Το αποτέλεσμα των αμερικανικών ενδιάμεσων εκλογών δικαιολογημένα προκάλεσε ένα τεράστιο κύμα ενθουσιασμού τόσο στις Ηνωμένες Πολιτείες όσο και στον υπόλοιπο κόσμο, με την εξαίρεση, εννοείται, των ακροδεξιών. Ηταν μια μεγάλη ήττα του MAGA και του Ντ. Τραμπ προσωπικά, ύστερα από δύο χρόνια που βρίσκεται στην εξουσία. Ηταν μια ήττα που δεν εξέπληξε κανέναν.
Η κυβέρνηση Τραμπ αυτά τα δύο χρόνια αποτελεί μια από τις πιο σκοτεινές σελίδες της σύγχρονης αμερικανικής ιστορίας. Η διακυβέρνησή του ταυτίστηκε με την άνοδο στην εξουσία της τεχνολογικής-οικονομικής ολιγαρχίας, την άνευ προηγουμένου κούρσα πλουτισμού του ίδιου και της οικογένειάς του, τον νεποτισμό, την κατεδάφιση του συστήματος δημόσιας ασφάλισης, την όξυνση των κοινωνικών ανισοτήτων, την προνομιακή φορολογική μεταχείριση των υπερπλουσίων, τον παροξυσμό της αντιμεταναστευτικής πολιτικής που οδήγησε στην κτηνωδία των πρακτόρων της ICE. Oι ομιλίες και οι αναρτήσεις του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αποτελούν μνημεία ναρκισσισμού, τοξικότητας και ανοησίας. Η δε εξωτερική πολιτική του Τραμπ συνδέθηκε με την καταπάτηση κάθε έννοια διεθνούς δικαίου. Και ενώ είναι σωστό ότι οι Αμερικανοί δεν ψήφισαν με κριτήριο την εξωτερική πολιτική, τελικά αποδείχτηκε ότι αυτή επηρεάζει την καθημερινότητα των Αμερικανών: η απρόκλητη επίθεση των ΗΠΑ στο Ιράν ανέβασε τις τιμές στα βενζινάδικα του Κάνσας.
Οι περισσότεροι Αμερικανοί καταψήφισαν τους Ρεπουμπλικανούς γιατί αντιλήφθηκαν ότι ο Τραμπ οδηγούσε τη χώρα από το κακό στο χειρότερο. Επρεπε να υπάρξει ένα ηχηρό, ξεκάθαρο μήνυμα αποδοκιμασίας του τραμπισμού. Αυτό στάλθηκε στις ενδιάμεσες εκλογές. Μαζί με αυτό, υπήρξε και ένα άλλο ισχυρό μήνυμα που ήταν λιγότερο αναμενόμενο: η επιθυμία για πολιτική αλλαγή.
Πολλοί Δημοκρατικοί που εκλέχθηκαν είναι νέα πρόσωπα στην πολιτική. Ο πρώην δάσκαλος Τζέιμς Ταλαρίκο στο Τέξας, η 29χρονη δικηγόρος και υποψήφια διδακτόρισσα Μελάτ Κίρος στο Κολοράντο, ο γιατρός Αμπντούλ ελ Σαγέντ στο Μίσιγκαν, ο πρώτος μουσουλμάνος που εκλέγεται γερουσιαστής, η συνδικαλίστρια Κλερ Βαλντέζ στη Νέα Υόρκη, μεταξύ πολλών άλλων, εκλέχθηκαν παρά το γεγονός ότι οι αντίπαλοί τους ξόδεψαν πολλαπλάσια χρήματα στην προεκλογική εκστρατεία υποστηριζόμενοι από λόμπι και μεγαλοεπιχειρηματίες. Εκλέχτηκαν γιατί έθεσαν στο επίκεντρο της εκστρατείας τους τα καθημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζουν εκατομμύρια πολίτες: τη φτώχεια, την ακρίβεια, τις κοινωνικές παροχές και τις διακρίσεις. Εκλέχτηκαν επειδή κατάφεραν να εκφράσουν τις ανάγκες και τις προσδοκίες της κοινωνικής πλειοψηφίας απέναντι σε μια ανυπόληπτη κυβέρνηση που εκπροσωπούσε τα συμφέροντα των υπερπλουσίων.
Αναμφίβολα το πιο αξιοπρόσεκτο στοιχείο των εκλογών είναι η άνοδος των Δημοκρατικών Σοσιαλιστών (DSA). Παραμένουν μειοψηφία στο στρατόπεδο των Δημοκρατικών αλλά η αύξηση της δύναμής τους είναι εντυπωσιακή και, κυρίως, την απήχησης των ιδεών τους. Αυτό αποτυπώθηκε στην αλλαγή της πολιτικής ατζέντας πάρα πολλών Δημοκρατικών υποψηφίων στις πρόσφατες εκλογές, οι οποίοι, για παράδειγμα, υποστηρίζουν τη μεγαλύτερη φορολόγηση των υπερπλουσίων. Πάντως το ίδιο το κόμμα των Δημοκρατικών παραμένει αρκετά ετερόκλητο και συνυπάρχουν διαμετρικά αντίθετες απόψεις σε κρίσιμα ζητήματα.
Ζούμε σε μια εποχή μεγάλης ρευστότητας και κάθε πρόβλεψη για το μέλλον είναι παρακινδυνευμένη. Σε κάθε περίπτωση, η νίκη των Δημοκρατικών δεν ήλθε απλά και μόνο ως αποτέλεσμα της ψήφου-διαμαρτυρίας κατά των Ρεπουμπλικανών. Αποτυπώνει και την επιθυμία των Αμερικανών για μια ουσιαστική πολιτική αλλαγή. Κάτι που είναι ελπιδοφόρο όχι μόνο για τις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά για όλο τον κόσμο.
*Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr