Απόψε σφραγίζεται στο Ντάλας το πρώτο εισιτήριο για τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Το διεκδικούν η Γαλλία και η Ισπανία, που άξιζαν να κονταροχτυπηθούν στον τελικό της Νέας Υόρκης, αλλά δεν το επέτρεψε η κλήρωση και τα καπρίτσια του ταμπλό… Είναι οι ομάδες που ξεχωρίζουν οι ουδέτεροι φίλαθλοι στο φετινό τουρνουά, αυτές που, πέρα από το κυνήγι του αποτελέσματος, υπηρετούν και συγκεκριμένο ποδοσφαιρικό στιλ.
Η Γαλλία, σε ένα κλασικό 4-2-3-1, με τον Μάικλ Ολίσε να αναλαμβάνει χρέη «δεκαριού», αρέσκεται σε γρήγορους συνδυασμούς, κάθετες εφορμήσεις και πλέον –σε αντίθεση με περασμένα χρόνια– προτιμάει το παιχνίδι κατοχής, αντί για την παραχώρηση της μπάλας και την αναζήτηση της κόντρας. Στα έξι ματς της έχει σημειώσει ισάριθμες νίκες, όλες στο 90λεπτο και χωρίς θρίλερ στις καθυστερήσεις, με απολογισμό 16-2 γκολ. Στο τελευταίο του τουρνουά με τους «μπλε», ο Ντιντιέ Ντεσάν έχει ίσως το ποιοτικότερο υλικό της 14χρονης προπονητικής θητείας του στην Εθνική Γαλλίας. Ειδικά στην επίθεση: Μπαπέ, Ντεμπελέ, Ολίσε, Μπαρκολά, Ντουέ, Σερκί, Ματετά και (ο τραυματίας) Τιράμ… Αν θέλει κανείς να βρει αδύναμα σημεία, είναι ίσως τα άκρα της άμυνάς της (Ντίνιε, Ερναντές), χωρίς όμως να έχουν εκτεθεί.
Από την άλλη, η πρωταθλήτρια Ευρώπης, Ισπανία παραμένει, όπως πάντα, πιστή στο 4-3-3. Ενα σύστημα εμπνευσμένο από τη Λα Μασία της Μπαρτσελόνα και από τα χαρακτηριστικά των περισσότερων διεθνών της. Οπως το 2024, έτσι και τώρα, ο παίκτης – κράχτης των «φούριας ρόχας» είναι ο Λαμίν Γιαμάλ, που χθες έκλεισε τα 19 χρόνια του. Αποτελεί τον πιο επιδραστικό, αβίαστα θεαματικό και ταλαντούχο ποδοσφαιριστή της Ισπανίας. Το πρόβλημα, βέβαια, είναι ότι, στην προσπάθειά του να δείξει πως έχει επιστρέψει 100% από τον τραυματισμό του, πιέζεται για να σκοράρει και δεν τα έχει καταφέρει. Σε αντίθεση με τους υπόλοιπους μεγάλους αστέρες του Παγκοσμίου Κυπέλλου, που με συνέπεια βρίσκονται στις πρώτες θέσεις του πίνακα των σκόρερς (Μέσι, Μπαπέ, Κέιν, Μπέλιγχαμ… ), ο Γιαμάλ έχει μόλις ένα τέρμα στο ενεργητικό του και πολλές αποτυχημένες αποφάσεις να επιχειρήσει ο ίδιος το σουτ παρά να δώσει την μπάλα σε συμπαίκτη του ευρισκόμενο σε ευνοϊκότερη θέση για γκολ.
Από τη μία, οι «εξωγήινοι» επιθετικοί του Ντεσάν, από την άλλη ο σούπερ Γιαμάλ. Αραγε ποιος θα κρίνει τον αποψινό ημιτελικό; Η αναμέτρηση είναι αμφίρροπη, όμως όλα δείχνουν να εξαρτώνται από τη μάχη του κέντρου. Τόσο η Γαλλία όσο και η Ισπανία θέλουν την κατοχή, οι μεν για να επιτεθούν κάθετα, οι δε για να «ζαλίσουν» με πάσες τον αντίπαλο μέχρι να βρουν άνοιγμα. Οπότε τα πάντα θα κριθούν από τον εντυπωσιακό Ρόδρι και τους Ραμπιό και Κονέ (αν δεν επιστρέψει ο Τσουαμενί). Αλλος ένας λόγος που το αποψινό clásico αξίζει το πανάκριβο εισιτήριό του…
Διαβάστε περισσότερα
Efsyn.gr