«Εμείς κάνουμε τις σωστές ιδιωτικοποιήσεις» διατυμπάνιζε το 2022 μιλώντας για τις κρατικές επιδοτήσεις στη Hellenic Train ο τότε υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Κώστας Αχ. Καραμανλής.
«Δικαιώθηκε» όχι μόνο το 2023 με το έγκλημα των Τεμπών και την απαξίωση έκτοτε του ελληνικού σιδηροδρόμου αλλά και από τις αξιώσεις των δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ από το Δημόσιο που εμφανίζει τώρα στον ισολογισμό της η ιταλική εταιρεία για το 2025.
Τα οικονομικά στοιχεία της Hellenic Train που δημοσιεύτηκαν στο τέλος της περασμένης εβδομάδας δείχνουν ότι η εταιρεία, παρά τις επιφυλάξεις των ορκωτών ελεγκτών, αποδίδει όλες τις ευθύνες για την καταβαράθρωση της σιδηροδρομικής κυκλοφορίας στο ελληνικό Δημόσιο. Αυτό αποτυπώνεται στη μονομερή αύξηση των εσόδων για τις άγονες γραμμές (Υποχρέωση Δημόσιας Υπηρεσίας – ΥΔΥ) στα 165,7 εκατομμύρια ευρώ το 2025 έναντι 47,8 εκατομμυρίων το 2024. Με την αύξηση αυτή που θα πρέπει να καλύψουν οι Ελληνες φορολογούμενοι, η Hellenic Train εμφανίζεται το 2025 κερδοφόρος κατά 63,4 εκατομμύρια ευρώ, ενώ το 2024 είχε ζημίες 62,9 εκατομμύρια.
Υπενθυμίζεται ότι, με τη συμφωνία ΥΔΥ του 2022, η κυβέρνηση Μητσοτάκη είχε θεσπίσει ετήσια κρατική επιδότηση 50 εκατομμυρίων ευρώ, υποστηρίζοντας ότι έτσι θα επιστραφούν έσοδα προς το Δημόσιο ύψους 450 εκατομμυρίων, ενώ υποσχόταν έναν σιδηροδρομικό παράδεισο με νέα έργα 4,5 δισ. ευρώ. Η συμφωνία εκείνη υποτίθεται ότι βελτιώθηκε στα τέλη του 2025, όταν η κυβέρνηση θέσπισε τη δυνατότητα αύξησης της ετήσιας κρατικής επιδότησης πάνω από τα 50 εκατ. και ρήτρες για τη μη εκτέλεση δρομολογίων.
Μεταβίβαση ευθύνης
Η Hellenic Train έρχεται με τον ισολογισμό του 2025 να υποστηρίξει πως εκείνη δεν έχει ευθύνη για το γεγονός ότι το μεταφορικό έργο παραμένει καθηλωμένο στα χαμηλότερα επίπεδα με μόλις δύο ζεύγη δρομολογίων στον κεντρικό άξονα Αθήνα-Θεσσαλονίκη μετά τις καταστροφές από τη θεομηνία «Daniel» τον Σεπτέμβριο του 2023, παρά τις περί του αντιθέτου υποσχέσεις της κυβέρνησης. Η ευθύνη μεταβιβάζεται στο ελληνικό Δημόσιο και τον ΟΣΕ που είναι αρμόδιος για την υποδομή. Υπενθυμίζεται ότι στον δικό του ισολογισμό για το 2024, ο ΟΣΕ υποστήριζε πως και εκείνος έχει απαιτήσεις 139 εκατομμυρίων ευρώ από τη Hellenic Train επειδή αρνήθηκε να πληρώσει τα αυξημένα τέλη για την πρόσβαση στο δίκτυο. Η διαφορά αυτή τέθηκε στην κρίση της Δικαιοσύνης χωρίς ο ΟΣΕ να μπορέσει να αποδείξει τη βασιμότητα των απαιτήσεών του.
Υπενθυμίζεται ακόμα ότι στη νέα σύμβαση με τη Hellenic Train το 2025, το Δημόσιο είχε δεχτεί ότι εφόσον προκύψουν τρεις διαδοχικές ζημιογόνες χρήσεις είναι υποχρεωμένο εκείνο να καλύψει τις συσσωρευμένες ζημίες. Ετσι, η εταιρεία μετρά τα αρνητικά αποτελέσματα στην περίοδο 2022-2025 και τις αποδίδει στην ενεργειακή κρίση του 2022 και τη μειωμένη κυκλοφορία τρένων μετά τα Τέμπη και τον «Daniel» που συνεχίζει να επηρεάζει την κατάσταση ακόμα και σήμερα. Για το αν η ίδια έχει διαθέσιμο τροχαίο υλικό και προσωπικό ώστε να αυξήσει τα δρομολόγια αν ο ΟΣΕ ή το Δημόσιο της ζητούσε να τα αυξήσει, ούτε λόγος…
«Ωρα να μιλήσουμε για επανακρατικοποίηση», τιτλοφορείται άρθρο το οποίο δημοσιεύθηκε χθες στο σιδηροδρομικό μπλογκ «Το στέκι της έλξης» που απηχεί τις απόψεις της πλειοψηφίας του Κώστα Γενιδούνια στο σωματείο των μηχανοδηγών. Στο άρθρο τονίζεται ότι η Hellenic Train εγείρει οικονομικές αξιώσεις «που δημιουργούν ένα εξαιρετικά σοβαρό ζήτημα δημόσιας πολιτικής». «Οταν το Δημόσιο καλείται να καλύπτει τις ζημιές μιας ιδιωτικά λειτουργούσας σιδηροδρομικής εταιρείας, ποιο είναι τελικά το όφελος από τη διατήρηση αυτού του μοντέλου;» αναρωτιέται το άρθρο. Παραδέχεται ότι σημαντικό μέρος των προβλημάτων συνδέεται με την κατάσταση του δικτύου, τις συνέπειες της κακοκαιρίας «Daniel» και τις ευθύνες του ίδιου του κράτους, αλλά τονίζει και ότι η εταιρεία έχει αναλάβει υποχρεώσεις για νέες επενδύσεις σε νέα τρένα που ακόμη δεν έχουν υλοποιηθεί.
Το άρθρο μιλά για «αποτυχημένους και κρατικοδίαιτους μάνατζερ» που εγείρουν πρόσθετες αξιώσεις και τονίζει ότι η «επανακρατικοποίηση δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως σύνθημα ούτε ως νοσταλγία ενός παρελθόντος που είχε και αυτό σοβαρές παθογένειες», αλλά «ως μια πραγματική επιλογή δημόσιας πολιτικής, με συγκεκριμένο οικονομικό σχέδιο, θεσμική λογοδοσία, διαφάνεια στη διαχείριση, επενδύσεις και ισχυρούς μηχανισμούς ελέγχου της ασφάλειας».
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr