Κι ούτε κουβέντα για το Επταπύργιο. Σαν να μην έχει ακούσει τίποτα για το πλήθος των αντιδράσεων η υπουργός Πολιτισμού, Λίνα Μενδώνη, εγκαινίασε προχθές το περίπτερο του ΟΔΑΠ στη ΔΕΘ και προσπέρασε τα αιτήματα να εξαιρεθεί το μνημείο από αυτά στα οποία θα τελούνται ιδιωτικές… γευσιγνωστικές δραστηριότητες!
Μόλις πριν από τρεις μέρες ο Σύνδεσμος Φυλακισθέντων Εξορισθέντων Αντιστασιακών (ΣΦΕΑ) 1967-1974 και ο Δήμος Νεάπολης-Συκεών ζητούσαν από το υπουργείο να εξαιρέσει το Επταπύργιο από «τη λίστα της ντροπής».
Στα εγκαίνια του περιπτέρου του ΟΔΑΠ η κ. Μενδώνη επανέλαβε τις γνωστές θέσεις της ότι δεν χρειάζεται να υπάρχει καμιά ανησυχία διότι ο πολιτισμός και τα μνημεία δεν ιδιωτικοποιούνται και δεν έχουν καταλάβει καλά όσοι/ες αντιδρούν. Το Zeitgeist του καιρού μας κατά την κ. Μενδώνη ορίζει ότι «εάν θέλουμε να πάμε μπροστά την πατρίδα, εάν θέλουμε να δούμε την Ελλάδα του 2030 έτσι όπως ο καθένας από εμάς επιθυμεί για τον ίδιο και κυρίως για τα παιδιά μας, δεν μπορούμε να μένουμε μόνο στις υποδομές. Οι υποδομές είναι απαραίτητες, αλλά πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία και να εκμεταλλευτούμε όλες τις δυνατότητες που μας δίνει ο δημόσιος αλλά και ο ιδιωτικός τομέας». Αφήνουμε κατά μέρος ότι όποιος/α θέλει να πάει την Ελλάδα μπροστά δεν μπορεί να έχει χρονικό ορόσημο, πόσο μάλιστα τα επόμενα 3,5 χρόνια. Αλλά ποια νοοτροπία πρέπει να αλλάξουμε και προς ποια κατεύθυνση; Οι δυνατότητες του ιδιωτικού τομέα θα εξυπηρετούν τον δημόσιο ή και ο ιδιωτικός θα πίνει από τα κρουσταλλένια νερά του δημόσιου ταμείου;
Ο ΣΦΕΑ για παράδειγμα δεν μπορεί να εννοήσει το βάθος και τα οφέλη που φέρνει η ανάγκη για αλλαγή νοοτροπίας γι’ αυτό και τα βάζει και με την πρόεδρο του ΟΤΑΔ, Νικολέττα Διβάρη-Βαλάκου, για τον ισχυρισμό της πως η ένταξη του Επταπυργίου στη… «λίστα γαστρονομίας, δεξιώσεων και εκθέσεων προϊόντων» «θα προσφέρει παρηγοριά και μια άλλη διάσταση στην εξέλιξη της χρήσης του μνημειακού μας πλούτου, ως αντίστιξη ακριβώς στην κατάχρηση εξουσίας των κρατούντων σε εποχές εμπόλεμες και διαταραχής του δημοκρατικού πολιτεύματος(!)».
Για τον ΣΦΕΑ «μόνο ασέβεια στη μνήμη των εκτελεσμένων αγωνιστών της Κατοχής, του Εμφυλίου και των καταδίκων της Χούντας και προσβολή της νοημοσύνης μας θα μπορούσε να χαρακτηριστεί αυτός ο ισχυρισμός! Ετσι, “βαφτίζοντας το κρέας ψάρι”, οι κυβερνώντες άνοιξαν διάπλατα την πόρτα για την εμπορευματοποίηση των μνημείων, όπως καταγγέλλουν μεταξύ άλλων οι αρχαιολόγοι, οι αρχαιοφύλακες, ο Δήμος Νεάπολης-Συκεών, οι ΕΛΜΕ-Θ». Ο ΣΦΕΑ καλεί το υπουργείο να διαγράψει το Επταπύργιο από την «αγοραία, ανίερη “λίστα γαστρονομίας”» και να το «κηρύξει σε χώρο ιστορικής μνήμης, σε Μουσείο της Εθνικής και της Αντιδικτατορικής Αντίστασης – όπως πάγια διεκδικούν ο ΣΦΕΑ 1967-1974, οι αντιστασιακές οργανώσεις και οι κοινωνικοί φορείς της Θεσσαλονίκης».
Την άμεση απόσυρση του ιστορικού Μνημείου του Επταπυργίου (Γεντί-Κουλέ) από τον κατάλογο χώρων για διοργάνωση ιδιωτικών εκδηλώσεων του ΟΔΑΠ ζητά ο Δήμος Νεάπολης-Συκεών με ομόφωνο ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου, καθώς, όπως τονίζεται, πρόκειται για μια «κίνηση ασέβειας στους φυλακισμένους και εκτελεσμένους αγωνιστές», αφού στο Επταπύργιο «φυλακίστηκαν, βασανίστηκαν και εκτελέστηκαν πολλοί αγωνιστές και είναι διαχρονικό σύμβολο διώξεων αλλά και αγώνα για ελευθερία, δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη».
Το ψήφισμα αναφέρεται και στις τελευταίες εξελίξεις: α) στην ανακάλυψη ομαδικών τάφων με 46 ανθρώπινους σκελετούς που αποδίδονται σε φυλακισμένους αγωνιστές στο Επταπύργιο κατά την περίοδο του εμφυλίου πολέμου και β) στην πρόσφατη κήρυξη του χώρου που εντοπίστηκε στο Πάρκο Εθνικής Αντίστασης στη Δ.Ε. Συκεών ως Ιστορικού Τόπου.
ΕΡΩΤΗΣΗ ΑΠΟ ΝΕΑ ΑΡΙΣΤΕΡΑ
Τα πωλητήρια μουσείων και αρχαιολογικών χώρων σε ιδιώτες
Ερώτηση και Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων για την παραχώρηση σε ιδιώτη των 27 πωλητηρίων σε αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία κατέθεσαν οι βουλευτές της Νέας Αριστεράς με πρωτοβουλία της Σίας Αναγνωστοπούλου. Το θέμα που ανέδειξε η «Εφ.Συν.» («Χαρίζουν σε ιδιώτες τα σημεία πώλησης στα μουσεία: Το “χρυσωρυχείο” της Ακρόπολης και 26 ακόμα σπουδαία μνημεία») η Νέα Αριστερά το φέρνει στη Βουλή, όπως και η ανεξάρτητη βουλεύτρια Κυριακή Μάλαμα που κατέθεσε σχετική ερώτηση, αντίστοιχα, προς την υπουργό Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη.
«Σοβαρά ερωτήματα για τη διαχείριση της δημόσιας πολιτιστικής περιουσίας και την αξιοποίηση σημαντικών επενδύσεων που χρηματοδοτήθηκαν με δημόσιους και ευρωπαϊκούς πόρους προκαλεί η απόφαση του Οργανισμού Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων (ΟΔΑΠ) να εκμισθώσει τη λειτουργία 27 πωλητηρίων σε αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία της χώρας.
Στα πωλητήρια αυτά περιλαμβάνονται σημεία πώλησης σε ορισμένους από τους σημαντικότερους και πλέον επισκέψιμους αρχαιολογικούς χώρους και μνημεία της χώρας, μεταξύ των οποίων η Ακρόπολη, η Αρχαία Ολυμπία, οι Δελφοί, το Σούνιο, η Κνωσός, οι Μυκήνες, η Επίδαυρος, η Αρχαία Αγορά και άλλοι κορυφαίοι πολιτιστικοί προορισμοί» γράφουν οι βουλευτές και επικαλούνται το δημοσίευμα της «Εφημερίδας των Συντακτών Σαββατοκύριακο» στις 30 Αυγούστου.
«Η παραχώρηση γίνεται για έξι χρόνια, με δυνατότητα παράτασης για ακόμη έξι, έναντι 50.600 ευρώ τον μήνα και 2% επί των πωλήσεων. Την ίδια στιγμή, σημαντικές από τις υποδομές αυτές έχουν κατασκευαστεί ή ανακαινιστεί με δημόσιους και ευρωπαϊκούς πόρους, ενώ μόνο το νέο πωλητήριο της Ακρόπολης χρηματοδοτήθηκε με 600.000 ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης» θυμίζουν και αναφέρουν με έμφαση: «Η λειτουργία των πωλητηρίων αρχαιολογικών χώρων και μουσείων δεν αποτελεί μια συνήθη εμπορική δραστηριότητα. Τα πωλητήρια αυτά αποτελούν μέρος της συνολικής εμπειρίας του επισκέπτη και συνδέονται άμεσα με την προβολή, την ερμηνεία και την ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς της χώρας. Για τον λόγο αυτό η Πολιτεία οφείλει να διασφαλίζει όχι μόνο το οικονομικό συμφέρον του Δημοσίου, αλλά και τον δημόσιο χαρακτήρα, την ποιότητα και την πολιτιστική φυσιογνωμία των προϊόντων που διατίθενται».
Με την Ερώτηση και Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων ζητούν, μεταξύ άλλων, να δοθούν στη Βουλή όλα τα στοιχεία για:
● τα έσοδα των 27 πωλητηρίων τα προηγούμενα χρόνια,
● το κόστος κατασκευής και αναβάθμισής τους και τους δημόσιους και ευρωπαϊκούς πόρους που δαπανήθηκαν,
● τη μελέτη βάσει της οποίας καθορίστηκαν το μίσθωμα και το ποσοστό επί των πωλήσεων,
● τη διαγωνιστική διαδικασία και τη συμμετοχή των οικονομικών φορέων,
● τη σύγκριση της ιδιωτικής εκμετάλλευσης με τη λειτουργία των πωλητηρίων από τον ίδιο τον ΟΔΑΠ.
«Ο πολιτισμός δεν είναι εμπόρευμα. Είναι δημόσιο αγαθό και αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της συλλογικής μας ταυτότητας.
Η αξιοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς δεν μπορεί να γίνεται με όρους που μετατρέπουν τα μνημεία και τις υποδομές που δημιουργήθηκαν με δημόσιους πόρους σε πεδίο ιδιωτικής εμπορικής εκμετάλλευσης» αναφέρουν.
Διαβάστε περισσότερα