Από την επαύριον της Καταιγίδας της Ερήμου την άνοιξη του 1991 μέχρι και σήμερα, κοινός παρονομαστής των παρεμβάσεων των ΗΠΑ είναι ο θρυμματισμός της ενότητας των χωρών της Μέσης Ανατολή που φιλοδοξούν να διαδραματίσουν ηγετικό περιφερειακό ρόλο.
Το Ιράκ, η Λιβύη και η Συρία είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα προσχηματικής ενιαίας κρατικής υπόστασης που επιτρέπουν την εμπλοκή της Τουρκίας εκτός συνόρων και ταυτόχρονα πυροδοτούν τη σύμπηξη ενός μετώπου κρατών της περιοχής που ανησυχούν για τον αναθεωρητισμό της Αγκυρας.
Για πρώτη φορά μετά τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας το 1918, η Τουρκία έχει λόγο για τις εξελίξεις στη Βαγδάτη, στη Δαμασκό και στην Τρίπολη-Βεγγάζη.
Την ίδια στιγμή, ο θρυμματισμός της ενότητας των κρατών της περιοχής πριμοδοτεί τη χειραφέτηση των Κούρδων εκτός Τουρκίας και βραχυκυκλώνει τις προσπάθειες για πολιτική λύση εντός συνόρων.
Η αυτοκρατορική παλινόρθωση της Τουρκίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τον γεωπολιτικό αναθεωρητισμό των ΗΠΑ στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, είναι μια κλασική περίπτωση των κινδύνων-ευκαιριών που παρουσιάζονται στις τοπικές περιφερειακές δυνάμεις όταν η κυρίαρχη υπερδύναμη αλλάζει γραμμή πλεύσης.
Με άλλα λόγια, η παρεμβατική υπερδραστηριοποίηση του Ερντογάν στη Λιβύη και στη Συρία ήταν μια συμπληρωματική κίνηση συμμόρφωσης στη νέα στρατηγική των ΗΠΑ.
Το Κουρδικό Βόρειο Ιράκ, ντε φάκτο ανεξάρτητη κρατική οντότητα, χειραφετήθηκε από τον έλεγχο της Βαγδάτης όταν μαχητικά αεροσκάφη των ΗΠΑ με έδρα τη βάση του Ιντσιρλίκ στη Νοτιοανατολική Τουρκία άπλωσαν ομπρέλα προστασίας στην περιοχή.
Με μοχλό το κουρδικό κίνημα ο χάρτης της περιοχής αλλάζει, με τις ΗΠΑ να μην μπορούν να ελέγξουν την περιφερειακή αποσταθεροποίηση που οι ίδιες εξαπέλυσαν και την Τουρκία να προσπαθεί να καλύψει τα όποια κενά προκύπτουν από τη διόρθωση της γραμμής πλεύσης της υπερδύναμης.
Το 1926, η Τουρκία αποδέχθηκε την απόφαση της Κοινωνίας των Εθνών που παραχωρούσε τη διαφιλονικούμενη περιοχή της Μοσούλης στο υπό βρετανική διοίκηση Ιράκ.
Ο Κεμάλ κατανόησε ότι η εμπλοκή σε επεμβάσεις εκτός συνόρων είναι ασύμβατη με τον στόχο των ανατρεπτικών μεταρρυθμίσεων που μόλις είχε δρομολογήσει.
«Ειρήνη στον κόσμο, ειρήνη στη χώρα». Με τη φράση αυτή ο Κεμάλ φώτισε τη σχέση συγκοινωνούντων δοχείων που έχει το γεωπολιτικό στάτους κβο εντός και εκτός συνόρων.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr