Βουκολικές εικόνες χθες με το μάζεμα του καρπού από τα λιόδεντρα πέριξ του δημαρχείου Θεσσαλονίκης. Είθε η πράξη να επεκταθεί σε όλη τη χώρα – η περιφρόνηση στους καρπούς δέντρων των πόλεων καταδεικνύει άρρωστη απαξία για ό,τι μας θρέφει. Θυμάμαι πάντα τον γέροντα αναρχικό Γιάννη Ταμτάκο να οραματίζεται όλα τα γήπεδα ποδοσφαίρου του κόσμου ως ελαιώνες, «να έχει ο λαουτζίκος το λαδάκι της χρονιάς». Πάνω στον στοχασμό για ιδανική Αρκαδία -μην πω σοσιαλισμό και παρεξηγηθώ- πήγα κι έπεσα πάνω στο μάζεμα της ελιάς (σύμβολο της ειρήνης, ε;) στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη.
Οι ειδήσεις που έρχονται από εκείνα τα μέρη μοιάζουν με διαβατάρικα πουλιά που γλίτωσαν το τουφέκι. Πλάνο ελάχιστων δευτερολέπτων αποτυπώνει μια συμμορία τσογλανιών με μάσκες, μια λυσσασμένη αγέλη τραμπούκων, να επιτίθενται με ρόπαλα σε Παλαιστίνιους και αλληλέγγυους που μαζεύουν ελιές. Μια νεαρή κοπέλα δέχεται ένα στειλιάρι στην πλάτη και, όπως γονατίζει από τον πόνο, ακολουθεί αυτός που την κλοτσάει με μανία. Μην πω τι ήταν αυτοί οι τραμπούκοι, μη με χαρακτηρίσουν και αντισημίτη.
Προσπάθησα να γυρίσω στην ευλογία της συγκέντρωσης ελιάς στη Θεσσαλονίκη, αλλά έπεσα πάνω σε άλλες ειδήσεις που γλίτωσαν το «τουφέκι»: από τη UNICEF που ζητάει απελπισμένα βοήθεια για να ταϊστούν παιδιά στα παλαιστινιακά στρατόπεδα -τα βυθισμένα μέσα στο νερό- των εκτοπισμένων στη Γάζα, τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα να καταγγέλλουν ότι βομβαρδίστηκε ξανά παλαιστινιακό νοσοκομείο. Ιδού, βαδίζουμε με το λαδοφάναρο και δεν έμεινε στάλα λάδι να απαλύνει την κτηνωδία.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr