Σε καταδίκη της Ελλάδας για εξευτελιστική μεταχείριση οδήγησε η εξονυχιστική σωματική έρευνα σε βάρος της φωτορεπόρτερ Πόπης Μέλλιου στη ΓΑΔΑ δεκατρία χρόνια πριν, η οποία είχε προσαχθεί για εξακρίβωση στοιχείων χωρίς να έχει συλληφθεί. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου με την απόφαση της Τρίτης έκρινε ομόφωνα ότι παραβιάστηκε το άρθρο 3 της ΕΣΔΑ, που απαγορεύει τα βασανιστήρια και την απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση, και επιδίκασε στην προσφεύγουσα 10.000 ευρώ για ηθική βλάβη. Η ίδια μιλώντας στην «Εφ.Συν.» δήλωσε ότι «αφιερώνω τη νίκη αυτή σε όσους κατά καιρούς βασανίστηκαν στα κρατητήρια της Ελληνικής Αστυνομίας».
Η υπόθεση αφορά περιστατικό του Φεβρουαρίου του 2013 στην περιοχή των Εξαρχείων όπου η φωτορεπόρτερ είχε καταγράψει τις πινακίδες τεσσάρων μοτοσικλετών αστυνομικών της ομάδας ΔΕΛΤΑ. Οι τελευταίοι τη σταμάτησαν και της ζήτησαν ταυτότητα, ενώ εκείνη ζήτησε πρώτα να δει την υπηρεσιακή τους ταυτότητα, με τους άνδρες της ΕΛ.ΑΣ. να προχωρούν στην προσαγωγή της.
Στον έκτο όροφο της ΓΑΔΑ, αφού της πήραν το κινητό και της ζητήθηκε να παραδώσει το σημείωμα στο οποίο είχε καταγράψει τις πινακίδες, ενημερώθηκε ότι θα υποβληθεί σε σωματική έρευνα. Σύμφωνα με τα πραγματικά περιστατικά που περιλαμβάνονται στην απόφαση, ο αξιωματικός υπηρεσίας έδωσε σε γυναίκα αστυνομικό σχετικές οδηγίες για το πώς να προχωρήσει στον σωματικό έλεγχο στη φωτορεπόρτερ, χρησιμοποιώντας χυδαίο και εξευτελιστικό λόγο. Εκείνη διέταξε την Π. Μέλλιου να βγάλει όλα της τα ρούχα και τα εσώρουχά της και στη συνέχεια προχώρησε σε οπτικό έλεγχο. Και όλα αυτά χωρίς να έχει πραγματοποιηθεί σύλληψη! Ακριβώς γι’ αυτό το ΕΔΔΑ υπογραμμίζει ότι οι γενικές αρχές που διέπουν τις σωματικές έρευνες έπρεπε να εφαρμοστούν με ακόμη μεγαλύτερη αυστηρότητα.
Σε όσους βασανίστηκαν στα κρατητήρια της Ελληνικής Αστυνομίας αφιέρωσε τη νίκη η κ. Μέλλιου
Για την ίδια υπόθεση το Πλημμελειοδικείο Αθηνών είχε καταδικάσει τον προϊστάμενο της Υποδιεύθυνσης και τον αξιωματικό υπηρεσίας σε τρία χρόνια φυλάκιση με αναστολή για σοβαρή προσβολή της αξιοπρέπειας, κρίνοντας μεταξύ άλλων ότι η Πόπη Μέλλιου είχε ήδη δείξει την ταυτότητά της, δεν είχε συλληφθεί ούτε κατηγορηθεί και ότι θα αρκούσε μια απλή ψηλάφηση από γυναίκα αστυνομικό, αν η έρευνα δεν απέβλεπε αποκλειστικά στον εκφοβισμό και στην τιμωρία της. Παράλληλα το δικαστήριο σε πρώτο βαθμό είχε επισημάνει τον έντονο φωτισμό του γραφείου και τις ανοιχτές περσίδες που είχαν ως αποτέλεσμα η φωτορεπόρτερ να είναι ορατή απέξω.
Στο Εφετείο ωστόσο η απόφαση ήταν διαφορετική, αφού το δικαστήριο, σκανδαλωδώς, δέχτηκε ότι υπήρχαν σοβαρές υπόνοιες εμπλοκής της φωτορεπόρτερ σε… προπαρασκευή τρομοκρατικής πράξης και θεώρησε την πλήρη σωματική έρευνα αναγκαία ως προληπτικό μέτρο, με αποτέλεσμα ο προϊστάμενος να αθωωθεί, ενώ ο αξιωματικός υπηρεσίας να μείνει ατιμώρητος λόγω παραγραφής.
Προσφυγή στο ΕΔΔΑ
Εχοντας εξαντλήσει τα εγχώρια ένδικα μέσα, η Πόπη Μέλλιου προσέφυγε στο ΕΔΔΑ, το οποίο τη δικαίωσε και διαπίστωσε ότι δεν προέκυψε πως οι Αρχές είχαν εξετάσει τη δυνατότητα ηπιότερων μέτρων. Δεν χρησιμοποιήθηκε σαρωτής σώματος ούτε ανιχνευτής μετάλλων, ενώ το Δικαστήριο επισήμανε ότι τέτοια μέσα θα μπορούσαν να ολοκληρώσουν τη διαδικασία ελέγχου. «Η διαπίστωση ότι η πλήρης σωματική έρευνα δεν κατέστη απολύτως αναγκαία για λόγους ασφαλείας ήταν, υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις, επαρκής για να στοιχειοθετηθεί εξευτελιστική μεταχείριση κατά το άρθρο 3», σημειώνεται χαρακτηριστικά.
Η απόφαση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία ευρύτερα για την γκρίζα ζώνη των προσαγωγών για εξακρίβωση στοιχείων καθώς το ΕΔΔΑ ξεκαθαρίζει ότι η επίκληση λόγων ασφαλείας δεν αρκεί για να δικαιολογήσει οποιοδήποτε μέτρο, πόσω μάλλον τη σωματική έρευνα.
Σημειώνεται πως πολλές φορές η αστυνομία εκμεταλλεύεται το νομικό κενό και νομιμοποιεί ένα αυθαίρετο καθεστώς κατά το οποίο κρατά για αόριστο χρονικό διάστημα και χωρίς νόμιμο λόγο πολίτες, οι οποίοι δεν έχουν διαπράξει αδίκημα ούτε κατηγορούνται για αδίκημα και ενίοτε, όπως στην περίπτωση της Πόπης Μέλλιου, τους υποβάλλει σε βασανιστήρια. Τα τελευταία χρόνια παρατηρούνται όλο και πιο συχνά ο εξευτελισμός και η ταπείνωση προσαχθέντων, συνήθως νέων, διαδηλωτών μετά ή πριν από μεγάλες διαδηλώσεις, με τις καταγγελίες κατά της ΕΛ.ΑΣ. να πληθαίνουν συνεχώς.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr