Επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35 και κινητήρες για τα μαχητικά Καάν και ίδρυση ΝΑΤΟϊκών στρατηγείων που θα δίνουν ατλαντική νομιμοποίηση στη γεωπολιτική φαντασίωση της «Γαλάζιας Πατρίδας». Είναι κάτι παραπάνω από φανερό ότι υπάρχει ένα ευρύτερο περιφερειακό δούναι και λαβείν ΗΠΑ – Τουρκίας, με τον Ερντογάν να έχει κρατήσει εποικοδομητική στάση σε σχέση με την προσπάθεια του Τραμπ να μοιράσει τη Συρία ανάμεσα στην Αγκυρα και το Τελ Αβίβ.
Επί 13 χρόνια οι ΗΠΑ πίεζαν τον Ερντογάν να στηρίζει τους τζιχαντιστές αντικαθεστωτικούς στη Συρία, να κάνει δηλαδή όλη τη βρόμικη δουλεία που ήταν αναγκαία για την ανατροπή του καθεστώτος Ασαντ στη Δαμασκό, που ήταν ο μοναδικός σύμμαχος του Ιράν στη Μέση Ανατολή.
Επιπλέον οι ΗΠΑ πριμοδότησαν την ντε φάκτο απόσχιση των Κούρδων της Βορειοανατολικής Συρίας για να τους εργαλειοποιήσουν στη συνέχεια εναντίον των ακραίων τζιχαντιστών. Από τις αρχές Δεκεμβρίου του 2024, Ισραήλ και Τουρκία διεξάγουν έναν ακήρυχτο πόλεμο δι’ αντιπροσώπων για τον έλεγχο της Συρίας, με τον Ερντογάν να βλέπει να σβήνει το όραμα ενός τουρκικού σουνιτικού προτεκτοράτου στη Δαμασκό.
Ετσι, οι ΗΠΑ που ενέπλεξαν την Τουρκία στη Συρία και στη Λιβύη βρέθηκαν να χρωστάνε στον Ερντογάν ρόλο στην ευρύτερη περιοχή.
Τα ΝΑΤΟϊκά στρατηγεία θα οξύνουν την ευαίσθητη ισορροπία των σχέσεων Τουρκίας – Ρωσίας στη Μαύρη Θάλασσα αλλά και με όλες τις δυνάμεις που έχουν βλέψεις στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ενεργός περιφερειακός ρόλος της Τουρκίας μέσω των δύο νέων ΝΑΤΟϊκών στρατηγείων είναι αμφίβολο αν θα προσθέσει γεωπολιτική υπεραξία στον ανατολικό μας γείτονα. Τα όρια ανάμεσα στην πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική και τη σύγχυση του μικρομεγαλισμού που συχνά χαρακτηρίζει την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας είναι θολά. Από πλευράς ΗΠΑ, η διαχείριση σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα των συγκρουόμενων περιφερειακών φιλοδοξιών Ισραήλ – Τουρκίας δεν είναι εύκολη υπόθεση.
Ετη φωτός μοιάζουν να μας χωρίζουν από το 2011, όταν ο Ερντογάν ενέπλεκε την Τουρκία στον πόλεμο της Συρίας. Από το σουνιτικό προτεκτοράτο στη Δαμασκό που ονειρευόταν, σήμερα ελπίζει στην παρέμβαση των ΗΠΑ για μια δίκαιη μοιρασιά της Συρίας. Τι σημαίνει μοιρασιά; Περιλαμβάνει μια ντε φάκτο ανεξαρτησία των Κούρδων της Βορειοανατολικής Συρίας, δηλαδή ένα δεύτερο Βόρειο Ιράκ; Και το ερώτημα των ερωτημάτων είναι αν υπάρχει αντίτιμο ικανό να πείσει την Αγκυρα να εγκαταλείψει τη Συρία.
Το καλοκαίρι του 2010, το πολιτικό Ισλαμ του Ερντογάν είχε κατακτήσει τον Ομπαμα και πρόβαλλε σαν πρότυπο για τις ΗΠΑ. Η κατάληψη της Μοσούλης από τους τζιχαντιστές το 2014 δημιούργησε μια κρίση εμπιστοσύνης ακόμη ενεργή.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr