Σε πέντε μήνες και 15 ημέρες φυλάκιση με τριετή αναστολή καταδικάστηκε από το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων ο αναρχικός φοιτητής Ζ.Μ., που κατηγορούνταν για φθορά ξένης περιουσίας για ένα σύνθημα στον τοίχο της σχολής των Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του ΕΜΠ τον Μάιο του 2024. Ο φοιτητής ήρθε αντιμέτωπος με μια πρωτοφανή υπόθεση ποινικοποίησης της πολιτικής δράσης και της αλληλεγγύης στον παλαιστινιακό λαό και τη γενοκτονία που υφίσταται.
Τα συνθήματα που στάθηκαν αρκετά για την καταδίκη του ήταν «Λευτεριά στην Παλαιστίνη» και «Παύση κάθε συνεργασίας του ΕΜΠ με την Intracom Defense», ενώ μοναδικό στοιχείο εναντίον του ήταν τέσσερις θολές φωτογραφίες που είχε τραβήξει με το κινητό του ο τότε κοσμήτορας της σχολής, Παναγιώτης Τσανάκας, στις οποίες φαίνονται δύο άνθρωποι με καλυμμένα τα χαρακτηριστικά τους να γράφουν με σπρέι.
«Το δικαστήριο σε νομικό επίπεδο είχε τη δυνατότητα ή να απαλλάξει εντελώς ή να επιβάλει μια εντελώς συμβολική ποινή. Το γεγονός ότι δεν το έκανε μας κάνει να πιστεύουμε ότι συντάχθηκε με το νέο πνεύμα καταστολής και ποινικοποίησης των αγώνων του φοιτητικού κινήματος» σημειώνει μιλώντας στην «Εφ.Συν.» η συνήγορος του Ζ.Μ., Αννυ Παπαρρούσου.
Υπενθυμίζεται ότι ο φοιτητής πρωτόδικα είχε καταδικαστεί σε 14 μήνες φυλάκιση.
Η θέση του Ζ.Μ. για τη στοχοποίησή του
Η απόφαση της συλλογικότητάς μου, της Πρωτοβουλίας Αναρχικών Φοιτητών/τριών Αθήνας, τον Μάιο του ’24, να αναδείξει τις συνεργασίες των ελληνικών πανεπιστημίων με τη βιομηχανία πολέμου του Ισραήλ έμελλε να ανοίξει δύο παράλληλους αγώνες: έναν δικαστικό και έναν πολιτικό.
Ο δικαστικός αγώνας ξεκίνησε με την ασφαλίτικου τύπου δίωξή μου, αρχικά, έπειτα από τη μήνυση του πρύτανη του ΕΜΠ, Ι. Χατζηγεωργίου, και στη συνέχεια με τη στοχοποίησή μου από τις διωκτικές αρχές εξαιτίας της οργανωμένης αναρχικής μου δράσης τα τελευταία χρόνια.
Το αποκορύφωμα αυτής της υπόθεσης ήρθε από τη δικαστική εξουσία, η οποία, παρά τη μείωση της πρωτόδικης ποινής, δεν δίστασε να επιβεβαιώσει τον αυταρχικό της χαρακτήρα. Πίσω από το προσωπείο της αστικής ευγένειας, η δικαιοσύνη αποφάσισε να μετατρέψει την πρωτόδικη ποινή των 14 μηνών φυλάκισης χωρίς αναστολή σε 5 μήνες και 15 ημέρες φυλάκισης με τριετή αναστολή. Η καταδίκη αυτή, ωστόσο, δεν αφορά μόνο εμένα προσωπικά. Αφορά όλους και όλες που επιλέγουν τον δρόμο της αυτοοργάνωσης, υπερασπίζονται την ελεύθερη πολιτική έκφραση και αγωνίζονται αδιαμεσολάβητα μέσα στις σχολές τους.
Η μαζική συσπείρωση συντρόφων και συντροφισσών γύρω από αυτόν τον αγώνα, μέσα και έξω από τις δικαστικές αίθουσες, καθώς και η παρουσία καθηγητών του ΕΜΠ που υπερασπίστηκαν τον ιστορικό ρόλο των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και ειδικότερα του Πολυτεχνείου, απέδειξαν ότι η συλλογική αντίσταση μπορεί να αμφισβητήσει έμπρακτα τους συσχετισμούς εξουσίας. Ακριβώς αυτή η δυνατότητα αποτέλεσε, κατά τη γνώμη μου, τον λόγο για τον οποίο η δικαστική εξουσία επέλεξε να επικυρώσει την καταδίκη μου.
Ετσι γίναμε μάρτυρες μιας ιστορικής, κατά τη γνώμη μου, απόφασης. Η ποινικοποίηση της πολιτικής έκφρασης και δράσης μέσα στις σχολές από τους κρατικούς μηχανισμούς δεν αποτελεί πλέον απλώς μια απειλή, αλλά μια πραγματικότητα που επιχειρείται να επιβληθεί στα πανεπιστήμιά μας.
Πρωτοβουλία Αναρχικών Φοιτητών/τριών Αθήνας
Την άνοιξη του 1968, ξέσπασαν οι μεγάλες φοιτητικές καταλήψεις στο Κολούμπια ενάντια στον πόλεμο του Βιετνάμ και τις πολιτικές του πανεπιστημίου. 56 χρόνια μετά, το Κολούμπια καταλαμβάνεται ξανά. Οι φοιτήτριες και οι φοιτητές σηκώνουν ψηλά την παλαιστινιακή σημαία και λένε με όλους τους τρόπους και προς πάσα κατεύθυνση ότι η γενοκτονία πρέπει να σταματήσει. Σύντομα, σαν ντόμινο τα πανεπιστήμια σε Αμερική και Ευρώπη καταλαμβάνονται ένα προς ένα και η νεολαία όλου του κόσμου δείχνει σε όλους του υπόλοιπους τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος.
Η διακοπή της ακαδημαϊκής – ερευνητικής συνεργασίας με το κράτος του Ισραήλ αποτελεί το βασικό αίτημα αυτού του διεθνούς αντιπολεμικού φοιτητικού κινήματος. Μέσα σε αυτόν τον κοχλάζοντα μήνα αποφασίσαμε και εμείς ως συνέλευση να περάσουμε στην πράξη. Γνωρίζαμε ότι τα ελληνικά πανεπιστήμια συνεργάζονται στενά με το Ισραήλ και είχαμε αδιαμφισβήτητα στοιχεία για τη συνεργασία του ΕΜΠ με τον όμιλο Intracom και τη θυγατρική του Intracom Defense που εξαγοράστηκε από το κράτος του Ισραήλ. Χωρίς δεύτερη σκέψη, πήγαμε να κάνουμε μια πρώτη δράση αντι-πληροφόρησης με πανό, αφίσες και σπρέι, για να ενημερώσουμε την πανεπιστημιακή κοινότητα για το τι συμβαίνει, και έτσι ο καθένας ξεχωριστά να κρίνει για τον εαυτό του αν αυτό είναι ηθικά σωστό να συντελείται εντός του πανεπιστημίου.
Ετσι, ξεκινάει ένα χρονικό δίωξης που επιχείρησε την εγκληματοποίηση της αντιπολεμικής και συνάμα πολιτικής δράσης εντός των σχολών. Επιχείρησε την ηθική και οικονομική εξόντωση ενός τότε 18χρονου αναρχικού φοιτητή και την τρομοκράτηση όλων των υπόλοιπων που στάθηκαν δίπλα του στον αγώνα ενάντια στον πόλεμο και τον φασισμό. Προσπάθησε να περάσει το μήνυμα ότι όποιος μιλάει για το Ισραήλ και τη γενοκτονία θα καταστέλλεται και θα εξοντώνεται. Τίποτα δεν έχει κριθεί, ο αγώνας μόλις ξεκίνησε και το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε είναι να έχουμε μερικά σπρέυ έτοιμα στην τσάντα μας για να επαναδιεκδικήσουμε ξανά όλον αυτόν τον χώρο που μας έχουνε στερήσει.
Διαβάστε περισσότερα