*ήχος αλλαγής πλευράς – κουμπί play*
Στα εσωτερικά μας τώρα, η VASSIŁINA, επιστρέφει με το single της «Καταδίκη» με ελληνικό στίχο και μουσική του TOTALWERK και της ίδιας της VASSIŁINA. Η «Καταδίκη» αποτελεί το τελευταίο κεφάλαιο του i.par.ksia.ko και αποτυπώνει μία αναγκαία θυσία που θα σε “ξυπνήσει” από μία κατάσταση στην οποία βρέθηκες άθελά σου. Ηλεκτρονική, avant pop στα καλύτερά της και μια αισθητική τόσο άρτια που σε κάνει να μπερδεύεις το ονειρικό με την πραγματικότητα. Στον πυρήνα του κομματιού βρίσκεται η επιρροή του θρησκευτικού φόβου, ο οποίος εγγράφεται στο σώμα, μετατρέποντας την θρησκευτική ηθική σε ενοχή, ιδεοψυχαναγκασμό και διαρκή εγρήγορση. Σκληρός στίχος, φέρνει αντιμέτωπο στην αρχή και έπειτα συμφιλιώνει τον ακροατή με την σκοτεινή πτυχή του. Μυστικιστικά φωνητικά, με στίχους που μοιάζουν με επικλήσεις πνευμάτων, τα οποία μιλούν για το δίκαιο της αυτοδιάθεσης, της σεξουαλικότητας και γιατί όχι της καθαυτής λαγνείας και κάπως με κάνουν να νιώθω μια φοβερή απελευθέρωση. Το clip λειτουργεί λυτρωτικά αφού η VASSIŁINA με τη βοήθεια των ήδη αφυπνισμένων θυληκοτήτων οι οποίες λειτουργούν ως προστάτες μέσα από μια τελετή αφύπνισης επιχειρούν να αναστείλουν την τελική υπογραφή. Ακούστε το! Δείτε το! Τίποτα περισσότερο!
Eπιστροφή και για την Irene Skylakaki με ένα πολύ φρέσκο και ταυτόχρονα πολύ 90’s electro dance κομμάτι, με εξαιρετικά αληθινούς στίχους. Mια ωμή εξομολόγηση για την αγάπη, την απώλεια και τον κύκλο της φθοράς. Ένα τραγούδι για ανθρώπους που πληγώνουν και πληγώνονται, για ψυχές που αλλάζουν μορφή και συνεχίζουν να περπατούν ακόμη κι όταν το έδαφος χάνεται. Ένα σκοτεινό αλλά βαθιά ανθρώπινο ταξίδι, όπου ο θάνατος δεν είναι τέλος, αλλά μετάβαση. Ένα κομμάτι για τον αληθινό κύκλο της ζωής. Το κομμάτι συνοδεύεται από ένα εξίσου εξαιρετικό clip. Δείτε το!
Οι Dramachine επιστρέφουν με το νέο τους single «Aναισθητική» και παράλληλα ετοιμάζουν το σκηνικό για το δεύτερο ολοκληρωμένο album τους. Σε έναν αποστειρωμένο κόσμο φωτογραφιών και φίλτρων, όπου η ζωή καταναλώνεται ως θέαμα, η «Αναισθητική» περιγράφει την ασφυξία της σύγχρονης απάθειας και την αποτυπώνει με punk και συνάμα ποιητικό τρόπο για τα εγχώρια δεδομένα. Λέξεις με δύναμη που πατάνε σε ακόμα πιο επιβλητικά synths & beats, με σκοπό να αφυπνίσουν την Dramachine κοινότητα μέσα από την αγαπημένη της συνήθεια: τον χορό. Ακούστε, χορέψτε, σπάστε την αδράνεια και ότι άλλο χρειαστεί ταυτόχρονα!
Στα ολοκληρωμένα άλμπουμ τώρα ο Pan Pan μετά την «Υπεραστική Μουσική» με λίγες μέρες διαφορά, αν δεν κάνω λάθος περίπου 60, κυκλοφόρησε την «Περαστική Μουσική». Άκου τώρα προσεκτικά! Ο Pan Pan μας ενημερώνει η «Περαστική Μουσική» περιλαμβάνει επτά κομμάτια γεμάτα synthesizers και δυναμικά beats, με ήχους που ανακαλούν τις πίστες μικρών club, συνδυάζοντας synth pop και post punk και είναι μια δεύτερη πόρτα όταν κλείνει η «Υπεραστική Μουσική». Εγώ για να είμαι ακριβής αυτούς τους δίσκους μου αρέσει να τους ακούω σαν ένα σύστημα inception. Ένας δίσκος μέσα στον άλλον. Σύμπαντα παράλληλα αλλά που συμβαίνουν την ίδια χρονική στιγμή. Μου αρέσει πολύ να ανακατεύω την σειρά τους. Ναι το ξέρω, αναιρώ την φυσική τους ροή και την διάθεση του καλλιτέχνη. Αλλά ξέρετε πόσο τέλεια (εσείς βάλτε την λέξη που ξεκινάει από «γ») σκάει το συναίσθημα αν μετά το «Γιγάντιο Χνούδι» ακούσεις το «Για όσα Χάσαμε» και μετά «Μόνο με τα Μάτια» το «Eίμαστε Τα Βεγγαλικά». Απεγκλωβίζομαι από το OCD και σβήνω τις λέξεις «σωστή» και «λίστα» που έχω γράψει. Το μυαλό μου φωνάζει «Ποια σωστή λίστα μωρέ Μύριαμ…. Γράψε επιτέλους για την εξαιρετικά επιμελώς ατημέλητη pop φωτιά, που παράγεται από τα σύνθια και τους στίχους του Pan Pan και κάθε φορά γεμίζουν δάκρυα τα μάτια σου, κάνουν τα πόδια σου να χορεύουν και το μυαλό σου να φαντασιώνεται βεγγαλικά». Υπακούω και γράφω ξανά την τελευταία φράση. Η pop και οι στίχοι του Pan Pan γεμίζουν δάκρυα τα μάτια μου, κάνουν τα πόδια μου να χορεύουν και το μυαλό μου να φαντασιώνεται βεγγαλικά. Κάποιες φορές μεμονωμένα άλλες πάλι σε τυχαία κυκλική σειρά. Δεν ξέρω πως τα καταφέρνει κάθε φορά! Σε αυτά τα δύο τελευταία άλμπουμ θεωρώ πως είναι πιο απελευθερωμένος από ποτέ, πιο σίγουρος, πιο ο εαυτός του. Σε άλλα λόγια, πιο ζωντανός από ποτέ, γεμάτος αστρική σκόνη που χαρίζει απλόχερα.
Οι 33 Lovers επιστρέφουν με το “Am I In A Dream” μετά το εξαιρετικό ντεμπούτο τους “Ghost Flower” δύο χρόνια πριν. Και ενώ εγώ έχω πατήσει ήδη το play και το ομώνυμο “Am I In A Dream” παίζει στο background, γράφοντας τον τίτλο του “Ghost Flower”, o ρυθμός του “Trippin’” και η φωνή του Στράτου Κύρη ανασύρεται στη μνήμη μου μαζί με όλο το συναίσθημα του ήχου τους. Θυμάμαι χαρακτηριστικά να γράφω πως ερωτεύεσαι με αυτόν τον δίσκο και την υπέροχη γλυκιά εσωστρέφειά του. Ο ήχος αναδεικνύεται από τις σαγηνευτικές αρμονίες της κιθάρας, τις αιθέριες μελωδίες των πλήκτρων, τους ευφορικούς ήχους του μπάσου και τα παλλόμενα beats. Ερχόμενη στο σήμερα συνειδητοποιώ, πως υπάρχει κάτι πολύ εύθραυστο στη μουσική των 33 Lovers. Σαν το συναίσθημα που δεν θέλεις να ξεστομίσεις για να μη στο χαλάσει κανείς! Το “Am I In A Dream” έχει αυτόν το χαρακτήρα της μέθης του συναισθήματος που σε βγάζει στο φως απερίσκεπτα και ασυνείδητα. Αλλά που το κακό να είσαι στο φως; Πουθενά! Έτσι και ο ήχος τους έγινε πιο κινηματογραφικός με λαμπερές κιθάρες, δυναμικές μπασογραμμές και ακαταμάχητα μελωδικά hooks τα οποία συναντούν ονειρικούς στίχους και έντονη συναισθηματική φόρτιση.
The post Κασέτα Ιανουαρίου: Λοcαλ κομμάτια σε repeat (Πλευρά Β) appeared first on ελculture – Θέατρο, Μουσική, Τέχνη & Πολιτισμός.
Διαβάστε περισσότερα