Η Εαρινή Έκθεση του Δημοσιονομικού Συμβουλίου και τα στοιχεία του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ απογυμνώνουν πλήρως ένα σαθρό, μεταπρατικό οικονομικό μοντέλο που βαφτίζει την εξαθλίωση επιτυχία και την αισχροκέρδεια «υγιή επιχειρηματικότητα». Η Ελλάδα μετατρέπεται με σταθερά βήματα σε μια χώρα όπου η αξιοπρεπής διαβίωση γίνεται άπιαστο όνειρο.
Το κυβερνητικό παραμύθι περί «ισχυρής ανάπτυξης» δέχεται απανωτά χτυπήματα από όλες τις έρευνες και τις εκθέσεις. Όταν το Δημοσιονομικό Συμβούλιο πετσοκόβει την πρόβλεψη για το ΑΕΠ στο ισχνό 1,9% και ταυτόχρονα εκτινάσσει την πρόβλεψη για τον πληθωρισμό στο 3,2%, με την ΕΛΣΤΑΤ να καταγράφει ήδη το εφιαλτικό 4,6% από τον Απρίλιο, τότε δεν μιλάμε για επιβράδυνση. Μιλάμε για μια βίαιη, κρατικά επιδοτούμενη αφαίμαξη του διαθέσιμου εισοδήματος. Κάθε ονομαστική αύξηση-ψίχουλο στους μισθούς έχει ήδη εξαφανιστεί στα ράφια των σούπερ μάρκετ και στους λογαριασμούς της ενέργειας πριν καν αποδοθεί στους εργαζόμενους. Η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων είναι στην τελευταία θέση στην Ε.Ε. σταθερά.
Η μελέτη της ΓΣΕΒΕΕ ξεκαθαρίζει ότι η στεγαστική κρίση είναι το αποτέλεσμα μιας δεκαπενταετούς συνειδητής πολιτικής επιλογής. Η εγκληματική κατάργηση του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας στο όνομα της μνημονιακής «εξυγίανσης» άφησε την κοινωνία απόλυτα απροστάτευτη απέναντι στα νύχια των κερδοσκόπων. Αντί για κοινωνική στεγαστική πολιτική, το κράτος επέλεξε να γίνει ο πλασιέ των funds, της Golden Visa και του ανεξέλεγκτου Airbnb.
Το αποτέλεσμα; Μια αγορά ακινήτων σε πλήρη οικιστικό κορεσμό, όπου τα ενοίκια έχουν μετατραπεί σε δεύτερο μισθό και το παρελκόμενο κόστος στέγασης προκαλεί εγκεφαλικά επεισόδια. Την ώρα που στην Αυστρία και την Ολλανδία το 20% του αποθέματος αφορά κοινωνικές κατοικίες, στην Ελλάδα της «ανάπτυξης» το ποσοστό αυτό βρίσκεται στο εξευτελιστικό 1%. Οι νέοι άνθρωποι μένουν στο πατρικό τους, οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζουν τις παράλογες απαιτήσεις των ιδιοκτητών και οι μικροϊδιοκτήτες πνίγονται σε μια ληστρική φορολογία που τους σπρώχνει να κρατούν τα ακίνητά τους κλειστά.
Η χώρα διοικείται με όρους real estate. Η οικονομία παραμένει εθισμένη στην ιδιωτική κατανάλωση (67,8% του ΑΕΠ) και στις εισαγωγές, την ίδια στιγμή που οι επενδύσεις υπολείπονται δραματικά του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Το παραγωγικό μοντέλο είναι ανύπαρκτο. Όταν οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης στερέψουν και τα γεωπολιτικά σύννεφα πυκνώσουν, η χώρα θα βρεθεί ξανά αντιμέτωπη με το φάντασμα του δυσθεώρητου χρέους της, το οποίο από το 2070 θα περάσει στα χέρια των ιδιωτών, έτοιμο να μας πνίξει.
Η ανοχή τελείωσε. Τα pass της ντροπής και τα επικοινωνιακά τεχνάσματα δεν μπορούν πια να κρύψουν τη φτώχεια. Απαιτούνται εδώ και τώρα ριζικές, επιθετικές παρεμβάσεις: κατάργηση της Golden Visa, φορολογικά αντικίνητρα στα κλειστά ακίνητα, πλαφόν στις τιμές ενέργειας και άμεση δημιουργία ενός ισχυρού δημόσιου αποθέματος κοινωνικής κατοικίας. Οτιδήποτε λιγότερο αποτελεί καθαρή συνενοχή στη φτωχοποίηση ενός ολόκληρου λαού.
*Πολιτική και οικονομική αναλύτρια
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr