Συγκλονιστικές ήταν οι καταθέσεις επιζώντων του τρίτου βαγονιού της επιβατικής αμαξοστοιχίας, στη δίκη των Τεμπών με τους ίδιους να περιγράφουν όσα έζησαν κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης, αλλά και όσα ακολούθησαν, με τα ψυχικά τραύματα να είναι βαριά.
Η Μαρία Λαζαρίδου, ο Αναστάσιος Κουμπούρης και η Ζαγκρίδα Πλάσα ταξίδευαν στο ίδιο βαγόνι του Intercity το μοιραίο βράδυ. Από αυτό το βαγόνι προσπάθησαν να βγουν μετά τη σύγκρουση της επιβατικής αμαξοστοιχίας με την εμπορική στα Τέμπη.
Κατέρρευσε επιζήσασα
Σύμφωνα με την ΕΡΤ, η Μαρία Λαζαρίδου κατέρρευσε και χρειάστηκε η συνδρομή του Ερυθρού Σταυρού για να της δοθούν οι πρώτες βοήθειες και να καταφέρει να ολοκληρώσει την κατάθεσή της.
Νωρίτερα, κατέθεσε τα εξής:
«Αυτό που ζήσαμε δεν πρόκειται να φύγει από μέσα μας. Ειδικά το πρώτο διάστημα ήταν πολύ δύσκολο. Οποιαδήποτε λακκούβα, οποιαδήποτε στροφή, τα απότομα φρεναρίσματα, όλα αυτά ξυπνούσαν αυτό που ζήσαμε. Ακόμα και σήμερα επανέρχονται αυτές οι εικόνες ξανά και ξανά. Το βράδυ ξαναέβλεπα τις ίδιες σκηνές. Ξαναζούσα ότι έχασα το μωρό μου», είπε η Μαρία Λαζαρίδου, η οποία ταξίδευε στην επιβατική αμαξοστοιχία με τη μητέρα της και το έξι μηνών παιδί της.
«Νιώθω πιο αδύναμος από εκείνη τη μέρα και μετά»
«Ήταν ίσως η πρώτη και η τελευταία φορά που δεν έκατσα στο κυλικείο. Κατά τύχη γλίτωσα. Νόμιζα θα πεθάνω. Αμυδρά θυμάμαι να βγαίνει κάποιος από ένα παράθυρο και τον ακολούθησα. Πηδήξαμε από εκεί στο χωράφι. Το πρώτο που αντίκρισα ήταν το δεύτερο βαγόνι που καιγότανε. Άκουγα ουρλιαχτά, άτομα να προσπαθούν να σωθούν», κατέθεσε ο κ. Κουμπούρης, προσθέτοντας πως του έμεινε η μυρωδιά του «καμένου σιδήρου» και πως στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας όπου διακομίστηκε με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, έβλεπε άλλους τραυματίες που έρχονταν από το σημείο της σύγκρουσης και ανθρώπους να ψάχνουν τους συγγενείς τους.
«Οπότε άρχισα να νιώθω ενοχές γιατί ήμουν εγώ τυχερός που κατάφερα να επιζήσω», κατέθεσε, ενώ για τα ψυχικά τραύματα που φέρει ακόμα και σήμερα ως επακόλουθο του συμβάντος ανέφερε: «Μετά από αυτό είναι όλα πολύ δύσκολα. Νιώθω αρκετά πιο αδύναμος από εκείνη την ημέρα και μετά».
«Βλέπαμε τον θάνατο με τα μάτια μας»
«Όταν έγινε η σύγκρουση αυτό που νιώσαμε ήταν ένα δυνατό τίναγμα για μερικά δευτερόλεπτα και μετά πέσαμε όλοι μπροστά και γύρισε το βαγόνι μας. Εγώ χτύπησα στο τραπεζάκι. Μετά ήταν το απόλυτο σκοτάδι. Ξεκινήσανε οι τσιρίδες, οι φωνές και ήταν σαν να βλέπαμε τον θάνατο με τα μάτια μας. Νόμιζα ότι μπορεί να πέφταμε σε γκρεμό. Το μόνο που σκεφτόμουν ήταν απλώς να γλιτώσουν τα παιδιά μου. Φώναζα τα ονόματά τους για να δω αν ήταν καλά», κατέθεσε η κ. Πλάσα η οποία ταξίδευε μαζί με τα δύο ανήλικα παιδιά της και κατάφερε να τραβήξει τον γιο της μέσα από έναν σωρό από βαλίτσες που τον είχαν καταπλακώσει μετά τη σύγκρουση.
Νωρίτερα κατέθεσε επίσης η μοναδική εργαζόμενη της επιβατικής που βγήκε ζωντανή από τη σύγκρουση.
«Άκουσα ένα μπαμ και εκτινάχθηκα στη μέση του τρένου», κατέθεσε η Χρυσάνθη Κρεβαΐκα, η οποία εργαζόταν εκείνη τη στιγμή ως καθαρίστρια στα πιο πίσω βαγόνια.
Η δίκη συνεχίζεται αύριο με τις καταθέσεις της οικογένειας του Ντένις Ρούτσι.
Διαβάστε περισσότερα