Κάτι πολύ ωραίο και ενδιαφέρον ετοιμάζεται για τις 29 Οκτωβρίου, στο ΙΛΙΟΝ Plus. Στο κόζι club της Κοδριγκτώνος θα συναντηθούν Ελληνες και Γάλλοι ράπερ, για να συνδυάσουν τις δύο κουλτούρες που, στην πραγματικότητα, δεν είναι και τόσο διαφορετικές.
Από τη Γαλλία έρχεται ο HOMR (που διαθέτει και ελληνικές ρίζες και ζει ανάμεσα στη Λιόν και την Αθήνα) και από την Ελλάδα η Lunar, μία από τις νέες φωνές που ξεχωρίζουν στην ελληνική rap σκηνή.
Το event το στήνουν δύο ραπ κολεκτίβες, η Hecate και η Komä. Θα υπάρχουν και dj-sets από LECMA, VERY G και TZOUG. Ρωτάω τον HOMR αυτό ακριβώς που λέω παραπάνω για την ελληνική και τη γαλλική χιπ χοπ σκηνή. «H κύρια διαφορά είναι η μουσική ποικιλομορφία», απαντά. «Στη Γαλλία, οι παραγωγές (Beats) έχουν εξελιχθεί σημαντικά, επηρεασμένες κυρίως από μουσικά είδη όπως η ηλεκτρονική, η τέκνο, το ροκ ή η τζαζ, αλλά και, κυρίως, από την πολιτιστική ποικιλομορφία της Γαλλίας. Οι ράπερ που προέρχονται από τις διασπορές έφεραν νέες γλώσσες στη μουσική τους, αλλά και νέα όργανα (Βόρεια Αφρική, Ισπανία, νησιά…). Αυτό συνέβαλε στην άνθηση νέων ειδών και νέων ήχων, σε αντίθεση με την Ελλάδα, η οποία, κατά τη γνώμη μου, υστερεί ακόμα σε αυτό το θέμα, καθώς η ελληνική σκηνή παραμένει ακόμα διστακτική».
Και η κύρια ομοιότητά τους;
«Η αγάπη για τις λέξεις. Υπάρχει ακόμα ένας μεγάλος αριθμός ράπερ, τόσο στη Γαλλία όσο και στην Ελλάδα, που δίνουν προσοχή στη γραφή τους, στα κείμενά τους. Για μένα αυτό συνδέεται στενά με την πολιτική και αντιεξουσιαστική κληρονομιά του ραπ, που εξακολουθεί να είναι πολύ παρούσα και στις δύο χώρες. Η καταγγελία θα έχει πάντα μεγαλύτερη επίδραση αν χρησιμοποιούνται οι σωστές λέξεις».
Εκτός από τον HOMR, μιλήσαμε και με τον Alex από την κολεκτίβα της Komä και μας λέει, καταρχάς, για την ίδια την κολεκτίβα: «Πρόκειται για άτομα που βρίσκονται κοντά μεταξύ τους (φίλοι και γνωστοί), τα οποία διαθέτουν ταλέντο σε καλλιτεχνικούς τομείς ή ενδιαφέρον για τον κόσμο της μουσικής, αλλά δεν αναγνωρίζουν πλέον τον εαυτό τους στις εκδηλώσεις που συχνάζουν (όπως συνέβαινε στην περίπτωση της Komä) ή, εναλλακτικά, επιθυμούν να δημιουργήσουν τον δικό τους κόσμο και να κάνουν τα πράγματα με τις δικές τους δυνάμεις. Πρόκειται συχνά για ανθρώπους που μοιράζονται το πάθος τους για τις τέχνες των άλλων και εξελίσσονται μαζί, εκφράζοντας τον εαυτό τους μέσα από τα πάθη τους».
Για πες μας μερικά παραδείγματα…
«Διοργάνωση εκδηλώσεων: οι συλλογικότητες έχουν ως σκοπό να οργανώνουν και να συντονίζουν, σε συνεργασία με τους διάφορους φορείς του χώρου, έργα εκδηλώσεων που θα αναδείξουν αυτή την κουλτούρα του χιπ χοπ και έχουν ως τελικό στόχο την παρουσίαση των καλλιτεχνών επί σκηνής.
Τέχνες και επικοινωνία: μπορούν να συμβάλουν γενικότερα στην καλλιτεχνική ανάπτυξη των καλλιτεχνών. Δημιουργία οπτικού υλικού (οπτικά εφέ για τις ζωντανές εμφανίσεις, μουσικά βίντεο για την οπτική ταυτότητα, γραφιστική για την επικοινωνία).
Οι συλλογικότητες/κολεκτίβες διοικούνται από ένα διοικητικό συμβούλιο που αποτελείται από τον πρόεδρο, τον ταμία και τον γενικό γραμματέα».
Πόσο επιδραστικό μπορεί να είναι (ή να μην είναι) το χιπ χοπ έξω από τον χώρο του/τόπο του; Μπορεί να μας αγγίξει ένα χιπ χοπ όνομα από την Ελβετία, για παράδειγμα;
HOMR: «Είμαι πεπεισμένος ότι το χιπ-χοπ μπορεί να εξαχθεί οπουδήποτε στον κόσμο, ανεξάρτητα από τη γλώσσα, και αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο σήμερα. Συνειδητοποιώ πόσους ξένους καλλιτέχνες ακούμε με τους φίλους μου χωρίς καν να καταλαβαίνουμε τους στίχους, και αυτό με κάνει να αναρωτιέμαι πολύ. Τι είναι αυτό που μας προσελκύει; Οι παραγωγές; Το flow του καλλιτέχνη; Τα samples; Σίγουρα ένας συνδυασμός όλων αυτών. Οι νέοι ακούνε πολλούς καλλιτέχνες πλέον χωρίς καν να ξέρουν από πού κατάγεται ο καθένας, και το βρίσκω υπέροχο. Το ερώτημα που μένει τώρα είναι σε ποιον βαθμό ένας ξένος καλλιτέχνης μπορεί να “εκτοξευτεί” σε μια άλλη χώρα, και σε αυτό δεν έχω ακόμα την απάντηση».
«Ο,τι ζούμε δεν μοιάζει και πολύ με δημοκρατία»
Πόσο τραγική είναι η εποχή μας σε πολιτικό επίπεδο;
Alex: «Η τρέχουσα πολιτική κατάσταση στη Γαλλία είναι πράγματι κρίσιμη. Αν εξετάσουμε το πρόβλημα από την πηγή του: στο σχολείο μάς λένε ότι ζούμε σε μια δημοκρατία, αλλά έχω τη βαθιά πεποίθηση ότι ζούμε μάλλον σε μια ολιγαρχία, δηλαδή ότι μια μικρή ομάδα ανθρώπων κατέχει την εξουσία.
Ολοι οι πολιτικοί προέρχονται από τις ίδιες σχολές και την ίδια κοινωνική τάξη, κάτι που δεν τους επιτρέπει να εκπροσωπούν τον λαό· επιπλέον, τελευταία οι νόμοι δεν ψηφίζονται μέσω δημοψηφίσματος, αλλά απλώς επιβάλλονται με τη βία, κάτι που δεν μοιάζει πια και πολύ με δημοκρατία.
Επίσης, οι μεγάλοι πλούσιοι της χώρας έχουν εξαγοράσει μεγάλο μέρος των μέσων ενημέρωσης, η ελευθερία του λόγου περιορίζεται όλο και περισσότερο και εκμεταλλεύονται την κατάσταση για να κάνουν προπαγάνδα υπέρ της Ακροδεξιάς και συμβάλλουν στην άνοδό της…
Με αυτή την άνοδο, ο πολιτισμός, και ιδίως το ραπ, δέχεται επιθέσεις: περικοπές στον προϋπολογισμό, ακυρώσεις συναυλιών, δικαστικές διώξεις εναντίον ράπερ με κοινωνική δέσμευση. Γίνεται όλο και πιο επικίνδυνο να εκφράζει κανείς αντίθετες απόψεις.
Πιστεύω ότι ζούμε σήμερα σε έναν διχασμένο κόσμο, όπου υπάρχει είτε η Ακροδεξιά, είτε η Ακροαριστερά· ο λαός είναι διχασμένος, δεν επικοινωνεί πλέον και δεν μπορεί να ενωθεί για να αντιμετωπίσει τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα που βιώνει η χώρα μας.
Ομως, εδώ και μερικές ημέρες, έχω την ελπίδα ότι ο λαός θα ενωθεί για να αντισταθεί σε αυτή την ολιγαρχία.
Το κίνημα των μαθητών Λυκείου στη Γαλλία δείχνει ότι η νεολαία μας έχει βαρεθεί αυτές τις συνθήκες διαβίωσης και εκπαίδευσης. Το κράτος φοβάται και καταστέλλει με πολύ βίαιο τρόπο τα κινήματα της νεολαίας μέσω των δυνάμεων της τάξης.
Για μένα, αυτό ίσως να είναι το σημάδι της έναρξης της ενότητας του λαού ενάντια στην τρέχουσα κυβέρνηση και στο σύστημα που αυτή εκφράζει».
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr