Τι καινούργιο έχει να πει κάποιος για την επιδημία διαφθοράς της κυβέρνησης Μητσοτάκη, που μαστίζει τη χώρα; Που έφτασε μέχρι το μεδούλι της κοινωνίας –να «σπρώχνονται» παιδιά των προνομιούχων στην ανώτατη εκπαίδευση σε βάρος των άλλων παιδιών, που δεν είναι της κατηγορίας και α και ου και ΔΑΠ-ΝΔΦΚ; Κοινός τόπος έχει γίνει ακόμα και για όσους κάνουν την καρδιά τους πέτρα και επιμένουν στα παραμύθια της αριστείας. Ή στο φθαρμένο, αλλά ακόμα σε χρήση: Ναι, αλλά οι άλλοι, ο Τσίπρας ιδιαιτέρως, είναι χειρότεροι. Μικρή παρηγοριά όταν από κάθε πόρο της πολιτικής και κοινωνικής ζωής ξεπηδούν ο χρηματισμός, το ρουσφέτι, η προκλητική αδικία, οι πρακτικές καθεστώτος. Και ο επαγγελματίας αθώος βέβαια –ο Μητσοτάκης.
Αυτό το τελευταίο έχει τη σημασία του. Οποια γκλίτσα και να ξύσεις από κάτω είναι ο Μητσοτάκης. Και όχι μόνο ως ηθικός αυτουργός, αλλά και ως φυσικός. Γιατί, τις υποκλοπές για παράδειγμα, τις οργάνωσε με τους συνενόχους του και με κέντρο το Μαξίμου. Τη συγκάλυψη για τα Τέμπη, επίσης. Στον ΟΠΕΚΕΠΕ οργίαζαν για χρόνια οι δικοί του. Χάσαμε τον λογαριασμό πόσοι υπουργοί και υφυπουργοί του παραιτήθηκαν για εμπλοκή σε σκάνδαλα. Ολόκληρη κυβέρνηση πλάι στην κυβέρνηση. Αλλά, άλλος τρώει τη σφαίρα. Ο Μητσοτάκης κρατιέται. Βράχος ηθικής και εντιμότητας, αθώος του χρήματος και της διαρπαγής των ιματίων του κράτους. Και της Ευρώπης, παρεμπιπτόντως. Οχι μόνο δεν ήξερε, αλλά κραδαίνει και τη ρομφαία της κάθαρσης.
Και όλα αυτά οδηγούν σε ένα ερώτημα: Είναι ανίκανος ή συνένοχος; Δεν ήξερε πραγματικά, δεν πήρε χαμπάρι τους κοριούς, το πάρτι της αρπαχτής, την αποκέντρωση της διαφθοράς μέχρι σχολικών αγώνων χάντμπολ, τις πρακτικές της φαμίλιας, τη διασπάθιση του χρήματος και τις υπερωρίες της Κοβέσι; Ή ήξερε, πρωτοστατούσε και πετάει στα σκουπίδια τους συνενόχους του όταν εμφανίζεται η σκιά του εισαγγελέα; Αρχιερέας, με δυο λόγια, της διαφθοράς ή πρωθιερέας της ανικανότητας; Διότι, η απλή λογική λέει ότι ένα από τα δύο συμβαίνει. Ή είναι παμπόνηρος, αδίστακτος, άφιλος, ψεύτης, σκευωρός, κέντρο και κορυφή της διαφθοράς. Η είναι μια σύγχρονη εκδοχή του ανόητου βασιλιά, που πνιγμένος στο μεγαλείο του δεν εννοούσε να καταλάβει ότι είναι γυμνός.
Κάνει βέβαια μια τεράστια προσπάθεια να αποδείξει ότι είναι ανίκανος. Οτι τα πάντα έγιναν εν αγνοία του. Δυστυχώς, όμως, ελάχιστους ή και κανέναν δεν πείθει. Η αλήθεια, που έχει γίνει πια ανεπίστρεπτη και αυτονόητη, είναι πως δεν του λείπει η ικανότητα. Απλώς την επενδύει εκεί που έχει επιλέξει. Στον πλουτισμό των ήδη πλούσιων, στην οργάνωση και διεύθυνση της διαφθοράς, στην κατάπτωση των θεσμών. Σε ό,τι μυρίζει χρήμα, τιμές, προνόμια, για την «παρέα». Τον έχει κερδίσει δηλαδή επάξια και τον επιβεβαιώνει κάθε μέρα τον τίτλο του αρχιερέα της διαφθοράς. Κι αυτό σημαίνει ότι πρέπει κάποια στιγμή να μην την πληρώνουν μόνο οι ιερείς και οι διάκονοι του ναού του. Αποσχηματισμός του αρχιερέα και εκλογές. Οσο πιο γρήγορα, τόσο καλύτερο για τη χώρα…
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr