Η επανάληψη της Ιστορίας έχει, εμπειρικά, το διπλό περιεχόμενο και αποτύπωμα, της… φάρσας και της τραγωδίας. Η εξήγηση εντοπίζεται στην αδυναμία των πρωταγωνιστών κάθε παρόντος να μεταφράσουν ορθώς και να κατανοήσουν επαρκώς τα μαθήματα και τα διδάγματα του διαρκούς και ανατροφοδοτούμενου παρελθόντος.
Ο τροχός της Ιστορίας δεν ανέχεται τις ασυνέχειες, αλλά συνεχίζει τη διαδρομή του ανεπηρέαστος από την αδυναμία συγχρωτισμού και εναρμόνισης με τους ρυθμούς του.
Η κάλπη-τομή του 2027 και το τέλος της αυτοδυναμίας
Στη σημερινή εκδοχή της χώρας μας, μιας Ελλάδας με παγιωμένα στοιχεία φθοροποιούς παρακμής, οι επικείμενες βουλευτικές εκλογές, την άνοιξη ή το καλοκαίρι του 2027, προσλαμβάνουν χαρακτηριστικά κάλπης-τομής για το πολιτικό σύστημα και, κατ’ επέκταση, για την εθνική διαδρομή.
Πέρασαν 11 χρόνια από το καλοκαίρι του 2015, με τις κάλπες που ακολούθησαν το δημοψήφισμα Τσίπρα και οδήγησαν στην επαναβεβαίωση της κυριαρχίας του και τη «δεύτερη φορά Αριστερά» στη διακυβέρνηση του τόπου. Πέρασαν επτά χρόνια από το καλοκαίρι του 2019 και τις κάλπες της… απαλλαγής της χώρας από τη διακυβέρνηση Τσίπρα, με την αυτοδυναμία Μητσοτάκη –που ανανεώθηκε το 2023– να καλείται να επαναφέρει την εθνική ευδαιμονία.
Η οργή που κοχλάζει στην κοινωνία και βίωσε την αναμενόμενη… επώαση την περίοδο των καλοκαιρινών διακοπών, που δεν ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες των περισσοτέρων και δίνουν τη σκυτάλη σε μια περίοδο οικονομικής απόγνωσης, διαμορφώνει τις συνθήκες για την αναζήτηση πολιτικής αλλαγής στη διακυβέρνηση του τόπου. Η απουσία ξεκάθαρης και αξιόπιστης εναλλακτικής λύσης διευκολύνει και ενισχύει τις πιθανότητες της Νέας Δημοκρατίας να παραμείνει και να εξέλθει πρώτη πολιτική δύναμη από τις επερχόμενες κάλπες. Όχι, όμως, πλέον αυτοδύναμης, αλλά υποχρεωμένης να αναζητήσει συνέργειες και συμπράξεις, μέσω σχημάτων κυβερνητικής συνεργασίας με άλλα κόμματα.
Μια προοπτική που συνεπάγεται αναπόφευκτα ότι μειώνονται οι πιθανότητες του Κυριάκου Μητσοτάκη να παραμείνει… ένοικος του Μεγάρου Μαξίμου, καθώς ο σημερινός πρωθυπουργός βιώνει συμπεριφορές και αντιμετώπιση απομόνωσης από το υπόλοιπο πολιτικό σύστημα, το οποίο δεν θα συναινούσε στο να είναι ο ίδιος επικεφαλής μιας κυβέρνησης συνεργασίας, με τη Νέα Δημοκρατία ως κορμό ενός τέτοιου σχήματος.
Το εγχείρημα Σαμαρά και η ιδεολογική αλλοίωση της ΝΔ
Το υπό δημιουργία κόμμα του Αντώνη Σαμαρά προβάλλει ως η φυσική διέξοδος για τους παραδοσιακούς ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίοι είναι απογοητευμένοι ή και εξοργισμένοι ακόμη με τις πολιτικές που εφαρμόστηκαν κατά την επταετή διακυβέρνηση Μητσοτάκη και πιστεύουν ότι απομάκρυναν την ιστορική παράταξη της Κεντροδεξιάς από τις ρίζες της, από την αξιακή και ηθική ταυτότητά της. Μία από τις συνήθεις κατηγορίες που εκτοξεύονται κατά του σημερινού προέδρου της Νέας Δημοκρατίας είναι ότι επί της δικής του πολιτικής κυριαρχίας αλλοιώθηκε η φυσιογνωμία του κόμματος, με την αποδοχή στις τάξεις της και την αξιοποίηση των λεγόμενων «ακροκεντρώων», κατά πλειοψηφία προερχόμενων από το πάλαι ποτέ σημιτικό ΠΑΣΟΚ.
Η παρακαταθήκη της ΔΕΘ 2003 και το «δαχτυλίδι» διαδοχής
Το ενδιαφέρον είναι ότι στα παρασκήνια της Κεντροδεξιάς, εκεί όπου συζητούνται σενάρια και εκδοχές για το μέλλον της Νέας Δημοκρατίας, αρκετοί επενδύουν σε αυτήν ακριβώς την ύπαρξη σημιτογενών στελεχών στο σημερινό Μαξίμου και στον πυρήνα της ομάδας κρούσης του κόμματος, για να… ποντάρουν τα χρήματά τους στην επανάληψη του «μοντέλου Σημίτη», αναφορικά με τη διαδοχή στην ηγεσία. Τα σενάρια αυτά, που διακινούνται με αυξανόμενη συχνότητα το τελευταίο διάστημα, μετά τις δραματικές στιγμές που μετέφεραν από την περιφέρεια οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, θυμίζουν τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης του 2003, η οποία έγινε αφετηρία των πολιτικών εξελίξεων εκείνης της εποχής.
Σε εκείνη τη ΔΕΘ, ο Κώστας Σημίτης παρουσίασε το μεγαλύτερο πακέτο δημοσιονομικών παροχών… από συστάσεως ελληνικού κράτους, δεν κατάφερε, ωστόσο, να αλλάξει το οργισμένο κλίμα, που κόχλαζε στην ελληνική κοινωνία εναντίον του, και μετά από μερικούς μήνες, τον Ιανουάριο του 2004, παρέδωσε την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ στον Γιώργο Παπανδρέου, με… απευθείας ανάθεση ή ως… θαμπό δαχτυλίδι, όπως είχε σχολιάσει ο Νίκος Παπανδρέου, ώστε να μην ηττηθεί ο ίδιος από τον Κώστα Καραμανλή στις κάλπες της 7ης Μαρτίου εκείνου του έτους.
Η στρατηγική εξόδου του Κυριάκου Μητσοτάκη
Τα… σενάρια, που καλπάζουν, επιμένουν ότι το σημιτικό περιβάλλον που κινείται στον πυρήνα της εξουσίας γύρω από τον Κυριάκο Μητσοτάκη τον ωθεί σε μια τέτοια στρατηγική εξόδου, που ιδανικά θα μπορούσε να συνδυαστεί, λίγο αργότερα, και με μια θέση εξουσίας σε ευρωπαϊκό αξίωμα. Έτσι, ο σημερινός ένοικος του Μεγάρου Μαξίμου θα μπορούσε να υπερασπιστεί καλύτερα την πολιτική υστεροφημία του και να διεκδικήσει μια επάνοδο μελλοντικά, στην περίπτωση κατά την οποία το επιτρέψουν οι συνθήκες που θα έχουν διαμορφωθεί.
ΤΟ ΠΑΡΟΝ
Φωτο: https://www.facebook.com/kyriakosmitsotakis
The post Σενάριο «εξόδου» με το μοντέλο… Σημίτη appeared first on ΤΟ ΠΑΡΟΝ.
Διαβάστε περισσότερα