, τεχνολογία που έχει χρησιμοποιηθεί ευρέως στους κινητήρες της Formula 1. Παράλληλα, ο V10 της RB17 έπρεπε να είναι σημαντικά πιο πρακτικός και ανθεκτικός από έναν καθαρόαιμο αγωνιστικό κινητήρα. Ο ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου θα πρέπει να μπορεί να φτάνει στην πίστα, να εκκινεί τον κινητήρα και να οδηγεί, χωρίς να χρειάζεται μια ολόκληρη ομάδα μηχανικών.
Για τον λόγο αυτό, η Cosworth εργάστηκε ώστε να διασφαλίσει την αξιοπιστία σε συνθήκες κρύας εκκίνησης και καθημερινής χρήσης στην πίστα, ενώ παράλληλα ο κινητήρας σχεδιάστηκε για να αντέχει πολλές χιλιάδες χιλιόμετρα πριν απαιτηθεί σημαντική ανακατασκευή. Πρόκειται για μια ουσιαστική διαφορά σε σχέση με τους παλαιότερους κινητήρες της F1, οι οποίοι κατασκευάζονταν με εντελώς διαφορετικές προτεραιότητες και διάρκεια ζωής.
Η εξέλιξη του κινητήρα έγινε παράλληλα με ολόκληρο το αυτοκίνητο, καθώς οι διαστάσεις και η τοποθέτησή του επηρέασαν τα συστήματα ψύξης, την εισαγωγή αέρα και τη συνολική αρχιτεκτονική του πλαισίου. Σε ένα hypercar όπου κάθε διαθέσιμος χώρος είναι πολύτιμος, η συνεργασία Red Bull και Cosworth ήταν απαραίτητη.
ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ
Πάνω από 2.600 παραβάσεις για μη χρήση κράνους μέσα σε μία εβδομάδα
Κινδυνεύει πράγματι η VW από τους Κινέζους;
Η εταιρεία που προσλαμβάνει και πρώην υπουργούς!