Τελευταία νέα
Ούτε τα ίχνη των… Η ιδέα του Αλέξη Τσίπρα για τις «λέσχες» της ΕΛΑΣ Το ΠΑΣΟΚ καταθέτει δύο νέες τροπολογίες στη Βουλή – Η επέκταση της μείωσης των συντελεστών ΦΠΑ στα μικρά νησιά και η αντισταθμιστική απόδοση εσόδων Ρένα Δούρου: Ο πρωτότυπος τρόπος που γιόρτασε τα γενέθλιά της Ο Τραμπ θα βραβεύσει τον Ίλον Μασκ για τη συνεισφορά του στην επιστήμη Η αποκάλυψη Καραμανλή για την πρώτη του επίσκεψη στην Κίνα το μακρινό 1979 Μάρκο Ρούμπιο: “Αδιανόητο” το ενδεχόμενο μιας ελληνοτουρκικής σύγκρουσης Τέλος τα μετρητά για τις πληρωμές σε courier – Τα πρόστιμα που προβλέπονται Press Point: Η απαγορευμένη σάτιρα στο καθεστώς Μητσοτάκη Σκλαβενίτης: Γιατί ο Όμιλος Γλάρος επενδύει στον «Φρεσκούλη» – Τι φέρνει η νέα κίνηση στα τρόφιμα Τέξας: Εκτέλεσαν τον Τζαμάλ Χάουαρντ – Ο πρώτος θανατοποινίτης μετά την Κρίστα Πάικ Μαξίμου: Πως διαβάζει την επίσκεψη Ρούμπιο
Efsyn.gr

Δίκη για τα Τέμπη: «Το παιδί μου επέζησε και το έκαψαν ζωντανό»

Οι δραματικές καταθέσεις συγγενών θυμάτων του εγκλήματος των Τεμπών συνεχίστηκαν χθες, για 38η συνεδρίαση, στην αίθουσα του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας. Τα μέλη της οικογένειας Κουτσόπουλου, που έχασαν στο δυστύχημα τον 21χρονο Αναστάσιο, φοιτητή στη Γεωπονική του ΑΠΘ, και ήταν από τους πρώτους που έφτασαν στο νοσοκομείο αναζητώντας το παιδί τους, συγκλόνισαν όσους βρίσκονταν στην αίθουσα του δικαστηρίου.
Πρώτος κατέθεσε ο Δημήτρης Κουτσόπουλος, πατέρας του αδικοχαμένου Τάσου, εστιάζοντας στην αποκάλυψη από τα ηχητικά που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας ότι «από το κινητό του γιου μου ξεσηκώθηκε όλη η Ελλάδα». Ο μάρτυρας μίλησε για «δολοφονία του γιου του στα Τέμπη», ζητώντας επίμονα απαντήσεις για τους λόγους που προκάλεσαν την πυρκαγιά. Μίλησε αρχικά για το μοιραίο βράδυ, τις αγωνιώδεις προσπάθειες να βρουν το παιδί τους και τα τηλεφωνήματα. Στον δρόμο για τη Λάρισα, κάποια στιγμή η γυναίκα του είπε «μην τρέχεις, ο Τάσος δεν υπάρχει», λες και είχε το προαίσθημα της μάνας.
Εκανε λόγο ακόμη για όσα είδε στο σημείο της τραγωδίας αλλά και για τη χαοτική κατάσταση στο Νοσοκομείο της Λάρισας και το δύσκολο σκέλος της αναγνώρισης και ταυτοποίησης των θυμάτων. Ως προς το μπάζωμα του χώρου, ανέφερε χαρακτηριστικά: «Γερανός υπήρχε από τις πρώτες ώρες. Πατούσε ο γερανός. Δούλευαν συνεργεία. Στις 2 Μαρτίου δεν είχαν πειράξει το έδαφος. Την επόμενη ξαναπήγα και είχαν ισοπεδώσει τα πάντα».
«Ζούσε μετά τη σύγκρουση»
Συντετριμμένος ο κ. Κουτσόπουλος μίλησε για το κινητό του γιου του από το οποίο κάλεσε το 112: «Ακούγεται και η φωνή του Τάσου στα ηχητικά του 112. Ο Τάσος ζούσε μετά τη σύγκρουση. Ακούγεται στο βάθος η φωνή του. Ελεγε “μην κουνιέστε, παρακαλώ, με πατάτε”». Για να καταλήξει στην τραγική διαπίστωση: «Θα ζούσε το παιδί μας αν δεν υπήρχε η πυρκαγιά». Εναν μαυρισμένο σταυρό μέσα σε μια σακούλα παρέδωσαν στον κ. Κουτσόπουλο. «Καθάρισα τον σταυρό. Τον δείχνω στη γυναίκα και τον γιο μου. Ο γιος μου τον φοράει και μου λέει “αυτό είναι ο Τάσος”». Ακολούθως αναρωτήθηκε για τον εφέτη ανακριτή: «Πήγαμε στον κ. Μπακαΐμη να ρωτήσουμε γιατί δεν μας είπε για κινητά. Γιατί να μην το μάθουμε από την αρχή και να το μάθουμε έναν χρόνο αργότερα; O ανακριτής μάς απάντησε ότι δεν ήθελε να μας στενοχωρήσει».
«Τελευταίο το ανθρώπινο λάθος»
Επειτα κατέθεσε η Βασιλική Κούλπα, μητέρα του Τάσου. «Η ζωή μας καταστράφηκε από εκείνο το βράδυ. Δεν υπάρχει οικογένεια». Διαρκώς δακρυσμένη είπε και τα εξής: «Εκείνη τη μέρα δεν ήταν να φύγει. Επρόκειτο την επόμενη να φύγει. Εδειχνε την προηγούμενη ημέρα το κινητό του στη μητέρα του. Σαν από προαίσθημα δεν ήθελα να φύγει. “Μαμά σε δυο μέρες θα γυρίσω. Να με περιμένεις”, μου είπε το μοιραίο βράδυ».
Κομπιάζοντας από τη συγκίνηση ανέφερε πως η ιατροδικαστική έκθεση που έλαβαν μιλούσε για ακαριαίο θάνατο. «Εγώ όμως άκουσα τα ηχητικά του 112 και από την πρώτη στιγμή αναγνώρισα τη φωνή του. Ξαναζούσα δεύτερη φορά τον θάνατο. Το παιδί μου ταλαιπωρήθηκε. Το έκαψαν ζωντανό». Η κ. Κούλπα απέκρουσε τον ισχυρισμό του πρωθυπουργού Κυρ. Μητσοτάκη περί ανθρώπινου λάθους. «Δεν το δέχομαι το ανθρώπινο λάθος, είναι το τελευταίο», υποστήριξε. «Αν υπήρχαν συστήματα ασφαλείας, τότε θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για ανθρώπινο λάθος. Ο σταθμάρχης είναι ο τελευταίος τροχός της αμάξης. Αν έκαναν όλοι όσα έπρεπε να κάνουν, ο Τάσος θα ήταν εδώ. Τον Τάσο ήθελα στο σπίτι. Το παιδί μου ήθελα και δεν ήθελα να παιδευτεί, και μου το παίδεψαν». Απαντώντας σε ερωτήσεις του συνηγόρου της οικογένειας, κατέθεσε ότι «πέταξαν κομμάτια των παιδιών μας από τον χώρο του δυστυχήματος. Σε ποιο έγκλημα έχει γίνει αυτό το πράγμα;».
«Χειρότερα κάθε μέρα»
Τελευταίος κατέθεσε και ο Γιώργος Κουτσόπουλος, αδελφός του Τάσου. «Γεννηθήκαμε μαζί και είχαμε σκοπό να πεθάνουμε μαζί. Είχα πολλά όνειρα με αυτόν και μας τα στέρησαν», ανέφερε χαρακτηριστικά. «Συνεχίζεται η ζωή με μια διαλυμένη οικογένεια. Ελπίζω να γίνει η διαδικασία όπως πρέπει και να μάθουμε την αλήθεια. Θα βρεθεί. Εχει φτάσει ο κόμπος στο χτένι. Δεν μπορώ να δεχτώ ότι πέθαναν 57 παιδιά… Είμαι νέος άνθρωπος. Δεν το αντέχω αυτό. Θέλω να τους βρούμε όλους. Να βρούμε ποιος ζούσε, πώς πέθανε ο αδελφός μου, γιατί πέθανε».
Ο Γιώργος Κουτσόπουλος μίλησε για φύλαξη επί τουλάχιστον 48 ώρες του χώρου του δυστυχήματος από στρατιωτικούς, ενώ διεξάγονταν οι εργασίες του μπαζώματος, γεγονός που πληροφορήθηκε, όπως κατέθεσε, από φίλο του φαντάρο που βρέθηκε στον χώρο. Το σημείο αυτό της κατάθεσης οδήγησε τον εκ των συνηγόρων της οικογένειας, Νίκο Κωνσταντόπουλο, να δηλώσει προς το δικαστήριο ότι θα υποβάλει αίτημα προς το υπουργείο Εθνικής Αμυνας να απαντήσει ποιες μονάδες κινήθηκαν εκείνο το βράδυ, γιατί και τι αναφορές έχουν υποβάλει.
«Δεν θα ήμασταν εδώ αν η σύμβαση 717 είχε ολοκληρωθεί» τόνισε ο Χριστόφορος- Αγγελος Κωνσταντινίδης, γιος της αδικοχαμένης Βασιλικής Χλωρού
Να σημειωθεί πως η πρόεδρος της έδρας εξαρχής είχε αναφερθεί στη συνεχή παρουσία στο δικαστήριο του Γιώργου Κουτσόπουλου, παππού του Αναστάσιου, σημειώνοντας πως «έρχεται στωικά σε κάθε δικάσιμο». Ο ίδιος στο δικαστήριο χθες κρατούσε στα χέρια του καθ’ όλη τη διάρκεια των καταθέσεων ένα πορτρέτο του εγγονού του.
«Τους πέταξαν στα σκουπίδια»
Κατά τη χθεσινή δικάσιμο κατέθεσε ακόμη ο Χριστόφορος-Αγγελος Κωνσταντινίδης, γιος της αδικοχαμένης Βασιλικής Χλωρού. Μεταξύ άλλων ο μάρτυρας υποστήριξε ότι «αν είχε ολοκληρωθεί η σύμβαση 717, δεν θα ήμασταν εδώ».
Επίσης αναφέρθηκε στην απόρριψη της συμμετοχής της εθελοντικής ομάδας Anubis στις έρευνες με εκπαιδευμένα σκυλιά ήδη από το πρώτο 24ωρο. «Εννιά μήνες αργότερα αυτή η ομάδα βρήκε στο Κουλούρι 150 οστά, πέρα από προσωπικά αντικείμενα άλλων θυμάτων, και 14 μήνες μετά, κι άλλα οστά στη θέση Πηγάδια. Πέταξαν τους ανθρώπους στα σκουπίδια σαν τα παλιοσίδερα». Ζήτησε, τέλος, την αναβάθμιση του κατηγορητηρίου για τους 36 κατηγορουμένους.

Διαβάστε περισσότερα

Διαβάστε επίσης...