Η σημαντική υποχώρηση των δημοσκοπικών ποσοστών της «Ελπίδας» της Μαρίας Καρυστιανού, από το 9,2% τον Ιούνιο στο 6,1% τον Ιούλιο και πλέον σε επίπεδα κοντά στο 3%, δημιουργεί νέα δεδομένα στο πολιτικό σκηνικό και ανοίγει μια ευρύτερη συζήτηση για τις επόμενες κινήσεις.
Οι εσωτερικές διαφωνίες, οι αποχωρήσεις στελεχών, αλλά και η δυσκολία συγκρότησης ενός οργανωμένου και συνεκτικού κομματικού μηχανισμού σε σύντομο χρονικό διάστημα φαίνεται ότι έχουν επηρεάσει την εκλογική απήχηση του εγχειρήματος.
Το κρίσιμο ερώτημα πλέον είναι προς ποια κατεύθυνση θα κινηθούν οι ψηφοφόροι που αποστασιοποιούνται. Με βάση τις σχετικές εκτιμήσεις, ένα μέρος τους φαίνεται να επιστρέφει στη δεξαμενή των αναποφάσιστων, δημιουργώντας έναν σημαντικό χώρο διεκδίκησης για τα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα.
Σε αυτό το περιβάλλον, οι πολιτικοί συσχετισμοί αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς στο παιχνίδι της προσέλκυσης αυτών των ψηφοφόρων μπορούν να βρεθούν πρόσωπα από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, από τον Αντώνη Σαμαρά έως τον Αλέξη Τσίπρα.
Ιδιαίτερη σημασία έχει το πολιτικό προφίλ ενός τμήματος των ψηφοφόρων της «Ελπίδας», καθώς εμφανίζει χαρακτηριστικά που συνδυάζουν πατριωτικές αναφορές με κοινωνικά συντηρητικές θέσεις. Υπό αυτή την έννοια, ο Αντώνης Σαμαράς θα μπορούσε να διαθέτει ένα αρχικό πλεονέκτημα στην προσπάθεια προσέγγισής τους.
Το ζητούμενο, ωστόσο, είναι κατά πόσο αυτό το ενδεχόμενο πλεονέκτημα μπορεί να μετατραπεί σε πραγματικό πολιτικό όφελος και, κυρίως, αν υπάρχει ο απαραίτητος χρόνος και η κατάλληλη πολιτική στρατηγική για να αξιοποιηθεί.
Διαβάστε περισσότερα