Νομίζω ότι από την πρώτη στιγμή ήμουν απολύτως καθαρός στα κριτήρια με βάση τα οποία συγκροτείται η ελληνική αριστερή συμπαράταξη. Είμαστε ανοιχτοί σε όλους και σε όλες όσοι επιθυμούν να υπογράψουν τη διακήρυξή μας και να γίνουν μέλη μας. Δεν έχουμε κλείσει τις πόρτες μας σε κανέναν.
Βάλαμε όμως δύο όρους, ας το πω έτσι, ο πρώτος όρος ήταν ότι δεν θα δεχθούμε μέλη μας βουλευτές που έχουν εκλεγεί προφανώς με άλλα κόμματα στον ελληνικό κοινοβούλιο. Θα αποκτήσουμε κοινοβουλευτική ομάδα όταν με το καλό ο ελληνικός λαός με την κρίση του μας στείλει στο ελληνικό κοινοβούλιο.
Και νομίζω ότι αυτός ο όρος ήταν κάτι αυτονόητο σε μια εποχή που βλέπουμε βουλευτές να εκλέγονται με μία έδρα, να πηγαίνουν σε ένα κόμμα, να παίρνουν την έδρα τους, να πηγαίνουν σε ένα άλλο κόμμα, να φλερτάρουν με ένα τρίτο, να καταλήγουν σε ένα τέταρτο. Πιστεύετε ότι αυτό βοηθάει την κρίση αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος και της πολιτικής, ή την επιτείνει;
Άρα λοιπόν, ο πρώτος όρος ήταν πάρα πολύ καθαρός: και ο δεύτερος όρος που θέσαμε ήταν αυτονόητος και αυτός, κάνουμε μια καινούρια προσπάθεια, ξεκινάμε από την αρχή με μεγάλες φιλοδοξίες, δεν θα υπάρξει, αν θέλετε, μεταβίβαση των ιδιοτήτων ή των, αν θέλετε, προνομίων εντός εισαγωγικών, από προηγούμενες φάσεις στη νέα φάση, de facto.
Όλοι όσοι έρθουν σε αυτή την προσπάθεια θα τεθούν με ίσους όρους στον κοινό αγώνα, στην κοινή προσπάθεια, τα ψηφοδέλτια θα τα αποφασίσουμε όταν έρθει η ώρα, με συλλογικές διαδικασίες. Δεν έχουμε κλείσει την πόρτα σε κανέναν και σε καμία, έχουμε βάλει πολύ καθαρούς όρους όχι στους ίδιους τους ανθρώπους που δεν ενδιαφέρονται να ενταχθούν στις γραμμές μας, εμείς απευθυνόμαστε στην κοινωνία, στους πολίτες, προς αυτούς απευθυνόμαστε.
Και βεβαίως, κυρία Μπαρμπάτση, το κάλεσμά μας για συστράτευση, για πανστρατιά, είναι διαρκές και ανοιχτό, επαναλαμβάνω, προς όλους και όλες. Αλλά νομίζω ότι αυτή η δύο συγκεκριμένοι όροι που θέσαμε από την αρχή είναι όροι που διευκολύνουν, αν θέλετε, τη δημιουργία μιας άλλης σχέσης αξιοπιστίας ανάμεσα στους πολιτικούς, στην πολιτική και στον πολίτη. Και νομίζω ότι αυτό είναι κάτι το οποίο πρέπει να μας απασχολεί όλους και όλες, διότι, επαναλαμβάνω, έχουμε να αντιμετωπίσουμε μια πολύ μεγάλη και βαθιά κρίση, ένα πολύ μεγάλο και βαθύ, βαθύτατο έλλειμμα εμπιστοσύνης, και για μας αυτό είναι πάρα, πάρα πολύ κρίσιμο.