«Και τι θέλετε, να κάνουμε πόλεμο;» είναι το ερώτημα που επιστρέφει στο προσκήνιο της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης, καθώς η Άγκυρα κλιμακώνει τις διεκδικήσεις της στο Αιγαίο και η Αθήνα επιμένει σε διακηρύξεις περί κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Γεραπετρίτης και Χατζηβασιλείου, το υπουργικό δίδυμο στο ΥΠΕΞ , είπαν τα αυτονόητα περί κυριαρχικών δικαιωμάτων που θα υπερασπιστούμε στο Αιγαίο, χωρίς να μας εξηγήσουν γιατί δεν το έχουμε κάνει στην Κάσο. Ταυτόχρονα όμως έκαναν λόγο ξανά για «ψευτοπατριώτες» και ακραίους που με τις θέσεις τους κάνουν κακό στα εθνικά συμφέροντα. Ενώ η κυβέρνηση Μητσοτάκη με τις δικές της εμμονές στα ελληνοτουρκικά, έκανε καλό στη χώρα…
Την ίδια ώρα η Τουρκία διαμηνύει ότι απαιτεί ενημέρωση για ότι κι αν γίνει στην Κάσο (!!!) ή οπουδήποτε αλλού στο Αιγαίο και ανακοινώνει θαλάσσια πάρκα γύρω από το Καστελλόριζο και ανάμεσα στη Σαμοθράκη και στη Λήμνο. Έχει κάνει κουρελόχαρτο τη «Διακήρυξη των Αθηνών», καταρρίπτοντας και το τελευταίο αστείο επιχείρημα της κυβέρνησης Μητσοτάκη ,σύμφωνα με το οποίο δεν έχουμε παραβιάσεις στον εναέριο χώρο του Αιγαίου! Τους τελευταίους μήνες έχουμε και στον αέρα παραβιάσεις. Στη θάλασσα όχι μόνο δεν σταμάτησαν, αλλά πολλαπλασιάστηκαν μετά από τη «Διακήρυξη των Αθηνών».
Τα μέσα ενημέρωσης που στηρίζουν την κυβέρνηση , θυμήθηκαν ξαφνικά το θέμα των ελληνοτουρκικών, όταν συστηματικά το αγνοούσαν και μάλλον περιφρονούσαν όσους επιμέναμε διαρκώς να ασχολούμαστε μ’ αυτά. Η αλλαγή στάσης προκαλεί την υποψία ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη φλερτάρει με την ιδέα της εργαλειοποίησης των ελληνοτουρκικών . Ο κ. Μητσοτάκης «τρέφεται» με τις κρίσεις αν και σε όλες τα έκανε μαντάρα. Τα «μπάλωσε» με τον καλύτερο τρόπο, για τον ίδιο και την κυβέρνηση του, γιατί μοίρασε χρήμα ,ακόμη κι εκεί που δεν έπρεπε. Μόνο που μια κρίση στα ελληνοτουρκικά , αν δεν πάει καλά , δεν μπορεί να καλυφθεί …με επιδόματα . Σ’ αυτές τις περιπτώσεις …το έργο έχει παιχτεί κι άλλες φορές. Πρώτη φορά η παράσταση ανέβηκε με τον Σημίτη και τα Ίμια. Τότε που ευχαριστούσε τους Αμερικανούς και το «σύστημα» του -και το μιντιακό- προσπαθούσε να μας πείσει πόσο τυχεροί είμασταν που τον είχαμε στο τιμόνι της χώρας, γιατί μας γλίτωσε από τον πόλεμο! Από τότε το ερώτημα «και τι θέλετε να κάνουμε πόλεμο», τίθεται προς τους Έλληνες πολίτες , που πρέπει να νιώθουν ευχαριστημένοι μετά από κάθε σφαλιάρα , γιατί γλίτωσαν έναν πόλεμο που είναι πάντα εξαιρετικά αμφίβολο ότι θα ήθελε η Τουρκία να αρχίσει.
Με αυτό το ερώτημα να πλανάται διαρκώς, η Τουρκία έχει καταφέρει επί κυβερνήσεων Μητσοτάκη να πάρει πολλά απ’ όσα επιδιώκει ,χωρίς να ανοίξει μύτη. Χωρίς καν να υπάρξει κάποια ελληνοτουρκική κρίση! Αντιθέτως υπήρξε το πανηγύρι της «Διακήρυξης των Αθηνών», το οποίο έχει αποδειχτεί στην πράξη ότι ήταν ένας θρίαμβος για την Τουρκία κι ένα διπλωματικό Βατερλό για την Ελλάδα. Υπογράψαμε για την είσοδο της Τουρκίας στην Ευρώπη και κυρίως στην άμυνα της και η κυβέρνηση δήλωνε ικανοποιημένη για…τα ήρεμα νερά στο Αιγαίο.
Με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, φαίνεται ότι οδεύουμε ολοταχώς σ’ έναν οδυνηρό συμβιβασμό που θα προκύψει είτε με κάποια ελληνοτουρκική κρίση, είτε με διπλωματικά-επιχειρηματικά τρικ όπως αυτό που συζητιέται ευρέως στο παρασκήνιο, ότι θα αναλάβει η γαλλική εταιρεία να ενημερώσει την Τουρκία για τις εργασίες που θα γίνουν στην Κάσο!!! Τι θα επιλέξει ο κ. Μητσοτάκης είναι άγνωστο…
Κι επειδή είναι βέβαιο ότι κάποιοι μαζί με το «και τι θέλετε να κάνουμε πόλεμο», θα μας θέσουν το ερώτημα τι θα μπορούσε να κάνει η ελληνική κυβέρνηση να επισημάνουμε τα εξής:
•Κανένας λογικός άνθρωπος δεν θέλει τον πόλεμο.
•Είναι πολύ αμφίβολο ότι και η Τουρκία θέλει να ρισκάρει έναν πόλεμο με την Ελλάδα
•Η Ελλάδα είναι μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ και ο κ. Μητσοτάκης ήταν υποχρεωμένος να υψώσει το ανάστημα του , να θέσει με ένταση και επιμονή στους «συμμάχους» την επιθετικότητα της Τουρκίας και να απαιτήσει μέτρα. Για λόγους που ο ίδιος γνωρίζει και κάποια στιγμή θα πρέπει να τους εξηγήσει στους πολίτες δεν μπόρεσε να υψώσει ανάστημα και αυτό είναι περίεργο. Γιατί δεν μπορεί από τη μία να «πουλάει» το αφήγημα ότι έχει εξοπλίσει την χώρα καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο και την ίδια στιγμή να εμφανίζεται ως ο πλέον υποχωρητικός πρωθυπουργός της μεταπολίτευσης ,έναντι της Τουρκίας.
Πηγή: militaire.gr
Διαβάστε περισσότερα