Βάσει του Κανονισμού της Βουλής το προεδρείο της είναι διακομματικό. Που σημαίνει ότι η εκάστοτε κοινοβουλευτική πλειοψηφία δεν μπορεί να αφαιρέσει το δικαίωμα των κομμάτων της αντιπολίτευσης να έχουν εκπροσώπηση στο προεδρείο του Σώματος. Αυτό συνέβη το 2012 τον Ιούνιο όταν όλα τα υπόλοιπα κόμματα απέκλεισαν τη Χρυσή Αυγή από το προεδρείο του Κοινοβουλίου.
Επρόκειτο για μια πολιτική απόφαση ευρύτατης πλειοψηφίας η οποία στη συνέχεια δικαιώθηκε από τη Δικαιοσύνη που έκρινε ότι η Χρυσή Αυγή δεν ήταν πολιτικό κόμμα αλλά εγκληματική οργάνωση. Κατά συνέπεια, η περίπτωση της εγκληματικής οργάνωσης δεν τροποποιεί στο ελάχιστον τον Κανονισμό του Κοινοβουλίου, ούτε τον καθιστά ελαστικότερο ώστε να επιτρέπει τη χρήση του κατά το δοκούν.
Η πρόβλεψη του Κανονισμού της Βουλής δεν δίνει κανένα δικαίωμα στην πλειοψηφία να ορίζει εκείνη ποιος θα είναι ο εκπρόσωπος του ενός ή του άλλου κόμματος στο προεδρείο. Αυτό είναι υπόθεση των κομμάτων. Αυτά και μόνα αυτά, μέσα από τις εσωτερικές τους διαδικασίες, έχουν την αποκλειστική ευθύνη να ορίζουν το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που θα τα εκπροσωπήσουν.
Υποτίθεται πως τα προαναφερόμενα ήταν αυτονόητα μέχρι πριν από λίγες ημέρες, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ όρισε την Ελενα Ακρίτα ως αντικαταστάτρια της Ολγας Γεροβασίλη στη θέση της αντιπροέδρου του Κοινοβουλίου. Στην απόφαση αυτή αντέδρασε η Ν.Δ. γιατί επί της ουσίας η κ. Ακρίτα δεν είναι συμπαθής στην κυβερνητική παράταξη. Στην πραγματικότητα δεν είναι συμπαθής στον κ. Μητσοτάκη. Γιατί αν ο κ. Μητσοτάκης δεν είχε αυτή τη γνώμη δεν θα την είχε ούτε η κοινοβουλευτική του ομάδα.
Ετσι, χθες, συνέβη το αδιανόητο. Ο Κανονισμός της Βουλής, ο οποίος βασίζεται σε συνταγματική πρόβλεψη, κουρελιάστηκε και η κ. Ακρίτα δεν ψηφίστηκε. Νέα ήθη εισχώρησαν στον κοινοβουλευτικό βίο της χώρας: Η πλειοψηφία του Κοινοβουλίου μπορεί να αποκλείει την εκπροσώπηση των άλλων κομμάτων ή να την επιτρέπει κατά πώς νομίζει αυτή. Η πλειοψηφία μπορεί να διαχωρίζει τις αποφάσεις των άλλων κομμάτων σε αρεστές ή μη αρεστές και κατά συνέπεια να επιβάλλει στα κόμματα να αποφασίζουν σύμφωνα με τις ορέξεις της.
Δεν είναι φυσικά πρώτη φορά που το μέγαρο Μαξίμου μεταχειρίζεται το Κοινοβούλιο ως ιδιοκτησία του. Και ούτε είναι η πρώτη φορά που ευτελίζει το Σύνταγμα, τον Κανονισμό της Βουλής, τους νόμους του κράτους, αδιαφορώντας αν αυτό καταλήγει στο τέλος σε πλήρη απαξίωση των θεσμών και αλλοίωση των βασικών αρχών που πολιτεύματος. Χθες αποδείχτηκε πως δεν υπάρχουν όρια σε αυτή την κατρακύλα.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr