Εδώ και δεκαετίες η ελληνική γεωργία αναπτύσσεται περισσότερο ως άθροισµα µεµονωµένων επιχειρηµατικών αποφάσεων παρά ως αποτέλεσµα ενός εθνικού παραγωγικού σχεδιασµού. Οι καλλιέργειες επεκτείνονται ή εγκαταλείπονται ανάλογα µε τις συγκυριακές τιµές, τις επιδοτήσεις ή τις εκάστοτε εµπορικές προσδοκίες, µε αποτέλεσµα να παρατηρούνται έντονες διακυµάνσεις στην παραγωγή και δυσκολία διαµόρφωσης σταθερών αλυσίδων αξίας. Η συζήτηση για τον καθορισµό ζωνών καλλιέργειας επανέρχεται, όχι ως εργαλείο περιορισµού της παραγωγικής ελευθερίας, αλλά ως µέσο καλύτερου σχεδιασµού και αξιοποίησης των συγκριτικών πλεονεκτηµάτων κάθε περιοχής.
Διαβάστε περισσότερα
Agronews.gr