Έχει δημιουργηθεί, ιδιαίτερα από το 2019, μια κακή παράδοση, η ομιλία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ να είναι γεμάτη «επιτυχίες», «πρωτιές», «επιτεύγματα», τα οποία συνήθως δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα.
Όλα γίνονται πολιτικά πιο εύπεπτα με διάφορες «παροχές» που για τους πολλούς είναι δημοσκοπικά, εκλογικά στοχευμένες επιστροφές μέρους διαφόρων φορολογικών «καπέλων».
Ξέρουμε λοιπόν τι θα (ξανά) πει ο Μητσοτάκης στη ΔΕΘ. Το ερώτημα είναι τι θα έλεγε ο Μητσοτάκης εάν είχε διάθεση για αυτοκριτική.
Να αναγνωρίσει δηλαδή λάθη και παραλείψεις και να χαράξει διορθωτική πορεία.
Με τον κυνισμό που έχει καλλιεργήσει ο ίδιος ο Μητσοτάκης ακόμη και η προσεκτική αυτοκριτική θα εθεωρείτο λευκή πετσέτα, πολιτική παραίτηση και προετοιμασία αποχώρησης.
Πώς όμως μπορείς να γίνεις καλύτερος όταν σκηνοθετείς συνεχώς μια εικονική, προπαγανδιστική πραγματικότητα;
Δεν θα το μάθουμε ούτε το επόμενο Σαββατοκύριακο στη ΔΕΘ. Ας καλύψουμε λοιπόν το κενό επινοώντας μια πρωθυπουργική αυτοκριτική εντελώς εκτός μητσοτακικής πραγματικότητας.
Τα ίδια από το 2021
Η αυτοκριτική Μητσοτάκη θα ξεκινούσε από την παραδοχή ότι επαναλαμβάνει από το 2021 υποσχέσεις και δεσμεύσεις ενώ η κυβερνητική πολιτική κινείται στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση.
Μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα.
Η ακρίβεια που συνεχώς «αντιμετωπίζεται» αλλά συνεχώς ενισχύεται. Το στεγαστικό που «λύνεται» με ταχυδακτυλουργίες αλλά εξελίσσεται από το κακό στο χειρότερο. Η οικονομική και κοινωνική «στήριξη» των νέων και της οικογένειας, η οποία είναι κυρίως στα λόγια και σπάνια στην πράξη.
Δεύτερο θέμα στην αυτοκριτική Μητσοτάκη θα ήταν τα λάθη(;)στην ενεργειακή πολιτική. Η πρόωρη εγκατάλειψη του λιγνίτη σε διεθνές περιβάλλον ενεργειακής αστάθειας. Η δέσμευση υπέρ του φυσικού αερίου που οδηγεί σε επαναλαμβανόμενα ενεργειακά «καπέλα». Ο εγκλωβισμός στο ακόμη πιο ακριβό αμερικανικό υγροποιημένο φυσικό αέριο. Η μετατροπή της ΔΕΗ σε τμήμα ενός ενεργειακού καρτέλ με ολιγάρχες – δισεκατομμυριούχους. Η καθυστέρηση στην αξιοποίηση των ΑΠΕ μέσω επενδύσεων στα αναγκαία συστήματα αποθήκευσης.
Η πλήρης αδιαφορία για την ηλεκτροκίνηση, τη σχετική υποδομή και τις σύγχρονες βιομηχανίες που συνδέονται με αυτήν.
Με αυτή την ενεργειακή πολιτική καταπιέζονται τα νοικοκυριά, χάνονται αναπτυξιακές ευκαιρίες, επιβαρύνεται το ενεργειακό κόστος και υπονομεύεται η διεθνής ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.
Η εγκατάλειψη της μεσαίας τάξης
Ο Μητσοτάκης κέρδισε εκλογές εμφανιζόμενος σαν πολιτικός εκφραστής της μεσαίας τάξης αλλά η πολιτική του συμβάλει στη συνέχιση της συρρίκνωσης της μεσαίας τάξης.
Φορολογία εισοδήματος χωρίς τιμαριθμική προσαρμογή των συντελεστών, υποβάθμιση κράτους πρόνοιας, ιδιωτικοποίηση υγείας με εξωφρενικά ασφάλιστρα, επιδείνωση προοπτικής για τους νέους, υποβάθμιση κυκλοφοριακού, καθημερινότητας.
Τα ίδια και χειρότερα για τους πολλούς, τους μη προνομιούχους. Οι καταναλωτικοί φόροι σε εξωφρενικά επίπεδα. Η Ελλάδα πλέον στην τελευταία θέση της ΕΕ-27 στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ προσαρμοσμένο στην αγοραστική δύναμη, μαζί με τη Βουλγαρία.
Ο Μητσοτάκης μας βλέπει «πρώτους» ενώ μας προσπέρασαν όλοι και μας έφτασε ο τελευταίος.
Εάν δεν παραδεχθεί τη συγκριτική πτώση και επιμείνει στις ανύπαρκτες «πρωτιές», πως θα οργανώσει την άνοδο;
Προβλήματα υποδομής
Η εικόνα της υποδομής στον όγδοο χρόνο της διακυβέρνησης Μητσοτάκη, επιβάλει σοβαρή αυτοκριτική.
Το σιδηροδρομικό δίκτυο είναι σε χειρότερη κατάσταση από το 2023,χρονιά της τραγωδίας των Τεμπών.
Τα προβλήματα του δικτύου εμποδίζουν την ανάδειξη της Ελλάδας σε πύλη εμπορίου της ΕΕ-27.Καλός ο Πειραιάς και η COSCO αλλά χρειάζεται συγκοινωνιακό, μεταφορικό βάθος.
Πανάκριβα χωρίς να δικαιολογείται, τα έργα υποδομής.600-700 εκατ. η επιβάρυνση του μετρό Θεσσαλονίκης από αποζημιώσεις στους εργολάβους για καθυστερήσεις με «υπαιτιότητα του Δημοσίου» και… πριμ επιτάχυνσης. Μεγαλύτερο το αδιέξοδο και τα «καπέλα» για τη γραμμή 4 του μετρό της Αθήνας. Πού θα πάει αυτή η «μηχανή» παραγωγής χρήματος υπέρ συμφερόντων και σε βάρος του δημόσιου συμφέροντος;
Ολιγοπώλιο με τάση μονοπωλίου στον έλεγχο των εθνικών οδών με ολοένα αυξανόμενα διόδια που συμπληρώνουν τα ακριβά καύσιμα, το 60% του κόστους των οποίων είναι καταναλωτικοί φόροι.
Ο Μητσοτάκης έπρεπε να είχε αρχίσει να μαζεύει το ιδιοτελές χάος των υποδομών. Πως να αντιδράσει όταν δηλώνει περίπου ενθουσιασμένος;
Περιφερειακή συρρίκνωση
Η περιφέρεια Δ. Μακεδονίας και η περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης ξεχωρίζουν με τα οικονομικά, κοινωνικά τους προβλήματα και τη δημογραφική τους συρρίκνωση, η οποία σε περιοχές παίρνει διαστάσεις εγκατάλειψης από τον πληθυσμό.
Το κωμικοτραγικό είναι πως κυβερνητικοί παράγοντες προβάλουν τη στρατηγική και εθνική σημασία αυτών των περιφερειών χωρίς να κάνουν τίποτα ουσιαστικό για να ανακόψουν την πτώση τους.
Η αυτοκριτική Μητσοτάκη, η οποία δυστυχώς δεν πρόκειται να υπάρξει, θα περιλάμβανε και πολλά άλλα. Από την κερδοσκοπική δυσλειτουργία τραπεζών και servicers μέχρι το εξοπλιστικό πρόγραμμα που είναι πανάκριβο, στο μεγαλύτερο μέρος του προσαρμοσμένο στους πολέμους του παρελθόντος και στηρίζεται σε εισαγωγές αντί για την εγχώρια παραγωγή και τις εξαγωγές, όπως της Τουρκίας.
Τι καλά που θα ήταν εάν ο Μητσοτάκης αξιοποιούσε το βήμα της ΔΕΘ για να κάνει αυτοκριτική και να χαράξει διορθωτική πορεία σε ζητήματα μεγάλης σημασίας. Όλα θα ήταν πιο ενδιαφέροντα και δημιουργικά.
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr