Η Θεώνη Κουφονικολάκου στέκεται στο πλευρό των νέων που βγαίνουν στους δρόμους και διεκδικούν ένα καλύτερο μέλλον, σε μια περίοδο που η ακρίβεια, η στεγαστική κρίση και τα αδιέξοδα στην εκπαίδευση κάνουν την καθημερινότητά τους ολοένα και πιο δύσκολη.
Πρόκειται για μια γενιά που μεγάλωσε μέσα στην οικονομική κρίση, φορτώθηκε τις συνέπειές της και σήμερα καλείται να αντιμετωπίσει ακόμη περισσότερα εμπόδια. Νέοι άνθρωποι που παλεύουν να σπουδάσουν, να εξασφαλίσουν μια αξιοπρεπή στέγη και να χτίσουν τη ζωή τους, ενώ το κόστος διαβίωσης εκτοξεύεται και οι ουσιαστικές λύσεις παραμένουν ζητούμενο.
Η Κουφονικολάκου ασκεί αιχμηρή κριτική στην κυβερνητική στάση απέναντι στις κινητοποιήσεις, καταγγέλλοντας την προσπάθεια να επισκιαστούν τα αιτήματα των διαδηλωτών μέσα από τη σύνδεση των διαμαρτυριών με περιστατικά βίας. Όταν οι νέοι ζητούν καλύτερη παιδεία, προσιτή στέγη και αξιοπρεπείς συνθήκες ζωής, η απάντηση δεν μπορεί να είναι η απαξίωση ούτε η μετατόπιση της συζήτησης μακριά από τα πραγματικά προβλήματα.
Οι νέοι δεν κατεβαίνουν στον δρόμο χωρίς λόγο. Διαμαρτύρονται γιατί βλέπουν τα όνειρά τους να συγκρούονται με μια σκληρή πραγματικότητα, γιατί η προσπάθεια δεν αρκεί πάντα και γιατί η προοπτική μιας καλύτερης ζωής μοιάζει ολοένα και πιο μακρινή. Η φωνή τους δεν αποτελεί απειλή. Είναι ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς όσους έχουν την ευθύνη να δώσουν απαντήσεις.
Η ίδια επισημαίνει ότι η προστασία των διαδηλωτών και το δικαίωμά τους να εκφράζονται με ασφάλεια πρέπει να αποτελούν αυτονόητη υποχρέωση της Πολιτείας. Ταυτόχρονα, ζητά συγκεκριμένες παρεμβάσεις: ουσιαστική χρηματοδότηση των σχολείων και των πανεπιστημίων, αλλαγές στο σύστημα πρόσβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, οικονομική στήριξη των φοιτητών που σπουδάζουν μακριά από τις οικογένειές τους και μέτρα απέναντι στην ανεξέλεγκτη στεγαστική επιβάρυνση.
Η στήριξη της νέας γενιάς δεν μπορεί να εξαντλείται σε δηλώσεις συμπάθειας και γενικόλογες υποσχέσεις. Χρειάζεται πολιτική βούληση, πόροι και αποφάσεις που θα αλλάξουν στην πράξη τις συνθήκες ζωής της. Γιατί μια κοινωνία που ζητά από τους νέους να κάνουν υπομονή, ενώ τους στερεί τις δυνατότητες να προχωρήσουν, δεν μπορεί να περιμένει ότι θα παραμείνουν σιωπηλοί.
Το μήνυμα είναι σαφές: οι νέοι έχουν δικαίωμα να διεκδικούν, να διαμαρτύρονται και να απαιτούν ένα μέλλον με περισσότερες ευκαιρίες και λιγότερα αδιέξοδα. Και αυτή τη φωνή δεν έχουμε απλώς υποχρέωση να την ακούσουμε· έχουμε ευθύνη να τη λάβουμε σοβαρά υπόψη.
Διαβάστε περισσότερα