Όταν ξεκινά το Wimbledon κάθε καλοκαίρι, υπάρχει μία εικόνα που ξεχωρίζει αμέσως από κάθε άλλο τουρνουά στον κόσμο. Οι κορυφαίοι τενίστες και τενίστριες αγωνίζονται σχεδόν αποκλειστικά ντυμένοι στα λευκά, ακολουθώντας έναν κανονισμό που παραμένει αναλλοίωτος εδώ και περισσότερο από έναν αιώνα.
Σε μια εποχή όπου τα έντονα χρώματα, τα εντυπωσιακά σχέδια και οι εμπορικές συνεργασίες κυριαρχούν στον αθλητισμό, το Wimbledon εξακολουθεί να υπερασπίζεται μια παράδοση που για πολλούς αποτελεί την ψυχή του τουρνουά. Για άλλους, βέβαια, είναι ένας ξεπερασμένος κανόνας που δεν συμβαδίζει με τη σύγχρονη εποχή.
Πώς όμως ξεκίνησε αυτή η ιστορία και γιατί το All England Club επιμένει τόσο πολύ στα λευκά;
Η αρχή μιας παράδοσης 150 ετών
Η απάντηση βρίσκεται στη βικτωριανή Αγγλία του 19ου αιώνα.
Τότε το τένις θεωρούνταν άθλημα της ανώτερης κοινωνικής τάξης και παιζόταν κυρίως σε ιδιωτικές λέσχες και κήπους. Εκείνη την εποχή θεωρούνταν ιδιαίτερα αντιαισθητικό να φαίνονται λεκέδες ιδρώτα πάνω στα ρούχα, ειδικά κατά τη διάρκεια κοινωνικών εκδηλώσεων.
Τα λευκά υφάσματα έκρυβαν καλύτερα τα σημάδια του ιδρώτα και γρήγορα έγιναν η καθιερωμένη επιλογή για τους αθλητές του τένις.
Όταν διοργανώθηκε το πρώτο Wimbledon το 1877, η λευκή ενδυμασία θεωρούνταν ήδη δεδομένη. Με τα χρόνια η συνήθεια εξελίχθηκε σε παράδοση και αργότερα σε επίσημο κανονισμό.
Ο πιο αυστηρός ενδυματολογικός κανόνας στον αθλητισμό
Αυτό που κάνει το Wimbledon μοναδικό είναι ότι δεν αρκείται απλώς στο να ζητά από τους αθλητές να φορούν λευκά.
Οι διοργανωτές έχουν θεσπίσει έναν από τους αυστηρότερους κανονισμούς στον παγκόσμιο αθλητισμό. Οι εμφανίσεις πρέπει να είναι σχεδόν εξ ολοκλήρου λευκές, ενώ τα έντονα χρώματα, οι μεγάλες χρωματιστές λεπτομέρειες και τα υπερβολικά λογότυπα δεν επιτρέπονται.
Ακόμη και μικρές λεπτομέρειες που σε άλλο τουρνουά θα περνούσαν απαρατήρητες μπορούν να θεωρηθούν παραβίαση των κανονισμών.
Το Wimbledon δεν αντιμετωπίζει το λευκό ως αισθητική επιλογή, αλλά ως κομμάτι της ταυτότητάς του.
Όταν ο Φέντερερ αναγκάστηκε να αλλάξει παπούτσια
Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα συνέβη το 2013 με τον Ρότζερ Φέντερερ.
Ο Ελβετός, επτά φορές πρωταθλητής του Wimbledon εκείνη την περίοδο, εμφανίστηκε φορώντας παπούτσια με πορτοκαλί σόλα. Παρότι η χρωματιστή λεπτομέρεια ήταν μικρή, οι διοργανωτές τον ενημέρωσαν ότι δεν συμμορφωνόταν πλήρως με τον κανονισμό.
Στον επόμενο αγώνα ο Φέντερερ εμφανίστηκε με διαφορετικά παπούτσια.
Το μήνυμα ήταν σαφές: ακόμη και οι μεγαλύτεροι θρύλοι του αθλήματος οφείλουν να ακολουθούν τους κανόνες του All England Club.
Ο Αντρέ Αγκάσι δεν άντεχε τα λευκά
Αν υπάρχει ένας παίκτης που προσωποποιούσε την επανάσταση απέναντι στην παράδοση, αυτός ήταν ο Αντρέ Αγκάσι.
Στα τέλη της δεκαετίας του 1980 ο Αμερικανός είχε γίνει διάσημος για τις πολύχρωμες εμφανίσεις, τα έντονα σχέδια και το διαφορετικό στιλ του. Το συντηρητικό περιβάλλον του Wimbledon δεν ταίριαζε καθόλου με την εικόνα που ήθελε να προβάλλει.
Ο Αγκάσι απουσίασε από το τουρνουά για τρία συνεχόμενα χρόνια και αργότερα παραδέχθηκε ότι ένας από τους λόγους ήταν η αντίθεσή του στο αυστηρό dress code.
Η ειρωνεία είναι πως όταν τελικά επέστρεψε, κατέκτησε τον τίτλο το 1992 και έγραψε το όνομά του στην ιστορία του θεσμού.
Σχετικά άρθρα
Οι 5 κορυφαίοι τελικοί στο Wimbledon
Ρεκόρ στα έπαθλα αλλά οι παίκτες ζητούν περισσότερα
Γιατί το Wimbledon δεν αλλάζει;
Το ερώτημα τίθεται σχεδόν κάθε χρόνο.
Γιατί ένα τουρνουά που έχει υιοθετήσει την τεχνολογία Hawk-Eye, έχει κλειστή οροφή στο Centre Court και ακολουθεί τις σύγχρονες απαιτήσεις του επαγγελματικού αθλητισμού, επιμένει σε έναν τόσο αυστηρό κανονισμό;
Η απάντηση βρίσκεται στη φιλοσοφία του ίδιου του Wimbledon.
Οι διοργανωτές θεωρούν ότι οι παραδόσεις είναι αυτές που το διαφοροποιούν από κάθε άλλο Grand Slam. Όπως προστατεύουν το γρασίδι, το Royal Box και τα ιστορικά έθιμα του τουρνουά, έτσι προστατεύουν και τη λευκή ενδυμασία.
Για πολλούς φιλάθλους, η εικόνα των κορυφαίων αθλητών ντυμένων στα λευκά αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σύμβολα του αθλήματος.
Μια παράδοση που άντεξε στον χρόνο
Σε έναν αθλητικό κόσμο που αλλάζει διαρκώς, το Wimbledon παραμένει πιστό σε μια παράδοση που ξεκίνησε σχεδόν πριν από 150 χρόνια.
Μπορεί κάποιοι να τη θεωρούν ξεπερασμένη και άλλοι αναγκαία, όμως δύσκολα μπορεί να αμφισβητήσει κανείς ότι αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της γοητείας του τουρνουά.
Άλλωστε, όταν οι καλύτεροι τενίστες του κόσμου πατούν το γρασίδι του All England Club ντυμένοι στα λευκά, δεν ακολουθούν απλώς έναν κανονισμό. Γίνονται μέρος μιας ιστορίας που συνεχίζεται αδιάκοπα από το 1877.
The post Η ιστορία του πιο αυστηρού dress code στον αθλητισμό appeared first on Tennis24.
Διαβάστε περισσότερα